\u00a0Poniewa\u017c jest spora grupa w\u015br\u00f3d nas mi\u0142o\u015bnik\u00f3w starych ksi\u0105\u017cek kucharskich postanowi\u0142em przedstawi\u0107 kilka porad z wydanej w 1882 roku a zredagowanej przez zesp\u00f3\u0142 Redakcyi Tygodnika M\u00f3d i Powie\u015bci ksi\u0105\u017ceczki pt. Doskona\u0142a gospodyni dla wsi i miasta. Dobra\u0142em je tak by by\u0142y zgodne z por\u0105 roku i do szybkiego zastosowania.<\/p>\n
<\/p>\n
33.\u00a0\u00a0 Suche konfitury w rodzaju Kijowskich.<\/strong><\/p>\n Sma\u017c\u0105 si\u0119 owoce jakie kto chce sposobem zwy\u00adczajnym, z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce mo\u017cna bra\u0107 tylko funt cukru na funt owoc\u00f3w, gdy na konfitury ulepowe bierze si\u0119 zwykle dwa funty cukru na funt owoc\u00f3w. Potem wyj\u00admuj\u0105 si\u0119 ostro\u017cnie owoce z ulepu nie gniot\u0105c ich, uk\u0142a\u00addaj\u0105 opodal jedne od drugich na przetakach i stawiaj\u0105 w wolnym piecu, mo\u017cna nawet w \u017celaznym kuchennym piecyku postawi\u0107, strzeg\u0105c jednak, \u017ceby nie by\u0142 nadto gor\u0105cy. Tak sie zwolna osuszaj\u0105; gdy ju\u017c troch\u0119 oschn\u0105, zdj\u0105\u0107 je z przetak\u00f3w, osypa\u0107 bardzo mia\u0142kim cukrem, i znowu dosusza\u0107, je\u017aliby jeszcze zanadto mi\u0119kkie by\u00ad\u0142y. To si\u0119 powtarza kilka razy uwa\u017caj\u0105c po owocach czy ju\u017c dostatecznie s\u0105 osuszone. Nie trzeba jednak za\u00adnadto przesusza\u0107, bo lepiej kiedy s\u0105 mi\u0119ksze ni\u017c za\u00adnadto suche. Trzyma\u0107 je trzeba w s\u0142ojach szklanych, przesypane cukrem w suchem miejscu. Mo\u017cna te\u017c trzyma\u0107 owoce w ulepi\u0119 ca\u0142y rok a osusza\u0107 tylko w miar\u0119 potrzeby. Tak samo mo\u017cna post\u0119powa\u0107 z ja\u00adgodami. Agrest, maliny, wi\u015bnie i inne owoce bardzo s\u0105 dobre w suchej konfiturze.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 35.\u00a0\u00a0 Wyci\u0105g z w\u0142oskich orzech\u00f3w,\u00a0 nadaj\u0105cy potrawom i sosom smak wykwintny.\u00a0\u00a0<\/strong><\/p>\n Bierze si\u0119 kopa w\u0142oskich orzech\u00f3w niedojrza\u0142ych (takich jak na konfitury bior\u0105), wrzuca si\u0119 takowe do wody wrz\u0105cej, aby zewn\u0119trzna zielona sk\u00f3rka z nich zesz\u0142a. Potem obetrze\u0107 orzechy p\u0142\u00f3tnem i poprzekrawa\u0107 je ostrym no\u017cem w talarki. Wzi\u0105\u015b\u0107 \u0142ut go\u017adzik\u00f3w, \u0142ut pieprzu, p\u00f3\u0142 \u0142uta muszkato\u0142owego kwiatu, cztery \u0142uty czarnej i tyle\u017c bia\u0142ej gorczycy (tak korzenie jak gorczyca zostawiaj\u0105 si\u0119 w ca\u0142o\u015bci) jeden korzonek chrzanu w kostki pokrajanego, jeden z\u0105bek czosnku, gar\u015b\u0107 soli i dobr\u0105 szczypt\u0119 bobkowych li\u015bci. To wszystko wraz z pokrajanemi orzechami dobrze pomiesza\u0107 i w\u0142o\u017cy\u0107 do s\u0142oja stosownej wielko\u015bci albo g\u0105siora. Trzykrotnie zagotowa\u0107 octu prawdziwego winnego tyle, aby o kilkana\u015bcie cali sta\u0142 nad orzechami, po zupe\u0142nem wystudzeniu nala\u0107 takowym orzechy i p\u0119\u00adcherzem pokrywszy mocno zawi\u0105za\u0107.<\/p>\n Gdy przez miesi\u0105c mniej wi\u0119cej na s\u0142o\u0144cu postoi, mo\u017cna go u\u017cywa\u0107, a ocet wypotrzebowany innym do\u00adlewa\u0107, co przez lat dwa ci\u0105gle powtarza\u0107 mo\u017cna, bez uszczerbku w smaku i dobroci jego. Par\u0119 \u0142y\u017ceczek te\u00adgo octu do potrawek lub sos\u00f3w dodanych nadzwyczaj smacznemi je czyni\u0105.<\/p>\n Rado\u015b\u0107 wielka z takiej lektury. A o korzy\u015bciach porozmawiamy p\u00f3\u017aniej, gdy b\u0119dziemy mogli podzieli\u0107 si\u0119 w\u0142asnymi do\u015bwiadczeniami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0Poniewa\u017c jest spora grupa w\u015br\u00f3d nas mi\u0142o\u015bnik\u00f3w starych ksi\u0105\u017cek kucharskich postanowi\u0142em przedstawi\u0107 kilka porad z wydanej w 1882 roku a zredagowanej przez zesp\u00f3\u0142 Redakcyi Tygodnika M\u00f3d i Powie\u015bci ksi\u0105\u017ceczki pt. Doskona\u0142a gospodyni dla wsi i miasta. Dobra\u0142em je tak by by\u0142y zgodne z por\u0105 roku i do szybkiego zastosowania.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7419"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7419"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7419\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7421,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7419\/revisions\/7421"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7419"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7419"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7419"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}