{"id":7483,"date":"2013-09-24T07:00:44","date_gmt":"2013-09-24T05:00:44","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=7483"},"modified":"2013-09-22T19:40:27","modified_gmt":"2013-09-22T17:40:27","slug":"arystokratyczna-kuchnia-florencka-ma-swoje-zalety","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/09\/24\/arystokratyczna-kuchnia-florencka-ma-swoje-zalety\/","title":{"rendered":"Arystokratyczna kuchnia florencka ma swoje zalety"},"content":{"rendered":"

Wspomina\u0142em jaki\u015b czas temu, \u017ce jad\u0142em u naszych przyjaci\u00f3\u0142 – Tessy i Jakuba\u00a0– wspania\u0142e risotto. Nie tylko, \u017ce\u00a0 bardzo smakowa\u0142o ale odnie\u015bli\u015bmy i dodatkow\u0105 korzy\u015b\u0107: dostali\u015bmy przepis. Tessa za\u015b opowiedzia\u0142a, \u017ce danie to jest w jej rodzinie od dobrych paru wiek\u00f3w. Wprawdzie nie od czas\u00f3w pierwszego hrabiego Capponi (w\u00f3wczas wydaje mi si\u0119 jeszcze we W\u0142oszech ry\u017cu nie znano) ale i tak dodatkowego smaczku potrawie nadaje fakt, i\u017c zajadali si\u0119 nim florenccy arystokraci, kardyna\u0142owie i… rycerze-rabusie, bo i takich w rodzie Capponi nie brakowa\u0142o.<\/p>\n


\nOd tego smakowitego wieczoru ju\u017c trzykrotnie robi\u0142em risotto z gruszk\u0105 i gorgonzol\u0105. Za ka\u017cdym razem udawa\u0142o si\u0119. A ostatnia pr\u00f3ba (w minion\u0105 sobot\u0119 na wsi) by\u0142a\u00a0– jak twierdzili go\u015bcie\u00a0– wprost rewelacyjna. Mog\u0119 wi\u0119c z czystym sumieniem przepis popularyzowa\u0107 i zach\u0119ca\u0107 innych do tego samego.
\nOto przepis i stosowne ilustracje:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/a><\/p>\n

Wszystkie niezb\u0119dne produkty<\/em><\/p>\n

Risotto\u00a0 z gorgonzol\u0105\u00a0i gruszk\u0105 wg. Tessy
\n<\/strong>50 dag ry\u017cu arborio, 2 niezbyt dojrza\u0142e gruszki, 2 \u0142y\u017ceczki mas\u0142a, 3 \u0142y\u017cki oliwy, kieliszek bia\u0142ego wina, 6 szklanek\u00a0 gor\u0105cego bulionu (najlepiej z kury), 20 dag sera gorgonzola,\u00a0 \u015bwie\u017co zmielony pieprz<\/em><\/p>\n

1.Jedn\u0105 gruszk\u0119 (razem ze sk\u00f3rk\u0105) pokroi\u0107 w ma\u0142e kawa\u0142ki i usma\u017cy\u0107\u00a0 na po\u0142owie mas\u0142a.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Usma\u017cona gruszka
\n<\/em><\/p>\n

2.Cebul\u0119 i drug\u0105 gruszk\u0119 obra\u0107, cienko pokroi\u0107 i podsma\u017cy\u0107 w garnku o grubym dnie na reszcie mas\u0142a z oliw\u0105.
\n3.Doda\u0107 suchy ry\u017c i dalej podsma\u017ca\u0107 przez par\u0119 minut. Podla\u0107 winem i ci\u0105gle mieszaj\u0105c odparowa\u0107\u00a0 p\u0142yn. Nast\u0119pnie, ci\u0105gle mieszaj\u0105c, dodawa\u0107 porcjami gor\u0105cy bulion (gdy porcja bulionu zostanie wch\u0142oni\u0119ta – wlewa\u0107 nast\u0119pn\u0105).
\n4.Kiedy ry\u017c jest mi\u0119kki, po ok. 20 min, doda\u0107 pokrojon\u0105 w kawa\u0142ki gorgonzol\u0119 i podsma\u017con\u0105 gruszk\u0119, wymiesza\u0107 dok\u0142adnie, przyprawi\u0107 pieprzem i poda\u0107.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

I gotowe\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Fot. P. Adamczewski<\/em><\/p>\n

Do risotta pasuj\u0105 bia\u0142e wina. Najlepiej by by\u0142o si\u0119gn\u0105\u0107 po wina z rodzinnej winnicy w\u0142a\u015bcicieli przepisu czyli z Villa Calcinaia. Mo\u017ce to by\u0107 np. Comitale. Mo\u017ce by\u0107\u00a0– bo \u0142atwiej dost\u0119pne\u00a0– te\u017c vernaccia ale z nieodleg\u0142ego od Greve – San Gimignano.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wspomina\u0142em jaki\u015b czas temu, \u017ce jad\u0142em u naszych przyjaci\u00f3\u0142 – Tessy i Jakuba\u00a0– wspania\u0142e risotto. Nie tylko, \u017ce\u00a0 bardzo smakowa\u0142o ale odnie\u015bli\u015bmy i dodatkow\u0105 korzy\u015b\u0107: dostali\u015bmy przepis. Tessa za\u015b opowiedzia\u0142a, \u017ce danie to jest w jej rodzinie od dobrych paru wiek\u00f3w. Wprawdzie nie od czas\u00f3w pierwszego hrabiego Capponi (w\u00f3wczas wydaje mi si\u0119 jeszcze we W\u0142oszech […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7483"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7483"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7483\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7492,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7483\/revisions\/7492"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7483"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7483"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7483"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}