{"id":7410,"date":"2013-09-13T07:00:35","date_gmt":"2013-09-13T05:00:35","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=7410"},"modified":"2013-09-14T11:22:54","modified_gmt":"2013-09-14T09:22:54","slug":"gasior-jest-monogamista%e2%80%a6","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/09\/13\/gasior-jest-monogamista%e2%80%a6\/","title":{"rendered":"G\u0105sior jest monogamist\u0105…"},"content":{"rendered":"

…\u00a0i w tym miejscu nale\u017cy doda\u0107 zwrot: w zasadzie. Bo\u00a0– co stwierdzi\u0142 przed laty laureat nagrody Nobla i autor wspania\u0142ej ksi\u0105\u017cki „Tak zwane z\u0142o” czyli Konrad Lorenz\u00a0– g\u0119si nale\u017c\u0105 to tej grupy ptak\u00f3w, kt\u00f3re nie zmieniaj\u0105 co chwil\u0119 partner\u00f3w ale r\u00f3wnocze\u015bnie \u017cyj\u0105 stadnie. Na jednego g\u0105siora przypada cztery a\u00a0w hodowlach zarodowych nawet sze\u015b\u0107 g\u0119si. Jest to wi\u0119c do\u015b\u0107 specyficzna monogamia, kt\u00f3r\u0105 zaakceptowa\u0142by bez zastrze\u017ce\u0144 niejeden ludzki „g\u0105sior”!<\/p>\n

<\/p>\n

Zbli\u017ca si\u0119 niepostrze\u017cenie jesie\u0144 a wraz ni\u0105 sezon na g\u0119sin\u0119. Wybra\u0142em si\u0119 wi\u0119c do stolicy polskiego g\u0119siarstwa czyli do Ko\u0142udy Wielkiej. To by\u0142a bardzo pouczaj\u0105ca wyprawa. I ze wzgl\u0119du na obejrzenie i poznanie metod hodowli najlepszych (nie tylko polskich ale chyba i europejskich) g\u0119si, i z powodu spotkania naukowc\u00f3w pracuj\u0105cych z pasj\u0105 a tak\u017ce potrafi\u0105cych zarazi\u0107 swym entuzjazmem innych.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W ubieg\u0142ym roku min\u0119\u0142o 50 lat od momentu gdy w Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym Instytutu Zootechniki w Ko\u0142udzie Wielkiej pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze sztuki bia\u0142ych g\u0119si rodem z Italii. Przyby\u0142y one na Kujawy z Danii. By\u0142y to dwa rodzaje g\u0119si: jedne dobrze znosz\u0105ce jaja (12 jaj na sztuk\u0119) a drugie o doskona\u0142ym mi\u0119sie. W Ko\u0142udzie metod\u0105 doboru i krzy\u017cowania oraz metodami \u017cywienia doprowadzono do wykszta\u0142cenia g\u0119si nowego typu \u0142\u0105cz\u0105cej obie te cechy: nie\u015bno\u015b\u0107 (70 jaj na sztuk\u0119) i mi\u0119sno\u015b\u0107. Ten nowy rodzaj g\u0119si zosta\u0142 zarejestrowany pod nazw\u0105 g\u0119si Bia\u0142ej Ko\u0142udzkiej zwanej te\u017c owsian\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ko\u0142udzkie g\u0119si po 17 tygodniach \u017cycia wa\u017c\u0105 od 5 do 7 kg. Taka sztuka zawiera zaledwie 3\u00a0– 5 proc. t\u0142uszczu sade\u0142kowego przy bardzo wysokiej zawarto\u015bci w mi\u0119sie bia\u0142ka (do 23 proc.).\u00a0 Dla por\u00f3wnania\u00a0– wo\u0142owina czy wieprzowina zawieraj\u0105 ok. 15 proc. bia\u0142ka, natomiast t\u0142uszczu w wieprzowinie jest a\u017c 35 proc. R\u00f3wnie\u017c zawarto\u015b\u0107 cholesterolu przemawia na korzy\u015b\u0107 g\u0119siny. Zar\u00f3wno bowiem mi\u0119so kurze jak i wieprzowina (nie wspominaj\u0105c o jajkach kurzych) dostarczaj\u0105 konsumentom znacznie wi\u0119cej cholesterolu ni\u017c g\u0119si.<\/p>\n

Po p\u00f3\u0142wieku trwaj\u0105cych badaniach i pracy hodowlanej ponad 95 proc. g\u0119si produkowanych w Polsce pochodzi z Instytutu ko\u0142udzkiego. Tu bowiem zaopatruj\u0105 si\u0119 w piskl\u0119ta hodowcy z r\u00f3\u017cnych stron kraju. W samym Zak\u0142adzie Do\u015bwiadczalnym te\u017c prowadzona jest hodowla mi\u0119snych g\u0119si na sprzeda\u017c. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich trafia na rynek niemiecki. Mniejsze ilo\u015bci wysy\u0142ane s\u0105 do Czech, Wielkiej Brytanii, Holandii i S\u0142owacji. Z oko\u0142o 22 tys. ton (to i tak trudna liczba zer do policzenia)\u00a0polskiej g\u0119siny zaledwie 7 tys. ton trafia na nasze krajowe sto\u0142y. Dla por\u00f3wnania dodam, \u017ce statystyczny Polak zjada rocznie 1,8 kg wo\u0142owiny i 70 gram\u00f3w mi\u0119sa g\u0119siego.<\/p>\n

Od trzech lat hodowcy g\u0119si\u00a0– zw\u0142aszcza z wojew\u00f3dztwa kujawsko-pomorskiego\u00a0– organizuj\u0105 festiwale g\u0119siny, skutecznie zach\u0119caj\u0105 restaurator\u00f3w do pieczenia i gotowania da\u0144 z mi\u0119sa g\u0119siego czyli g\u0119gaj\u0105 g\u0142o\u015bno i cz\u0119sto, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce rodacy to us\u0142ysz\u0105 i g\u0119\u015b wr\u00f3ci na polskie sto\u0142y. By\u0142y bowiem czasy gdy ptak ten kr\u00f3lowa\u0142 na naszych p\u00f3\u0142miskach. Np. w samej tylko Warszawie w XIX wieku na \u015bw. Marcina zjadano 20 tys. g\u0119si.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Zdj\u0119cia \u00a0Piotr Adamczewski<\/em><\/p>\n

Wycieczk\u0119 do Ko\u0142udy zako\u0144czy\u0142em pod pomnikiem g\u0119si, kt\u00f3ra dziobem wskazuje drog\u0119 do zak\u0142adowego sklepu. Wyszed\u0142em z niego z chudszym portfelem ale za to z ci\u0119\u017ck\u0105 todrb\u0105. A by\u0142y w niej m.in. p\u00f3lg\u0119ski, kie\u0142basy, pasztet i – co chyba jasne – pi\u0119kna tuszka owsianej!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

…\u00a0i w tym miejscu nale\u017cy doda\u0107 zwrot: w zasadzie. Bo\u00a0– co stwierdzi\u0142 przed laty laureat nagrody Nobla i autor wspania\u0142ej ksi\u0105\u017cki „Tak zwane z\u0142o” czyli Konrad Lorenz\u00a0– g\u0119si nale\u017c\u0105 to tej grupy ptak\u00f3w, kt\u00f3re nie zmieniaj\u0105 co chwil\u0119 partner\u00f3w ale r\u00f3wnocze\u015bnie \u017cyj\u0105 stadnie. Na jednego g\u0105siora przypada cztery a\u00a0w hodowlach zarodowych nawet sze\u015b\u0107 g\u0119si. Jest […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7410"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7410"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7410\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7443,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7410\/revisions\/7443"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7410"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7410"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7410"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}