Tyle tylko, ze w dzisiejszych czasach nie jest to karawana wielb\u0142\u0105d\u00f3w lecz konw\u00f3j statk\u00f3w lub nawet samolot\u00f3w. Przed pi\u0119ciuset laty jednak li\u015bcie herbaty do Europy przenosi\u0142y w\u0142a\u015bnie wielb\u0142\u0105dy.<\/p>\n
\nJak g\u0142osi historia, Rosjanie po raz pierwszy us\u0142yszeli o tym napoju w 1567 roku. Informacje przywioz\u0142o z Chin dw\u00f3ch Kozak\u00f3w. Na w\u0142asne oczy Rosjanie zobaczyli boski nap\u00f3j dopiero w 1617 roku. Od tamtej pory by\u0142a herbata przywo\u017cona kara?wanami, kt\u00f3re musia\u0142y pokonywa\u0107 niebezpiecz?n\u0105 drog\u0119 – ponad 10 tys. kilometr\u00f3w. Ka\u017cdy z wielb\u0142\u0105d\u00f3w przez ponad rok d\u017awiga\u0142 250 kg herbaty! Szlak rozpoczyna\u0142 si\u0119 na p\u00f3\u0142nocnych g\u00f3rskich plantacjach Chin i wi\u00f3d\u0142 mi\u0119dzy inny?mi przez pustyni\u0119 Gobi.
\nTak przewo\u017cono herbat\u0119 a\u017c do roku 1905, kiedy to wielb\u0142\u0105dy zast\u0105pi\u0142a kolej transsyberyjska. Jeszcze w XVIII wieku herbata by\u0142a znana tylko w g\u0142\u00f3wnych miastach Rosji, ale stopniowo sta?wa\u0142a si\u0119 coraz popularniejsza i \u0142atwiej dost\u0119pna. XIX wiek to rosyjska epoka herbaty uznanej w\u00f3wczas za narodowy nap\u00f3j chroni\u0105cy od zim?na, cementuj\u0105cy przyja\u017a\u0144, buduj\u0105cy rodzinn\u0105 atmosfer\u0119.
\nNa herbacie budowano maj\u0105tki ale tak\u017ce tracono je. Jej historia jest te\u017c pe\u0142na oszustw, fa\u0142szerstw a nawet zbrodni. Dzi\u015b za\u015b w zaciszu salon\u00f3w delektuj\u0105 si\u0119 ni\u0105 smakosze.
\nA przypominam to wszystko korzystaj\u0105c z zapisk\u00f3w cejlo\u0144skiego plantatora i producenta herbaty Merilla J. Fernando poniewa\u017c wkr\u00f3tce zn\u00f3w rozpoczn\u0105 si\u0119 pa\u017adziernikowe Dni Herbaty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tyle tylko, ze w dzisiejszych czasach nie jest to karawana wielb\u0142\u0105d\u00f3w lecz konw\u00f3j statk\u00f3w lub nawet samolot\u00f3w. Przed pi\u0119ciuset laty jednak li\u015bcie herbaty do Europy przenosi\u0142y w\u0142a\u015bnie wielb\u0142\u0105dy.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7462"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7462"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7462\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7464,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7462\/revisions\/7464"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7462"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7462"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7462"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}