![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2008\/11\/italycinqueterremanarola2-wiki.jpg\" "\\"italycinqueterremanarola2-wiki\\"")
<\/a><\/p>\nWidok od strony morza na miasteczko jak z bajki<\/p>\n
Mieszka\u0144cy \u017cyj\u0105 nie tylko z rybo\u0142\u00f3wstwa i hotelarstwa. S\u0105 tu tak\u017ce drzewa oliwne i winnice. Wino z Cinque Terre jest bardzo cenione przez mi\u0142o\u015bnik\u00f3w tego napoju. Pi\u0142em je z zachwytem i wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 do ryb z rusztu kupowanych wprost z \u0142odzi i sma\u017conych na oczach publiczno\u015bci. Tutejsze winnice, tak jak i gaje oliwne, sadzone s\u0105 na skalistej glebie stromych stok\u00f3w g\u00f3rskich. Zajmuj\u0105 w\u0105skie p\u00f3\u0142ki skalne tworz\u0105ce tarasowe schody. Wszystkie zwr\u00f3cone s\u0105 w stron\u0119 s\u0142o\u0144ca czyli\u00a0 w kierunku morza.\u00a0 I to w\u0142a\u015bnie powoduje, \u017ce i winogrona i oliwki dojrzewaj\u0105 w powietrzu przesyconym drobinkami s\u0142onej morskiej wody. Dzi\u0119ki temu maj\u0105 niepowtarzalny smak. Oliwa liguryjska jest jasnozielona i znacznie delikatniejsza ni\u017c oliwy z innych region\u00f3w\u00a0– zw\u0142aszcza tych z po\u0142udnia W\u0142och. \u0141agodny smak pozwala pi\u0107 j\u0105 nie obawiaj\u0105c si\u0119, \u017ce b\u0119dzie drapa\u0107 w gard\u0142o ostro\u015bci\u0105 niemal papryczk\u0105, co charakteryzuje np. oliwy z Abruzzo. W tych dniach, na prze\u0142omie listopada i grudnia, wypada szczyt zbior\u00f3w oliwek. W wi\u0119kszo\u015bci gaj\u00f3w jest to zbi\u00f3r r\u0119czny. Oliw\u0119 wyt\u0142acza si\u0119 pod w\u0142asnym ci\u0119\u017carem uk\u0142adaj\u0105c na matach, a te warstwami jedna na drugiej na wysoko\u015b\u0107 ponad dwa i p\u00f3\u0142 metra. By\u0142em w takiej tradycyjnej olejarni. Cudowny p\u0142yn \u015bcieka do ustawionych pod spodem drewnianych bek. Czasem drewniane zbiorniki zast\u0119puj\u0105 stalowe.\u00a0 Ta oliwa to tzw. extra vergine – najlepsza z najlepszych.
\nR\u00f3wnie doskona\u0142e warunki glebowe i klimatyczne ma w Ligurii bazylia. Jest ona znacznie ja\u015bniejsza (mam na my\u015bli odcie\u0144 zieleni) ni\u017c rosn\u0105ca nawet w pobliskiej Toskanii. Delikatne listki zio\u0142a rozgniatane w mo\u017adzierzu z oliw\u0105 i \u015bwie\u017cymi orzeszkami pinii daj\u0105 smakowity rezultat – pesto. Pesto genovese to sos s\u0142ynny w ca\u0142ym smakoszowskim \u015bwiecie. Liguryjczycy za\u015b bezb\u0142\u0119dnie rozpoznaj\u0105 czy jest on robiony mechanicznie czyli mieszany w mikserze, czy te\u017c to najprawdziwszy z prawdziwych, to znaczy rozgniatany r\u0119cznie w mo\u017adzierzu. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c tylko dla samego smaku tego sosu warto odwiedzi\u0107 Liguri\u0119.\u00a0 Ale je\u015bli ju\u017c dotar\u0142o si\u0119 do Santa Margherita, Portofino, Rapallo czy wspomnianego Cinque Terre to radz\u0119 spr\u00f3bowa\u0107 cho\u0107 dwu innych a wartych grzechu specja\u0142\u00f3w: pizzy z ziemniakami i capon magro. Ta ostatnia nazwa jest bardzo myl\u0105ca, bo oznacza chudego kap\u0142ona (co jest przecie\u017c sprzeczne samo w sobie), a w dodatku kryje si\u0119 pod ni\u0105 sa\u0142atka rybna z morszczuka, langusty, krewetek, ostryg, jajek na twardo, oliwek, wielu jarzyn i karczoch\u00f3w.<\/p>\n
Te wspomnienia z parokrotnych pobyt\u00f3w w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach Ligurii wywo\u0142a\u0142 podarunek, kt\u00f3ry niedawno mi wr\u0119czono. Jest to solidna, bo pi\u0119ciolitrowa blaszana ba\u0144ka z cudownym p\u0142ynem – oliw\u0105. W\u0142a\u015bnie si\u0119 ni\u0105 delektuj\u0119. Do\u00a0poniedzia\u0142ku wi\u0119c, arrivederci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To nie jest wielki region ale za to jak pi\u0119knie po\u0142o\u017cony! G\u00f3ry dochodz\u0105 a\u017c do samego morza. Niekt\u00f3re miejscowo\u015bci s\u0105 dzi\u0119ki temu wr\u0119cz odci\u0119te od \u015bwiata. I bardzo to sobie ceni\u0105. Cho\u0107 wcale nie jestem pewien,\u00a0czy przed laty, gdy mieszka\u0144cy Cinque Terre\u00a0 podejmowali decyzj\u0119 o omini\u0119ciu ich wiosek przez przebijan\u0105 w g\u00f3rach autostrad\u0119, przewidywali czym […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/648"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=648"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/648\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=648"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=648"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=648"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}