Oczywi\u015bcie nie musi \u015bpiewa\u0107, ani pisa\u0107 wierszy i potem deklamowa\u0107 ku rado\u015bci\/przera\u017ceniu publiczno\u015bci. Nie musi, acz mo\u017ce, podpali\u0107 to i owo. Ale najpro\u015bciej b\u0119dzie na\u015bladowa\u0107 cesarza jedz\u0105c jego ulubione danie. Zw\u0142aszcza, \u017ce ogarniaj\u0105ce nas ch\u0142ody zmuszaj\u0105 do stosowania diety rozgrzewaj\u0105cej. Takie te\u017c by\u0142o danie, kt\u00f3re Neron wprowadzi\u0142 na sw\u00f3j st\u00f3\u0142 gdy pozna\u0142 smak i zagustowa\u0142 w pieprzu.<\/p>\n
W Rzymie Nerona pieprz by\u0142 przypraw\u0105 na tyle drog\u0105, \u017ce w gruncie rzeczy sta\u0107 na ni\u0105 by\u0142o tylko najbogatszych.<\/p>\n
A przepis jest bosko prosty. Oto on:<\/p>\n
S\u0142odki chleb Nerona z pieprzem<\/strong><\/p>\n \u015awie\u017cy chleb (kto woli mo\u017ce go zast\u0105pi\u0107 grzankami), mi\u00f3d, t\u0142uczony w mo\u017adzierzu czarny pieprz<\/em><\/p>\n \u00a0<\/p>\n Je\u015bli mi\u00f3d z pieprzem nie zaspokoi apetytu na s\u0142odko\u015bci to polecam kolejne danie z tych samych okolic. Tyle tylko, \u017ce nie jad\u0142 go chyba \u017caden cesarz lecz by\u0142o to ulubione danie pasterzy k\u00f3z. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c sam nie wiem czyj gust by\u0142 lepszy w\u0142adcy Rzymu czy pasterza. Mnie smakuje i jedno i drugie. Tu podaj\u0119 wersj\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, bowiem w czasach rzymskich by\u0142y k\u0142opoty z zamra\u017carkami. Zw\u0142aszcza w \u015brodowisku pasterskim.<\/p>\n Kozi ser z miodem<\/strong><\/p>\n 35 dag t\u0142ustego bia\u0142ego sera, 35 dag koziego bia\u0142ego sera, 25 dag cukru, 100 ml soku z cytryny, 0,5 l wody, 5 dag miodu, 5 dag orzech\u00f3w w\u0142oskich<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n 1.Wymiesza\u0107 oba sery z cukrem i sokiem z cytryny. Dodawa\u0107 po jednej \u0142y\u017cce wod\u0119 ca\u0142y czas mieszaj\u0105c.<\/p>\n 2.Do\u015b\u0107 lu\u017an\u0105 mas\u0119 wy\u0142o\u017cy\u0107 na p\u0142aski talerz i w\u0142o\u017cy\u0107 do zamra\u017calnika na 2 godziny.<\/p>\n 3.Po wyj\u0119ciu podzieli\u0107 na porcje, pola\u0107 miodem i posypa\u0107 pokruszonymi orzechami w\u0142oskimi.<\/p>\n I na koniec jeszcze jeden miodowy przepis. Tak\u017ce stosowany w kuchni w\u0142oskiej.<\/p>\n Serowe ravioli z miodem<\/strong><\/p>\n 20 dag kaszki z pszenicy twardej (semoliny), 2 dag smalcu, s\u00f3l, 4 ? 5 \u0142y\u017cek oliwy z oliwek, 6 dag sera pecorino, 1 \u0142y\u017cka maki pszennej, 5 dag miodu<\/em><\/p>\n 1.Z kaszki pszennej, smalcu, odrobiny wody, soli i 1 \u0142y\u017cki oliwy wyrobi\u0107 mi\u0119kkie, elastyczne ciasto. Cienko je rozwa\u0142kowa\u0107 i powycina\u0107 kr\u0105\u017cki o \u015brednicy 8\u00a0– 10 cm.<\/p>\n 2.\u015awie\u017cy ser pecorino pokroi\u0107 na kawa\u0142ki i wraz z\u00a0 odrobin\u0105 wody oraz 1 \u0142y\u017ck\u0105 m\u0105ki w\u0142o\u017cy\u0107 do rondla. Roztopi\u0107 na ma\u0142ym ogniu a\u017c do powstania g\u0119stego, p\u0142ynnego kremu.<\/p>\n 3.Na \u015brodek ka\u017cdego kr\u0105\u017cka w\u0142o\u017cy\u0107 po \u0142y\u017cce kremu. Przykry\u0107 drugim kr\u0105\u017ckiem i zlepi\u0107 mocno brzegi. Piec w gor\u0105cej oliwie a\u017c nabior\u0105 z\u0142otego koloru.<\/p>\n 4.Po upieczeniu posmarowa\u0107 miodem i natychmiast podawa\u0107.<\/p>\n Teraz \u017caden ch\u0142\u00f3d nam nie straszny. \u017baden mr\u00f3z te\u017c nam nie wyszczypie policzk\u00f3w. A i wszelkie uszczypliwo\u015bci nie wydadz\u0105 si\u0119 dokuczliwe. Po prostu \u017cycie jest pe\u0142ne s\u0142odyczy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oczywi\u015bcie nie musi \u015bpiewa\u0107, ani pisa\u0107 wierszy i potem deklamowa\u0107 ku rado\u015bci\/przera\u017ceniu publiczno\u015bci. Nie musi, acz mo\u017ce, podpali\u0107 to i owo. Ale najpro\u015bciej b\u0119dzie na\u015bladowa\u0107 cesarza jedz\u0105c jego ulubione danie. Zw\u0142aszcza, \u017ce ogarniaj\u0105ce nas ch\u0142ody zmuszaj\u0105 do stosowania diety rozgrzewaj\u0105cej. Takie te\u017c by\u0142o danie, kt\u00f3re Neron wprowadzi\u0142 na sw\u00f3j st\u00f3\u0142 gdy pozna\u0142 smak i zagustowa\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7761"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7761"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7761\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7767,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7761\/revisions\/7767"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7761"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7761"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7761"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n