Ju\u017c po Zje\u017adzie a poniewa\u017c jestem poza zasi\u0119giem to moja ciekawo\u015b\u0107 ro\u015bnie i ro\u015bnie. Jestem tez pewien, \u017ce by\u0142o fantastycznie. Do zobaczenia za rok!<\/p>\n
Nadal jestem teraz my\u015blami na pograniczu Murcii i Katalonii. Jest niemal pewne, \u017ce polecimy do Walencji. Bardzo na czasie wi\u0119c jest tek\u015bcik o tapas. I cho\u0107 pis\u0142em ju\u017c o tych maciupe\u0144kich przek\u0105skach hiszpa\u0144skich, to warto jeszcze par\u0119 s\u0142\u00f3w na ten temat zamieni\u0107, zanim si\u0105d\u0119 z wnukiem przy barze, kt\u00f3ry on wybierze i zam\u00f3wimy jakie\u015b dobre wino z pobliskiego Penedes.<\/p>\n
<\/p>\n
Tapas wywodz\u0105 si\u0119 z Andaluzji, a dok\u0142adnie z Sewilli. S\u0105 to ma\u0142e przek\u0105ski, cho\u0107 nie maj\u0105 wiele wsp\u00f3lnego z popularnymi obecnie kanapkami na jeden k\u0119s. Stanowi\u0105 integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kulinarnej historii Hiszpanii a wed\u0142ug niekt\u00f3rych historyk\u00f3w-smakoszy, ich korzenie si\u0119gaj\u0105 zamierzch\u0142ych czas\u00f3w. Wydaje si\u0119, \u017ce wymy\u015blono je za panowania kr\u00f3la Alfonsa X, kt\u00f3ry nakaza\u0142, aby podawano tapas na stacjach pocztowych, by podr\u00f3\u017cni, zw\u0142aszcza udaj\u0105cy si\u0119 z wa\u017cnymi misjami b\u0105d\u017a wa\u017cnymi wiadomo\u015bciami, nie upijali si\u0119 pij\u0105c wino na pusty \u017co\u0142\u0105dek. Wiemy z pewno\u015bci\u0105, \u017ce w XIX wieku podawano je w tawernach do sherry.
\nWed\u0142ug wi\u0119kszo\u015bci badaczy ich nazwa wzi\u0119\u0142a si\u0119 od talerzyka, na kt\u00f3rym je k\u0142adziono, a kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 zazwyczaj do nakrywania kieliszka, aby nie wpada\u0142y do niego muchy. S\u0142owo tapa znaczy po hiszpa\u0144sku „przykrywka”.
\nKiedy\u015b w tawernach podawano tapas za darmo, poniewa\u017c pobudza\u0142y pragnienie, dzi\u0119ki czemu wzrasta\u0142y zam\u00f3wienia na alkohol. Obecnie, wyrafinowane i niezwykle smaczne zak\u0105ski s\u0105 p\u0142atne; co wi\u0119cej, cz\u0119sto klienci wybieraj\u0105 lokal tylko ze wzgl\u0119du na te przek\u0105ski jakie mo\u017cna tam zje\u015b\u0107. Aby zrozumie\u0107 wag\u0119 tych przek\u0105sek, popularnych zw\u0142aszcza w po\u0142udniowo-\u015brodkowej Hiszpanii, nale\u017cy uzmys\u0142owi\u0107 sobie, jakie s\u0105 tamtejsze zwyczaje i styl \u017cycia.
\nMi\u0119dzy podstawowymi posi\u0142kami jest du\u017ca przerwa. W Hiszpanii nie jada si\u0119 kolacji przed godzin\u0105 22. Nale\u017cy wi\u0119c\u00a0– jak mawia si\u0119 w Polsce\u00a0– wrzuci\u0107 co\u015b\u00a0 na z\u0105b a pyszne tapas nie tylko zaspakajaj\u0105 g\u0142\u00f3d, ale stanowi\u0105 te\u017c doskonal\u0105 okazj\u0119 do pogaduszek z przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n
Niekt\u00f3rzy \u017cartuj\u0105 nawet, \u017ce tapas nie narodzi\u0142y si\u0119, by wype\u0142ni\u0107 luk\u0119 mi\u0119dzy jednym posi\u0142kiem a drugim, ale \u017ce godzina kolacji zosta\u0142a przesuni\u0119ta, tak aby ka\u017cdy mia\u0142 czas na strawienie tapas. Istotnie, chocia\u017c porcyjki z regu\u0142y s\u0105 ma\u0142e, cz\u0119sto zachwycaj\u0105 sw\u0105 oryginalno\u015bci\u0105 i wykwintno\u015bci\u0105, kt\u00f3rej nie powstydzi\u0142by si\u0119 \u017caden szef kuchni. Przyrz\u0105dzaj\u0105c je, mo\u017cna da\u0107 upust swej kulinarnej fantazji i wykorzysta\u0107 wszelkie sk\u0142adniki hiszpa\u0144skiej kuchni oraz niesko\u0144czon\u0105 ilo\u015b\u0107 regionalnych wariacji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ju\u017c po Zje\u017adzie a poniewa\u017c jestem poza zasi\u0119giem to moja ciekawo\u015b\u0107 ro\u015bnie i ro\u015bnie. Jestem tez pewien, \u017ce by\u0142o fantastycznie. Do zobaczenia za rok! Nadal jestem teraz my\u015blami na pograniczu Murcii i Katalonii. Jest niemal pewne, \u017ce polecimy do Walencji. Bardzo na czasie wi\u0119c jest tek\u015bcik o tapas. I cho\u0107 pis\u0142em ju\u017c o tych maciupe\u0144kich […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7383"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7383"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7383\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7424,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7383\/revisions\/7424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}