To paradoks ale w dzisiejszej dobie wszelkie paradoksy zmieniaj\u0105 si\u0119 w ca\u0142kiem dost\u0119pny dla ka\u017cdego obyczaj. Dowiedzia\u0142em si\u0119 tego czytaj\u0105c niezwykle m\u0105dr\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 Zygmunta Baumana „To nie jest dziennik”. Ten polski uczony, przyjmowany z ho\u0142dami w wielu presti\u017cowych uczelniach \u015bwiata, zanotowa\u0142 takie my\u015bli o czasie konsumpcji i mo\u017cliwo\u015bci rozci\u0105gania doby:<\/p>\n
\n„Od zarania ery konsumpcyjnej g\u0142\u00f3wnym zmartwieniem ekspert\u00f3w w dziedzinie marketingu by\u0142 czas, jaki potencjalni klienci mogli po\u015bwi\u0119ci\u0107 konsumpcji: mia\u0142 on swoje naturalne ograniczenia i nie dawa\u0142o si\u0119 go rozci\u0105gn\u0105\u0107 poza dwadzie\u015bcia cztery godziny na dob\u0119 i siedem dni w tygodniu. Nieelastyczno\u015b\u0107 czasu zdawa\u0142a si\u0119 z kolei wyznacza\u0107 granice ekspansji rynku konsumpcyjnego.
\nJako \u017ce rozci\u0105gni\u0119cie dnia czy tygodnia nie wchodzi\u0142o w rachub\u0119, oczywistym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem wydawa\u0142a si\u0119 pr\u00f3ba jak najszczelniejszego wype\u0142nienia konsumpcj\u0105 niemal ka\u017cdej sekundy\u00a0– ludzi zacz\u0119to uczy\u0107 konsumowania wielu towar\u00f3w jednocze\u015bnie. Jedzenie i picie by\u0142y najbardziej oczywistymi kandydatami na czo\u0142ow\u0105 pozycj\u0119 po\u015br\u00f3d aktywno\u015bci konsumenckich: mo\u017cesz napr\u0119dce przegry\u017a\u0107 fast food, jad\u0105c samochodem, stoj\u0105c w kolejce po bilet do teatru czy ogl\u0105daj\u0105c film albo mecz pi\u0142karski. Nie by\u0142o to trudne: r\u00f3\u017cne cz\u0119\u015bci cia\u0142a i r\u00f3\u017cne zmys\u0142y wra\u017cliwe na przyjemno\u015b\u0107 anga\u017cowano w konsumpcj\u0119 rozmaitego typu towar\u00f3w. Jednocze\u015bnie \u017caden z tych towar\u00f3w nie wymaga\u0142 pe\u0142nej uwagi, niczym niezm\u0105conej koncentracji: wszystkie mog\u0142y by\u0107 poch\u0142aniane r\u00f3wnolegle, co w minimalnym tylko stopniu zmniejsza\u0142o intensywno\u015b\u0107 doznawanej przyjemno\u015bci (suma wszystkich przyjemno\u015bci razem wzi\u0119tych okazywa\u0142a si\u0119 mo\u017ce nieco mniejsza ni\u017c przyjemno\u015b\u0107, kt\u00f3ra mog\u0142aby p\u0142yn\u0105\u0107 z niezale\u017cnej konsumpcji poszczeg\u00f3lnych produkt\u00f3w\u00a0– ale w takim wypadku nie wszystkie da\u0142oby si\u0119 skonsumowa\u0107). Co wszak\u017ce dzieje si\u0119 w sytuacji, w kt\u00f3rej oferowane produkty anga\u017cuj\u0105 te same zmys\u0142y i wymagaj\u0105 naszej uwagi w identycznym stopniu? Mo\u017cna je\u015b\u0107 przy muzyce, uprawia\u0107 jogging przy muzyce, zasypia\u0107 przy muzyce lub budzi\u0107 si\u0119 przy niej\u00a0– ale czy da si\u0119 przy muzyce s\u0142ucha\u0107 muzyki?
\nOt\u00f3\u017c wydaje si\u0119, \u017ce rynki konsumpcyjne odkry\u0142y w ko\u0144cu sw\u00f3j kamie\u0144 filozoficzny. Czas da si\u0119 wreszcie rozci\u0105ga\u0107, „naturalne” ograniczenia nie stanowi\u0105 ju\u017c problemu. Przynajmniej na razie jednak tylko jeden z niezliczonych rynk\u00f3w mo\u017ce czerpa\u0107 korzy\u015bci finansowe z tego odkrycia: chodzi tu o rynek urz\u0105dze\u0144 i gad\u017cet\u00f3w elektronicznych. Jak wskazuj\u0105 badania przeprowadzone niedawno przez Ofcom, medialna „wielozadaniowo\u015b\u0107” poch\u0142ania obecnie 20% ca\u0142kowitego czasu u\u017cytkowania medi\u00f3w. Oznacza to, \u017ce przeci\u0119tnemu Brytyjczykowi udaje si\u0119 wt\u0142oczy\u0107 8 godzin i 48 minut kontaktu z mediami w nieco ponad 7 godzin konsumpcji medi\u00f3w.
\nRzecz jasna, za t\u0105 liczb\u0105 kryj\u0105 si\u0119 znacz\u0105ce r\u00f3\u017cnice. Symultaniczna konsumpcja medi\u00f3w ma charakter rutynowy dla 1\/3 os\u00f3b w wieku 16 – 24 lat, ale tylko dla 1\/8 os\u00f3b powy\u017cej tego przedzia\u0142u wiekowego. M\u0142odzi ludzie zdecydowanie sprawniej i g\u0119\u015bciej kondensuj\u0105 aktywno\u015b\u0107 na tym polu: potrafi\u0105 zmie\u015bci\u0107 9,5 godziny konsumpcji medi\u00f3w w oko\u0142o 6,5 godziny „czasu rzeczywistego”\u00a0– co wi\u0119cej powtarzaj\u0105 ten wyczyn nieustannie, dzie\u0144 za dniem. Jak wskazuj\u0105 dane zgromadzone przez Ofcom, pocz\u0105tki tego nawyku „wielozadaniowo\u015bci” \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z wprowadzeniem na rynek smartfon\u00f3w. Wp\u0142ywu nast\u0119pnych nowinek technicznych na razie nie zbadano, ale uwa\u017ca si\u0119 powszechnie, \u017ce w jeszcze wi\u0119kszym stopniu nasil\u0105 one omawian\u0105 tendencj\u0119. Dane sugeruj\u0105, \u017ce przyspieszenie nast\u0119puje obecnie w starszych grupach populacji: po raz pierwszy ponad po\u0142owa ludzi powy\u017cej 55. roku \u017cycia zainstalowa\u0142a \u0142\u0105cza szerokopasmowe przede wszystkim z my\u015bl\u0105 o wielozadaniowo\u015bci. Ogl\u0105danie telewizji i jednoczesne korzystanie z laptopa czy smartfonu (przypuszczalnie tak\u017ce iPada) sta\u0142o si\u0119 obecnie nawykiem wsp\u00f3lnym dla wszystkich przedzia\u0142\u00f3w wiekowych.”<\/p>\n
S\u0105dz\u0105c po intensywno\u015bci wpis\u00f3w na wielu blogach znanych mi z pseudonim\u00f3w ludzi sp\u0119dzaj\u0105 oni przed komputerami co najmniej 26 godzin na dob\u0119. A ja czasem chc\u0119 te\u017c poczyta\u0107 (nie podgl\u0105daj\u0105c kto i jaki wpisa\u0142 w\u0142a\u015bnie komentarz), pos\u0142ucha\u0107 muzyki\u00a0– s\u0142uchaj\u0105c muzyki i zastanowi\u0107 si\u0119 nad dniem jutrzejszym. Dowidzenia wi\u0119c. Cho\u0107 zapowiadam, \u017ce jutro tu wr\u00f3c\u0119. Nie \u017cegnam si\u0119 na zawsze, by (nawiasem m\u00f3wi\u0105c) i tak by\u0107 obecnym bez chwili przerwy. Jak m\u00f3wi stare przys\u0142owie: dobrze po\u017cegnany go\u015b\u0107 ju\u017c nie wraca! Ale przecie\u017c mnie nikt nie \u017cegna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To paradoks ale w dzisiejszej dobie wszelkie paradoksy zmieniaj\u0105 si\u0119 w ca\u0142kiem dost\u0119pny dla ka\u017cdego obyczaj. Dowiedzia\u0142em si\u0119 tego czytaj\u0105c niezwykle m\u0105dr\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 Zygmunta Baumana „To nie jest dziennik”. Ten polski uczony, przyjmowany z ho\u0142dami w wielu presti\u017cowych uczelniach \u015bwiata, zanotowa\u0142 takie my\u015bli o czasie konsumpcji i mo\u017cliwo\u015bci rozci\u0105gania doby:<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7336"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7336"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7336\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7338,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7336\/revisions\/7338"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7336"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7336"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7336"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}