
{"id":685,"date":"2008-12-16T08:00:24","date_gmt":"2008-12-16T07:00:24","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=685"},"modified":"2008-12-13T09:34:05","modified_gmt":"2008-12-13T08:34:05","slug":"prawdziwa-slodycz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2008\/12\/16\/prawdziwa-slodycz\/","title":{"rendered":"Prawdziwa s\u0142odycz"},"content":{"rendered":"<p>W jednym ze sklep\u00f3w handluj\u0105cych produktami spo\u017cywczymi z ca\u0142ej niemal Europy trafi\u0142em na mi\u00f3d z Hiszpanii. A dok\u0142adniej\u00a0&#8211; z Galicji. To najbardziej na p\u00f3\u0142noc wysuni\u0119ty region kraju le\u017c\u0105cy nad Atlantykiem, obfituj\u0105cy we wspania\u0142e pla\u017ce, \u015bwietne ryby, doskona\u0142e jak w ca\u0142ej Hiszpanii wina i sery. Ale o miodzie nie s\u0142ysza\u0142em. Kupi\u0142em wi\u0119c s\u0142oiczek i ciesz\u0119 si\u0119. Jest niezwykle aromatyczny, bardzo s\u0142odki ale z posmakiem lekkiej goryczki (pewnie nektar z zi\u00f3\u0142) i znacznie bardziej p\u0142ynny ni\u017c nasze miody. A \u017ce wkr\u00f3tce b\u0119d\u0119 przyrz\u0105dza\u0142 kuti\u0119 to ka\u017cda ilo\u015b\u0107 miodu b\u0119dzie wykorzystana. Do miodu dosta\u0142em broszurk\u0119 o produktach Galicji. I po jej przeczytaniu pomy\u015bla\u0142em, \u017ce polski mi\u00f3d te\u017c zas\u0142uguje na zastrze\u017con\u0105 mark\u0119 wa\u017cn\u0105 w Unii Europejskiej. Mogli Hiszpanie, mo\u017cemy i my. Tylko trzeba troch\u0119 wok\u00f3\u0142 sprawy pochodzi\u0107.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2008\/12\/pszczola.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-686\" title=\"pszczola\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2008\/12\/pszczola.jpg\" alt=\"\" width=\"340\" height=\"243\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2008\/12\/pszczola.jpg 340w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2008\/12\/pszczola-300x214.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 340px) 100vw, 340px\" \/><\/a><\/p>\n<p>&#8222;Mi\u00f3d galicyjski jest cz\u0119\u015bci\u0105 dziedzictwa historycznego regionu i tworem jego wspanialej przyrody, charakteryzuj\u0105cej si\u0119 niezwyk\u0142ym bogactwem i r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 flory korzystnie wp\u0142ywaj\u0105cej na prac\u0119 pszcz\u00f3\u0142. Wszystkie prace pszczelarskie wykonywane s\u0105 od wiek\u00f3w w spos\u00f3b tradycyjny. Rozw\u00f3j techniczny, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie poszanowanie dla proces\u00f3w naturalnych, r\u00f3wnie\u017c wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105ce zas\u0142ugi dla rozwoju produkcji i jako\u015bci Miodu Galicyjskiego, daj\u0105c produkt o bardzo wysokiej jako\u015bci, dostosowany do wymog\u00f3w obecnych czas\u00f3w, a jednocze\u015bnie zachowuj\u0105cy harmoni\u0119 z tradycj\u0105 i przyrod\u0105. Produkcja miodu w Galicji w wi\u0119kszym stopniu k\u0142adzie nacisk na jego jako\u015b\u0107 ni\u017c na wydajno\u015b\u0107 produkcyjn\u0105.<\/p>\n<p>Chronione Oznaczenie Geograficzne Miodu Galicyjskiego (hiszp. Indicaci\u00f3n Geografia Protegida Miel de Galicia) gwarantuje potwierdzon\u0105 kontrolami wysok\u0105 jako\u015b\u0107 miodu wyprodukowanego w Galicji i wyr\u00f3\u017cnionego znakiem Apelacji. W\u015br\u00f3d miod\u00f3w galicyjskich istnieje wiele gatunk\u00f3w, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 to miody wielokwiatowe Miel de Milflores (Mi\u00f3d Tysi\u0105ca Kwiat\u00f3w), posiadaj\u0105ce wiele odcieni zar\u00f3wno jasnych, jak i ciemnych, i kt\u00f3rych smak, r\u00f3wnie\u017c r\u00f3\u017cnorodny, zachowuje nut\u0119 kwiatow\u0105 i owocow\u0105. Do innych gatunk\u00f3w miodu zaliczamy: mi\u00f3d eukaliptusowy, w kolorze bursztynu, o woskowym aromacie i lekko kwa\u015bnym, niezbyt trwa\u0142ym posmaku. Mi\u00f3d\u00a0 kasztanowy,\u00a0 w kolorze ciemnego bursztynu, kt\u00f3ry mo\u017ce przybiera\u0107 czerwonawe odcienie, jest miodem generalnie p\u0142ynnym o op\u00f3\u017anionej krystalizacji, o zapachu s\u0142odu oraz intensywnym, trwa\u0142ym i delikatnie s\u0142onawym smaku. Mi\u00f3d wrzosowy, w kolorze ciemnego bursztynu z czerwonawymi odcieniami, posiada lekko gorzki, intensywny i trwa\u0142y smak oraz silny kwiatowy aromat.<\/p>\n<p>Mi\u00f3d jest wa\u017cnym produktem od\u017cywczym o uznanych w\u0142a\u015bciwo\u015bciach energetycznych, witaminowych i terapeutycznych, przez co jego spo\u017cycie jest zalecane w zdrowych i zr\u00f3wnowa\u017conych dietach. Ale g\u0142\u00f3wnie jest to produkt wnosz\u0105cy wa\u017cny i jedyny w swoim rodzaju wk\u0142ad do gastronomii tak dzisiejszej jak i dawnej.<\/p>\n<p>A o miodzie mo\u017cna pogada\u0107 zawsze, ale zim\u0105 najlepiej. Mleko z miodem czy dla niech\u0119tnych krowom\u00a0 &#8211; herbata, to najlepszy nap\u00f3j rozgrzewaj\u0105cy i zapobiegajacy zaziebieniom.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W jednym ze sklep\u00f3w handluj\u0105cych produktami spo\u017cywczymi z ca\u0142ej niemal Europy trafi\u0142em na mi\u00f3d z Hiszpanii. A dok\u0142adniej\u00a0&#8211; z Galicji. To najbardziej na p\u00f3\u0142noc wysuni\u0119ty region kraju le\u017c\u0105cy nad Atlantykiem, obfituj\u0105cy we wspania\u0142e pla\u017ce, \u015bwietne ryby, doskona\u0142e jak w ca\u0142ej Hiszpanii wina i sery. Ale o miodzie nie s\u0142ysza\u0142em. Kupi\u0142em wi\u0119c s\u0142oiczek i ciesz\u0119 si\u0119. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/685"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=685"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/685\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=685"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=685"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=685"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}