{"id":6746,"date":"2013-04-26T08:00:22","date_gmt":"2013-04-26T06:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6746"},"modified":"2013-04-23T15:36:58","modified_gmt":"2013-04-23T13:36:58","slug":"prowansalska-swinka-i-metalowe-kule","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/04\/26\/prowansalska-swinka-i-metalowe-kule\/","title":{"rendered":"Prowansalska \u015bwinka i metalowe kule"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Komplet do gry oraz napoje energetyczne stosowane wymiennie z r\u00f3\u017cowym winem\u00a0\u00a0 \u00a0Fot. P. Adamczewski <\/em><\/p>\n

\u00a0<\/em>Podczas wakacji w Prowansji i w Langwedocji a tak\u017ce na Korsyce wielokrotnie widzia\u0142em podekscytowanych m\u0119\u017cczyzn w r\u00f3\u017cnym wieku (kobiety znacznie rzadziej) rzucaj\u0105cych wielkimi metalowymi kulami i k\u0142\u00f3c\u0105cych si\u0119 za\u017carcie kto wygra\u0142 ten dziwny turniej. Gry nie zg\u0142\u0119bi\u0142em ale parokrotnie jako kibic uczestniczy\u0142em w posi\u0142ku zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rzy podtrzymywali si\u0142y przy pomocy suszonej szynki, ser\u00f3w i r\u00f3\u017cowego wina.
\nOstatnio dosta\u0142em w prezencie komplet do tej gry (na fot,) zach\u0119t\u0119 bym rozegra\u0142 u siebie na wsi towarzyski turniej. Wprawdzie Kurpie to nie Prowansja ale i szynk\u0119, wino rose mam to chyba \u00f3w turniej przygotuj\u0119. S\u0105siedzi tez pewnie b\u0119d\u0105 przedk\u0142adali rzucanie kulami nad parokilometrowy spacer po \u0142\u0105kach czy lesie.<\/p>\n

<\/p>\n

Ale najpierw trzeba zg\u0142\u0119bi\u0107 tajniki regulaminu jeu de boulez:<\/p>\n

Gra w bule to tradycyjna francuska gra towarzyska z elementami zr\u0119czno\u015bciowymi, popularna przede wszystkim w po\u0142udniowej Francji (Prowansja), ale uprawiana tak\u017ce w innych regionach Francji oraz
\nw innych krajach, szczeg\u00f3lnie \u015br\u00f3dziemnomorskich.<\/p>\n

Gra powsta\u0142a w 1910 roku i wywodzi si\u0119 z innej, podobnej gry o nazwie jeu proven\u00e7al („gra prowansalska”). Pierwsze bule by\u0142y robione z drewna i obijane zewsz\u0105d gwo\u017adziami. W 1930 roku przyj\u0119to definitywnie u\u017cycie buli ze stali. Pierwsze rozgrywki mi\u0119dzynarodowe odby\u0142y si\u0119 w 1959 roku, a w Mistrzostwach \u015awiata w 2004 roku w Grenoble uczestniczy\u0142y ju\u017c 53 kraje. Polskie zrzeszenie sympatyk\u00f3w powsta\u0142o w 2002 roku, a jego siedziba znajduje si\u0119 we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n

Rozgrywka odbywa si\u0119 na pozbawionym trawy placu, np. na utwardzonym piasku, o wystarczaj\u0105cych wymiarach (kt\u00f3re dla gry turniejowej wynosz\u0105 min. 15\u00d74 m) i polega na rzucaniu z wytyczonego okr\u0119gu, stalowymi kulami („bulami”; franc. „boule” – kula) w kierunku ma\u0142ej drewnianej kulki nazywanej po francusku ?cochonet?, co znaczy „prosiaczek” (w Polsce u\u017cywa si\u0119 nazwy ?\u015bwinka?).<\/p>\n

1. Przeciwko sobie graj\u0105 dwie dru\u017cyny. Sk\u0142ada\u0107 si\u0119 mog\u0105 z dw\u00f3ch (dublette) lub trzech graczy (triplette), mog\u0105 r\u00f3wnie\u017c wsp\u00f3\u0142zawodniczy\u0107 dwie osoby. W dru\u017cynach jedno- oraz dwuosobowych ka\u017cdy gracz ma trzy kule, a w dru\u017cynach trzyosobowych – dwie kule.<\/p>\n

2. Dru\u017cyn\u0119 rozpoczynaj\u0105c\u0105 rozgrywk\u0119 wybiera si\u0119 poprzez rzut monet\u0105. Jeden z graczy zwyci\u0119skiej dru\u017cyny wybiera miejsce rzut\u00f3w i rysuje na ziemi okr\u0105g o \u015brednicy 35 – 50 centymetr\u00f3w.<\/p>\n

3. Pierwszy gracz, stoj\u0105c obiema nogami w narysowanym okr\u0119gu, rzuca „\u015bwink\u0119”, czyli ma\u0142\u0105 drewnian\u0105 kulk\u0119, na odleg\u0142o\u015b\u0107 od 6 do 10 metr\u00f3w. W czasie rzutu obie stopy rzucaj\u0105cego musz\u0105 dotyka\u0107 ziemi tak d\u0142ugo, a\u017c rzucona kula spadnie na ziemi\u0119.<\/p>\n

4. Gr\u0119 rozpoczyna zawodnik z dru\u017cyny, kt\u00f3ra rzuci\u0142a „\u015bwink\u0119”, pr\u00f3buj\u0105c umie\u015bci\u0107 swoj\u0105 kul\u0119 jak najbli\u017cej „\u015bwinki”.<\/p>\n

5. Nast\u0119pnie jeden z graczy dru\u017cyny przeciwnej rozgrywa swoj\u0105 kul\u0119, maj\u0105c do wyboru trzy mo\u017cliwo\u015bci: celuje jak najbli\u017cej „\u015bwinki” (dotacza); celuje w kul\u0119 przeciwnika, pr\u00f3buj\u0105c j\u0105 wybi\u0107 (odsun\u0105\u0107 od „\u015bwinki”); stara si\u0119 przesun\u0105\u0107 „\u015bwink\u0119” tak, by oddali\u0107 j\u0105 od kuli przeciwnika.<\/p>\n

6. Je\u015bli po rzucie jego kula znajduje si\u0119 najbli\u017cej „\u015bwinki”, to nast\u0119pny rzut nale\u017cy do dru\u017cyny przeciwnej. Je\u015bli natomiast zawodnikowi nie uda\u0142o si\u0119 umie\u015bci\u0107 kuli najbli\u017cej „\u015bwinki”, to jego dru\u017cyna gra do momentu, kiedy jej kula znajdzie si\u0119 najbli\u017cej „\u015bwinki” lub do wyczerpania wszystkich swoich kul.<\/p>\n

7. Je\u017celi jedna dru\u017cyna nie ma ju\u017c kul, to druga dru\u017cyna rozgrywa wszystkie kule, kt\u00f3re jej pozosta\u0142y w grze.<\/p>\n

8. Po wyrzuceniu wszystkich kul obu dru\u017cyn nast\u0119puje koniec pierwszej rozgrywki. Punkty zdobywa tylko jedna dru\u017cyna, w zale\u017cno\u015bci od tego, ile kul ma bli\u017cej „\u015bwinki” od kul przeciwnika, a wi\u0119c mo\u017cliwe jest zdobycie od 1 do 6 punkt\u00f3w. Koniec partii nast\u0119puje wtedy, gdy kt\u00f3rakolwiek z dru\u017cyn zdob\u0119dzie 13 punkt\u00f3w.<\/p>\n

Tylko tyle i a\u017c tyle tych zasad. Na szcz\u0119\u015bcie je\u015bli dojdzie do awantury na boisku to mam spory zapas jamon ser rano i rose provencale.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Komplet do gry oraz napoje energetyczne stosowane wymiennie z r\u00f3\u017cowym winem\u00a0\u00a0 \u00a0Fot. P. Adamczewski \u00a0Podczas wakacji w Prowansji i w Langwedocji a tak\u017ce na Korsyce wielokrotnie widzia\u0142em podekscytowanych m\u0119\u017cczyzn w r\u00f3\u017cnym wieku (kobiety znacznie rzadziej) rzucaj\u0105cych wielkimi metalowymi kulami i k\u0142\u00f3c\u0105cych si\u0119 za\u017carcie kto wygra\u0142 ten dziwny turniej. Gry nie zg\u0142\u0119bi\u0142em ale parokrotnie jako kibic […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6746"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6746"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6746\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6751,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6746\/revisions\/6751"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6746"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6746"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}