
{"id":6600,"date":"2013-04-09T08:01:04","date_gmt":"2013-04-09T06:01:04","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6600"},"modified":"2013-04-07T15:48:38","modified_gmt":"2013-04-07T13:48:38","slug":"ucztowanie-na-wygnaniu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/04\/09\/ucztowanie-na-wygnaniu\/","title":{"rendered":"Ucztowanie na wygnaniu"},"content":{"rendered":"<p>Siedemdziesi\u0105t niemal lat sp\u0119dzili papie\u017ce na tzw. awinio\u0144skim wygnaniu. Nie by\u0142y to jednak lata pe\u0142ne wyrzecze\u0144. Petrarka\u00a0&#8211; tak\u017ce mieszkaj\u0105cy w Awinionie\u00a0&#8211; pisa\u0142 do przyjaciela\u00a0listy pe\u0142ne oburzenia na rozpasanie dworu ale tak\u017ce \u00a0i samego papie\u017ca op\u0142ywaj\u0105cego w dostatek i pokazuj\u0105cego si\u0119 w strojach kapi\u0105cych od z\u0142ota. Podobne oburzenie wzbudza\u0142y\u00a0r\u00f3wnie\u017c papieskie uczty.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Awinio\u0144scy papie\u017ce nie oszcz\u0119dzali te\u017c na jedzeniu\u00a0&#8211; pisze Robert Hughes w &#8222;Rzymie&#8221;. Wyprawiali i\u015bcie kr\u00f3lewskie uczty, bardziej wystawne ni\u017c przyj\u0119cia na dworach burgundzkich. W listopadzie 1324 roku papie\u017c Jan XXII wyda\u0142 uczt\u0119 weseln\u0105 z okazji \u015blubu wnuczki swej siostry, Jeanne de Trian, z m\u0142odym szlachcicem Guichardem de Poitiers. Nie wiadomo dok\u0142adnie, ilu zaproszono go\u015bci, wiemy natomiast, \u017ce podano im 4012 bochenk\u00f3w chleba, dziewi\u0119\u0107 wo\u0142\u00f3w, 55 owiec, osiem wieprzy, cztery dziki, 200 kap\u0142on\u00f3w, 690 kurczak\u00f3w, 580 kuropatw, 270 kr\u00f3lik\u00f3w, 40 siewek, 37 kaczek, 50 go\u0142\u0119bi, 292 &#8222;ptaszk\u00f3w&#8221;, cztery \u017curawie i, co mo\u017ce troch\u0119 rozczarowa\u0107, zaledwie dwa ba\u017canty. Zjedli te\u017c 3000 jajek, 2000 jab\u0142ek i gruszek oraz 340 funt\u00f3w sera, wypijaj\u0105c jedena\u015bcie beczek wina.<br \/>\n<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/G\u0119si-z-Ko\u0142udy.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-6604\" title=\"G\u0119si z Ko\u0142udy\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/G\u0119si-z-Ko\u0142udy-300x167.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"167\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/G\u0119si-z-Ko\u0142udy-300x167.jpg 300w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2013\/04\/G\u0119si-z-Ko\u0142udy-1024x572.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Kiedy jednak go\u015bciem honorowym uczty by\u0142 sam papie\u017c, st\u00f3\u0142 wygl\u0105da\u0142 o wiele okazalej. W 1343 roku w\u0142oski kardyna\u0142 Annibale di Ceccano wyda\u0142 przyj\u0119cie w Awinionie na cze\u015b\u0107 papie\u017ca Klemensa VI. \u015awiadek naoczny pisa\u0142 potem, \u017ce<br \/>\n&#8222;posi\u0142ek sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z dziewi\u0119ciu da\u0144, a w ka\u017cdym z nich by\u0142y trzy potrawy. Wniesiono&#8230; co\u015b w rodzaju zamku zawieraj\u0105cego wielkiego jelenia, dzika, ko\u017al\u0119ta, zaj\u0105ce i kr\u00f3liki. Po czwartym daniu kardyna\u0142 podarowa\u0142 papie\u017cowi p\u0142owego rumaka wartego czterysta floren\u00f3w i dwa pier\u015bcienie, jeden z ogromnym szafirem, a drugi z r\u00f3wnie wielkim topazem. Szesnastu kardyna\u0142\u00f3w otrzyma\u0142o po pier\u015bcieniu z drogimi kamieniami, nie zapomniano te\u017c o pra\u0142atach i \u015bwieckich szlachcicach.&#8221;<br \/>\nMusz\u0119 wyja\u015bni\u0107, \u017ce s\u0142owo &#8222;danie&#8221; mia\u0142o w\u00f3wczas\u00a0inne znaczeni ni\u017c obecnie. Chodzi\u0142o w\u00f3wczas o ustawienie na stole kilku lub nawet kilkunastu potraw, kt\u00f3re\u00a0&#8211; gdy znikn\u0119\u0142y w \u017co\u0142\u0105dkach biesiadnik\u00f3w\u00a0&#8211; zast\u0119powano kolejnym daniem te\u017c z kilkunastu potraw.<br \/>\nPo si\u00f3dmym daniu w sali jadalnej odby\u0142 si\u0119 turniej rycerski (walczono konno na kopie), a po nim podano deser: &#8222;Wniesiono dwa drzewa: jedno wygl\u0105da\u0142o na zrobione ze srebra i obwieszone by\u0142o z\u0142otymi jab\u0142kami, gruszkami, brzoskwiniami i winogronami. Drugie mia\u0142o zielon\u0105 barw\u0119 li\u015bci wawrzynu i zdobi\u0142y je kandyzowane owoce w wielu kolorach&#8221;.<br \/>\nKulminacja tych bachanalii odby\u0142a si\u0119 na dworze. Go\u015bci poprowadzono na drewniany most przez poblisk\u0105 rzek\u0119 Sorgues, kt\u00f3ry zdawa\u0142 si\u0119 prowadzi\u0107 do miejsca, gdzie spodziewano si\u0119 dalszego ci\u0105gu zabawy. Kiedy jednak most zape\u0142ni\u0142 si\u0119 mnichami, szlachcicami i innymi go\u015b\u0107mi, drewniana konstrukcja, b\u0119d\u0105ca w rzeczywisto\u015bci makiet\u0105, zarwa\u0142a si\u0119 i &#8222;prostoduszni biesiadnicy run\u0119li do wody&#8221;. By\u0142 to jeden z owych prostackich figli, w kt\u00f3rych lubowali si\u0119 ludzie \u015bredniowiecza.<br \/>\nTrzeba zapami\u0119ta\u0107 ten &#8222;niewinny \u017carcik papieski&#8221; i powt\u00f3rzy\u0107 go buduj\u0105c chwiejn\u0105 k\u0142adk\u0119 na rzeczce Prut, kt\u00f3ra\u00a0 wp\u0142ywa do Narwi w Kruczym Borku czyli\u00a0w pobli\u017cu\u00a0mojej cha\u0142upy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Siedemdziesi\u0105t niemal lat sp\u0119dzili papie\u017ce na tzw. awinio\u0144skim wygnaniu. Nie by\u0142y to jednak lata pe\u0142ne wyrzecze\u0144. Petrarka\u00a0&#8211; tak\u017ce mieszkaj\u0105cy w Awinionie\u00a0&#8211; pisa\u0142 do przyjaciela\u00a0listy pe\u0142ne oburzenia na rozpasanie dworu ale tak\u017ce \u00a0i samego papie\u017ca op\u0142ywaj\u0105cego w dostatek i pokazuj\u0105cego si\u0119 w strojach kapi\u0105cych od z\u0142ota. Podobne oburzenie wzbudza\u0142y\u00a0r\u00f3wnie\u017c papieskie uczty.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6600"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6632,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6600\/revisions\/6632"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6600"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6600"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6600"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}