{"id":7744,"date":"2013-11-11T07:50:59","date_gmt":"2013-11-11T06:50:59","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=7744"},"modified":"2013-11-11T07:57:17","modified_gmt":"2013-11-11T06:57:17","slug":"moja-prywatna-teoria-wzglednosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/11\/11\/moja-prywatna-teoria-wzglednosci\/","title":{"rendered":"Moja prywatna teoria wzgl\u0119dno\u015bci"},"content":{"rendered":"

<\/a>Tanie to czy drogie wino? Przep\u0142aci\u0142em tym razem za kolacj\u0119 czy wyda\u0142em tyle ile nale\u017ca\u0142o? A ten ocet balsamiczny przywieziony to ju\u017c rozrzutno\u015b\u0107 czy mo\u017ce wydatek jeszcze dopuszczalny?
\nTrudno odpowiedzie\u0107 na tak sformu\u0142owane pytania. A cz\u0119sto na to samo pytanie znajduj\u0119\u00a0 dwie ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne odpowiedzi i obie uznaj\u0119, po zastanowieniu, za ca\u0142kiem prawid\u0142owe. Ale jak to mo\u017cliwe?
\nDo\u015b\u0107 dawno temu (czas te\u017c bywa wzgl\u0119dny) by\u0142em z \u017con\u0105 w Nicei w renomowanej restauracji „Grand Balcon”. Zjedli\u015bmy tam pyszny lunch. Najpierw grzanki z tapenad\u0105 czyli gruboziarnistym musem z oliwek, kt\u00f3re pozwoli\u0142y spokojnie zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w lektur\u0119 menu i r\u00f3wnocze\u015bnie zaostrzy\u0107\u00a0 apetyt. Potem na stole pojawi\u0142y si\u0119 przegrzebki z truflami i kartofelkami puree tak\u017ce inkrustowanymi okruszynami tych cudownych grzyb\u00f3w oraz proste risotto z czarnymi truflami. Do tego butelka pouilly fuisse. Oczywi\u015bcie woda mineralna, kawa. Ca\u0142o\u015b\u0107 kosztowa\u0142a 120 euro. Uzna\u0142em t\u0119 cen\u0119 za wyg\u00f3rowan\u0105, cho\u0107 nie \u017ca\u0142owa\u0142em wydatku, bo posi\u0142ek by\u0142 przedni.
\nW par\u0119 chwil p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142em zdanie. \u017ba\u0142owa\u0142em i to bardzo, \u017ce nie zam\u00f3wi\u0142em znacznie dro\u017cszych da\u0144, nie rozpocz\u0105\u0142em obiadu od najdro\u017cszego jaki by\u0142 w karcie szampana lub nie zako\u0144czy\u0142em wszystkiego koniakiem z najlepszego rocznika. Po wyj\u015bciu z restauracji bowiem znale\u017ali\u015bmy si\u0119 na nicejskim dworcu kolejowym sk\u0105d wyruszyli\u015bmy poci\u0105giem do wakacyjnego domu w Pietra Ligure. W kilka chwil po ruszeniu poci\u0105gu odezwa\u0142 si\u0119 m\u00f3j telefon kom\u00f3rkowy. To urz\u0119dniczka z warszawskiego banku dopytywa\u0142a si\u0119 o stan mojej pami\u0119ci. Dziwi\u0142a si\u0119 po prostu, \u017ce nie potrafi\u0119 podj\u0105\u0107 pieni\u0119dzy z bankomatu myl\u0105c PIN. Gdy u\u015bwiadomi\u0142em jej, \u017ce w poci\u0105gu, kt\u00f3rym p\u0119dz\u0119 do Italii nie ma bankomat\u00f3w poinformowa\u0142a mnie, i\u017c pad\u0142em ofiar\u0105 kieszonkowc\u00f3w. I szybko zaj\u0119\u0142a si\u0119 blokowaniem kart kredytowych. I w tym to w\u0142a\u015bnie momencie nasz\u0142a mnie my\u015bl, \u017ce nicejski obiad by\u0142by znacznie lepszy\u00a0 gdybym zam\u00f3wi\u0142 jeszcze par\u0119 da\u0144 i popi\u0142 go najdro\u017cszymi trunkami. Wyda\u0142bym zapewne jeszcze par\u0119set euro ale lepsze to, ni\u017c wr\u0119czenie kieszonkowcom pi\u0119ciu setek luzem.
\nDruga opowiastka te\u017c jest i wakacyjna, i kulinarna. By\u0142em w Modenie. Odwiedzi\u0142em przy okazji kilka sklep\u00f3w z produktami regionalnymi. Przede wszystkim interesowa\u0142em si\u0119\u00a0– co w tym mie\u015bcie zrozumia\u0142e\u00a0– octem balsamicznym. Pr\u00f3bowa\u0142em kilka gatunk\u00f3w i wreszcie trafi\u0142em na tak pyszny, o cudownym owocowym bukiecie i smaku, \u017ce postanowi\u0142em nie szcz\u0119dzi\u0107 grosza (zw\u0142aszcza, \u017ce by\u0142o to jeszcze przed wizyt\u0105 w Nicei). Kupi\u0142em wi\u0119c\u00a0 niedu\u017c\u0105 buteleczk\u0119 15 letniego aceto balsamico za trzydzie\u015bci par\u0119 euro.
\nI w\u00f3wczas przypomnia\u0142o mi si\u0119, \u017ce znajomi prosili bym naby\u0142 dla nich najlepszy ocet balsamiczny i to do tego w eleganckim opakowaniu firmowym, bo chc\u0105 nim obdarowa\u0107 kogo\u015b, wobec kogo maj\u0105 powa\u017cne zobowi\u0105zania. Kupi\u0142em wi\u0119c nieco wi\u0119ksz\u0105 butelk\u0119 w drewnianym kuferku i w p\u0142\u00f3ciennym woreczku z piecz\u0119ciami wytw\u00f3rni i stosownym certyfikatem. Ten elegancki prezent kosztowa\u0142 90 euro. Wyda\u0142o mi si\u0119 to stosown\u0105 do zam\u00f3wienia i niewyg\u00f3rowan\u0105 cen\u0105.
\nI zn\u00f3w musia\u0142em zmieni\u0107 zdanie na ten temat. Po powrocie do Warszawy dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce jestem rozrzutnikiem, nie znam warto\u015bci pieni\u0119dzy i szastam\u00a0– w dodatku nie swoj\u0105\u00a0– got\u00f3wk\u0105.
\nZ obu tych opowiastek Czytelnicy mog\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0107 stosowne nauki. Na siebie nale\u017cy wydawa\u0107 jak najwi\u0119cej, bo i tak reszt\u0119 ukradn\u0105. Obcym kupowa\u0107 jak najtaniej poniewa\u017c i tak tego nie doceni\u0105.
\n\"\"<\/a><\/p>\n

PS.
\nCoraz cz\u0119\u015bciej w komentarzach znajduj\u0119 opinie, \u017ce blog schodzi na psy. Stale kto\u015b si\u0119 awanturuje, ubli\u017ca innym, k\u0142\u00f3tnie bywaj\u0105 za\u017carte i trwaj\u0105 godzinami. Cz\u0119sto\u00a0– jak czkawka\u00a0– przed\u0142u\u017caj\u0105 si\u0119 niespodzianie i na nast\u0119pne dni, gdy wi\u0119kszo\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w ju\u017c nie wie nawet o co posz\u0142o.<\/p>\n

\"\"<\/a>
\nTo wszystko prawda. Ale kto tworzy ten blog? Jego uczestnicy. A kto si\u0119 awanturuje? Te\u017c uczestnicy. I nie namawiajcie mnie, prosz\u0119, do usuwania wpis\u00f3w j\u0105trz\u0105cych i rozpoczynaj\u0105cych draki. Takie ingerencje zdarzaj\u0105 si\u0119 tylko w wyj\u0105tkowych i naprawd\u0119 drastycznych przypadkach.\u00a0<\/p>\n

\"\"<\/a>
\nI zawsze zastan\u00f3wcie si\u0119 narzekaj\u0105c na poziom NASZEGO blogu:\u00a0 jacy uczestnicy taki blog!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tanie to czy drogie wino? Przep\u0142aci\u0142em tym razem za kolacj\u0119 czy wyda\u0142em tyle ile nale\u017ca\u0142o? A ten ocet balsamiczny przywieziony to ju\u017c rozrzutno\u015b\u0107 czy mo\u017ce wydatek jeszcze dopuszczalny? Trudno odpowiedzie\u0107 na tak sformu\u0142owane pytania. A cz\u0119sto na to samo pytanie znajduj\u0119\u00a0 dwie ca\u0142kowicie r\u00f3\u017cne odpowiedzi i obie uznaj\u0119, po zastanowieniu, za ca\u0142kiem prawid\u0142owe. Ale jak […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7744"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7744"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7744\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7766,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7744\/revisions\/7766"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7744"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7744"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7744"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}