Pu\u0142tusk to drugie miasto po mojej rodzinnej Warszawie, kt\u00f3re kocham szczerze. Warszawa, cho\u0107 winienem jej mi\u0142o\u015b\u0107 dozgonna, bo moja rodzina (i to z obu stron i mamy i ojca) mieszka w tym miejscu ju\u017c ponad 200 lat (prapra sprowadzili si\u0119 do Warszawy w 1809 roku) czasem mnie irytuje i m\u0119czy. Pu\u0142tusk natomiast dzi\u0119ki temu, \u017ce jest znacznie mniejszy i jest na ludzk\u0105 skal\u0119, zachwyca mnie niezmiennie. Znam tu ka\u017cdy zakamarek i wielu wspania\u0142ych ludzi. Wiem gdzie co kupi\u0107, gdzie dobrze zje\u015b\u0107 i gdzie poszuka\u0107 rozrywki. A to dzi\u0119ki temu, \u017ce obserwuj\u0119 miasto od 36 lat.<\/p>\n
Jednym z ulubionych miejsc jest oczywi\u015bcie Stary Rynek, na kt\u00f3rym mie\u015bci si\u0119 wspania\u0142y bazar. Troch\u0119 po nim niewygodnie chodzi\u0107 ale pierwszy bym protestowa\u0142 gdyby chciano stary, zabytkowy bruk zamieni\u0107 w g\u0142adk\u0105 nawierzchnie asfaltow\u0105 lub po\u0142o\u017cy\u0107 p\u0142yty chodnikowe. Mam na bazarze znajomych sprzedawc\u00f3w warzyw owoc\u00f3w, nabia\u0142u a tak\u017ce skarpetek, kr\u00f3tkich spodni i\u00a0… \u00a0naczy\u0144 kuchennych.
\nPu\u0142tusk rozwija si\u0119 z roku na rok. I pi\u0119knieje. Przybywa sklep\u00f3w i centr\u00f3w handlowych ale takich na pu\u0142tuska miar\u0119. Jest te\u017c centrum chi\u0144skie, w kt\u00f3rym mo\u017cna kupi\u0107 takie towary, kt\u00f3rych nie ma w stolicy. Mo\u017cna te\u017c tu zje\u015b\u0107 wspania\u0142e chi\u0144skie dania.
\nOstatnio zauwa\u017cy\u0142em plakaty reklamuj\u0105ce otwarcie kolejnego centrum chi\u0144skiego ulokowane bli\u017cej \u015brodka miasta. Jestem ciekaw co te\u017c tam zaproponuj\u0105 mieszka\u0144com chi\u0144scy kupcy.
\nZ tych paru zda\u0144 o handlu z dalekiej Azji w mie\u015bcie granicznym miedzy Mazowszem a Kurpiami wynika, \u017ce w naszej miejscowo\u015bci \u017cyje spora spo\u0142eczno\u015b\u0107 chi\u0144ska. I rzeczywi\u015bcie w wielu punktach miasta mo\u017cna spotka\u0107 pu\u0142tuszczanina z kruczoczarnymi w\u0142osami i sko\u015bnymi oczyma. Niekt\u00f3rzy\u00a0– zw\u0142aszcza ci najm\u0142odsi\u00a0– m\u00f3wi\u0105 bezb\u0142\u0119dnie po polsku a nawet z typowym dla kurpiowskich okolic akcentem. Wygl\u0105da te\u017c na to, \u017ce zostali nad Narwi\u0105 zaakceptowani. My\u015bl\u0119, \u017ce jedn\u0105 z przyczyn by\u0142a\u00a0 ich narodowa kuchnia, kt\u00f3ra cieszy si\u0119 u nas wielk\u0105 estym\u0105.<\/p>\n
Kaczka lakierowana miodem
\n1 kaczka, 2 cebule, 1 niedu\u017cy seler, 1 szklanka s\u0142odkiego wina, 1 \u0142y\u017ceczka cynamonu, 6 \u0142y\u017ceczek miodu, sos sojowy, cukier, s\u00f3l, ocet winny, 1 szklanka roso\u0142u
\n1.Wymytego ptaka natrze\u0107 sol\u0105.
\n2.Zagotowa\u0107 ros\u00f3\u0142, wrzuci\u0107 drobno posiekan\u0105 cebul\u0119, starty seler, wla\u0107 wino i 1 \u0142y\u017ck\u0119 sosu sojowego, dosypa\u0107 cynamonu i cukru. Chwil\u0119 pogotowa\u0107.
\n3.Gdy roztw\u00f3r nieco zg\u0119stnieje, wla\u0107 go do wn\u0119trza kaczki. Zaszy\u0107 j\u0105 i posmarowa\u0107 z zewn\u0105trz mieszanin\u0105 miodu z octem winnym i sosem sojowym.
\n4.Piec na wolnym ogniu ok. 2 godzin, co kwadrans lakieruj\u0105c j\u0105 miodem.
\n5.Kroj\u0105c, zebra\u0107 p\u0142yn z wn\u0119trza i podawa\u0107 jako sos do ry\u017cu lub makaronu ry\u017cowego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pu\u0142tusk to drugie miasto po mojej rodzinnej Warszawie, kt\u00f3re kocham szczerze. Warszawa, cho\u0107 winienem jej mi\u0142o\u015b\u0107 dozgonna, bo moja rodzina (i to z obu stron i mamy i ojca) mieszka w tym miejscu ju\u017c ponad 200 lat (prapra sprowadzili si\u0119 do Warszawy w 1809 roku) czasem mnie irytuje i m\u0119czy. Pu\u0142tusk natomiast dzi\u0119ki temu, \u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7151"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7151"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7151\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7153,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7151\/revisions\/7153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}