![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2013\/03\/alejajaP3230034.jpg\" "\\"alejajaP3230034\\"")
<\/a><\/p>\n„Antonio Pucci (1309-1388), kt\u00f3rego komunalne w\u0142adze Florencji zatrudnia\u0142y jako herolda: dono\u015bnym g\u0142osem og\u0142asza\u0142 edykty i prawa, a potem, w wolnym czasie, powtarza\u0142 je w groteskowym j\u0119zyku, ku uciesze publiczno\u015bci. Pucci jest autorem cyklu sonet\u00f3w o umiarkowaniu, wyrzeczeniach i jedzeniu w czasie karnawa\u0142u, Wielkiego Postu i Wielkanocy, kt\u00f3rych tytu\u0142, Le noie<\/em> (Nudy, ok. 1359), nawi\u0105zuje do cyklu Collana Cenne delia Chitarry. W swoim poemaciku Leproprieta di Mercato Vecchio<\/em> (O w\u0142a\u015bciwo\u015bciach Starego Rynku) Pucci po\u015bwi\u0119ca\u00a0 te\u017c niema\u0142o linijek poszczeg\u00f3lnym potrawom przepisanym na ka\u017cdy miesi\u0105c kalendarza religijnego:
\nPotem, w Wielkim Po\u015bcie, czosnek i cebula, i s\u0142odki pasternak, lecz \u017cadnego mi\u0119sa, bo tak chce i pragnie nasz Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bwi\u0119ty…
\n<\/em>Co zatem wed\u0142ug owych zalece\u0144 nale\u017ca\u0142o je\u015b\u0107 w okre\u015blonych dniach?
\nNa Wielkanoc jagni\u0119 symbolizuj\u0105ce ukrzy\u017cowanego Chrystusa, zapo\u017cyczone przez chrze\u015bcijan do \u015bwi\u0105tecznego menu z zestawu tradycyjnych potraw hebrajskiej Paschy, w kt\u00f3rym symbolizowa\u0142o ono wyzwolenie \u017byd\u00f3w z niewoli egipskiej i powr\u00f3t do Ziemi Obiecanej. Z paschalnych jad\u0142ospis\u00f3w \u017cydowskich przesz\u0142y do obiadu wielkanocnego katolik\u00f3w tak\u017ce gorzkie zio\u0142a, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na przyk\u0142ad na liguryjski bukiecik wielkanocny zwany prebuggion, nadzienie wielkanocnego placka.
\nDietetyczne zalecenia Ko\u015bcio\u0142a pozosta\u0142y w zasadzie niezmienione od X wieku do naszych dni. Niekt\u00f3re aspekty tradycji kulinarnej XIX wieku mo\u017cna \u0142atwo odtworzy\u0107 na podstawie sonet\u00f3w rzymskiego poety Giuseppe Gioacchina Bellego, mistrza stylizowanej mowy plebejskiej (1791-1863). Jedzenie zajmuje oczywi\u015bcie g\u0142\u00f3wne miejsce w jego bezceremonialnej i nieskr\u0119powanej tw\u00f3rczo\u015bci. Oto sonet La Santa Pasqua<\/em> (Wielkanoc) po\u015bwi\u0119cony wielkanocnej biesiadzie:
\nOto st\u00f3\u0142 wielkanocny. Tak jak widzisz, Nino,
\nprzystrojony kwiatami, jak przysta\u0142o w \u015bwi\u0119to,
\nzio\u0142em santa-maria oraz rzymsk\u0105 mi\u0119t\u0105,
\nsza\u0142wi\u0105, majerankiem, fio\u0142kiem, rozmarynem.
\nJu\u017c od tygodnia czeka gotowych
\nbutelek dziesi\u0119\u0107 i bary\u0142ka wina,
\n\u00a0ju\u017c dym, chwa\u0142a Bogu, ulata z komina,
\nby po chrze\u015bcija\u0144sku ten dzie\u0144 \u015bwi\u0119towa\u0107.
\nChrystus zmartwychwsta\u0142: cieszmy si\u0119 gor\u0105co!
\nDzi\u015b o wydatkach nikt nie my\u015bli zgo\u0142a
\n\u00a0i nikomu nieszcz\u0119\u015bcia my\u015bli dzi\u015b nie m\u0105c\u0105.
\nG\u0119sta zupa, salami, tort po\u015brodku stola,
\njaja, karczochy, orzeszki si\u0119 z\u0142oc\u0105,
\na wszystko to na chwa\u0142\u0119 \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a.
\n<\/em>Wspomniane przez Bellego zio\u0142a, kt\u00f3re zdobi\u0105 wielkanocny st\u00f3\u0142, s\u0105 wyra\u017anym \u015bladem \u017cydowskich zwyczaj\u00f3w paschalnych przej\u0119tych i opracowanych na nowo przez chrze\u015bcija\u0144stwo. Wymienione mimochodem wielkanocne brodetto<\/em> w rzeczywisto\u015bci jest wa\u017cnym punktem \u015bwi\u0105tecznego biesiadowania, ma te\u017c dok\u0142adniejsz\u0105 nazw\u0119: stracciatella alla romana<\/em>. Taki „roso\u0142ek” (w\u0142oskim zwyczajem, im jest tre\u015bciwsza zupa, tym bardziej ironiczn\u0105 ma nazw\u0119, na przyk\u0142ad „bulionik” albo „gotowana woda”) przyrz\u0105dza si\u0119 tylko na okazje najbardziej uroczyste, na najwa\u017cniejsze \u015bwi\u0119ta, takie jak Wielkanoc. Potrzebne s\u0105 do niego wo\u0142owina, jagni\u0119cina, \u017c\u00f3\u0142tka jaj, cytryna, \u015bwie\u017cy majeranek, chleb i owczy ser. Do ka\u017cdego talerza wrzuca si\u0119 grzanki, majeranek i nalewa ros\u00f3\u0142, doprawia go jajkiem oraz posypuje twardym tartym serem, prawie zawsze owczym. \u017b\u00f3\u0142tka ubija si\u0119 drewnian\u0105 \u0142y\u017ceczk\u0105 z sokiem cytrynowym w oddzielnej miseczce, po czym dolewa bardzo mocny koncentrat roso\u0142u, kt\u00f3ry nie mo\u017ce by\u0107 zbyt gor\u0105cy, \u017ceby jajko si\u0119 nie \u015bci\u0119\u0142o i \u017ceby ta nadzwyczajna stracciatella alla romana, jednolita, o aksamitnej konsystencji, nie zamieni\u0142a si\u0119 w zwyk\u0142\u0105 stracciatell\u0119, w kt\u00f3rej p\u0142ywaj\u0105 nitki \u015bci\u0119tego bia\u0142ka. Nie nale\u017cy myli\u0107 tej potrawy z innymi zupami o takiej nazwie, takimi jak stracciatella guarnita (z jajkiem), stracciatella campagnola<\/em> (wiejska z pomidorami) albo stracciatella millefanti<\/em> (z grysikiem). Natomiast pod okre\u015bleniem zuppa inglesa<\/em> kryje si\u0119 znane biszkoptowe ciasto polane rumem, \u015bmietan\u0105 i czekolad\u0105.”<\/p>\n