{"id":7915,"date":"2013-12-12T07:00:54","date_gmt":"2013-12-12T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=7915"},"modified":"2013-12-12T08:39:11","modified_gmt":"2013-12-12T07:39:11","slug":"zjedz-polewke-na-rozgrzewke","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/12\/12\/zjedz-polewke-na-rozgrzewke\/","title":{"rendered":"Zjedz polewk\u0119 na rozgrzewk\u0119"},"content":{"rendered":"
Wczoraj doradza\u0142em picie roso\u0142u, kt\u00f3ry rozgrzewa i zapobiega przezi\u0119bieniom. Dzi\u015b si\u0119gam po starsze receptury ni\u017c porady w\u0142asnej babci. W ksi\u0105\u017cce – ju\u017c tu omawianej – wydanej przez sympatyczne ma\u0142e wydawnictwo Baobab a opracowanej przez Roberta Macieja i Ann\u0119 Fr\u0105czek pt. „G\u0142odny mnich czyli sekrety refektarza” znalaz\u0142em przepisy na zup\u0119 piwn\u0105. Rozgrzewa\u0142a ona w ch\u0142odne dni i mnich\u00f3w, i szlachciur\u00f3w w\u0142\u00f3cz\u0105cych si\u0119 od dworu do dworu z przyjacielskimi wizytami. Mo\u017cemy wi\u0119c i my skorzysta\u0107 z tych receptur, by nie ogranicza\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do roso\u0142\u00f3w.<\/div>\n
„Klementyna Ta\u0144ska Hoffmanowa w „Dzienniku Franciszki Krasi\u0144skiej” z 1898 r. wspomina: polewk\u0119 piwn\u0105 w zimie, mleko w lecie prawie co dzie\u0144 jadamy, w dnie postne \u017curek bardzo wy\u015bmienity. Po \u015bniadaniu idziemy wszyscy na msz\u0119 do kaplicy zamkowej… W innej swojej ksi\u0105\u017cce „Jan Kochanowski w Czarnolesie: obrazy z ko\u0144ca szesnastego wieku” pisze: odm\u00f3wiwszy pacierze z dziatw\u0105 i z czeladzi\u0105, spo\u017cywszy czar\u0119 piwnej polewki, dosiad\u0142 \u00a0by\u0142 swojego siwosza; pojecha\u0142 jak co dzie\u0144 w pole, gdzie w\u0142a\u015bnie dosiewano owsa i j\u0119czmienia.<\/div>\n
Tak popularna potrawa musia\u0142a pojawia\u0107 si\u0119 te\u017c w klasztornym jad\u0142ospisie. Ma\u0142gorzata Borkowska w cytowanej ju\u017c ksi\u0105\u017cce „\u017bycie codzienne polskich klasztor\u00f3w \u017ce\u0144skich w XVII-XVIII wieku”, na podstawie spis\u00f3w produkt\u00f3w \u017cywno\u015bciowych, zu\u017cywanych przez klasztor karmelitanek w latach 1599-1618, usi\u0142uje dociec, jak mog\u0142o wygl\u0105da\u0107 ich menu. Jajec kokoszych kop 117, g\u0119sich jajec kop 10. – niedu\u017co, jak na tak\u0105 gromad\u0119 – zauwa\u017ca autorka – zapewne u\u017cywano jaj g\u0142\u00f3wnie do wypiek\u00f3w i do gramatki, czyli piwnej polewki z \u017c\u00f3\u0142tkiem. W powie\u015bci historycznej „Rok 1794 – ostatni Sejm Rzeczypospolitej” Reymont opisuje przeora, kt\u00f3ry opadaj\u0105c w g\u0142\u0119boki fotel przed dymi\u0105c\u0105 mis\u0105, pe\u0142n\u0105 piwnej polewki, g\u0119sto zabielanej, pyta – A mo\u017ce by\u015b waszmo\u015b\u0107 napi\u0142 si\u0119 kawy? \u00a0Proroczo przywo\u0142ana tu przez przeora kawa by\u0142a gwo\u017adziem do trumny piwnej polewki, wypieraj\u0105c j\u0105 ze staropolskich \u015bniada\u0144.” A teraz przepis:<\/div>\n
Gramatka<\/strong><\/div>\n
Sk\u0142adniki: 1 l lekkiego piwa jasnego; 1\/4 l wody; 150 g mi\u0119kiszu razowego chleba; 2 p\u0142askie \u0142y\u017cki \u00a0mas\u0142a; s\u00f3l, cukier, kminek do smaku.<\/em><\/div>\n
Piwo dobrze wymiesza\u0107 z wod\u0105, pokruszonym drobno chlebem, mas\u0142em i przyprawami, a nast\u0119pnie wla\u0107 do garnka i chwil\u0119 pogotowa\u0107. Potem gramatk\u0119 przetrze\u0107 przez sito, ponownie zagotowa\u0107 i doprawi\u0107 do smaku. Podawa\u0107 z grzankami z razowego chleba.<\/div>\n
<\/div>\n
Za oknami nadal zimno. Mo\u017cna wi\u0119c zaopatrzy\u0107 dom w piwo, jaja i razowiec. B\u0119dzie dzi\u015b Gramatka!<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wczoraj doradza\u0142em picie roso\u0142u, kt\u00f3ry rozgrzewa i zapobiega przezi\u0119bieniom. Dzi\u015b si\u0119gam po starsze receptury ni\u017c porady w\u0142asnej babci. W ksi\u0105\u017cce – ju\u017c tu omawianej – wydanej przez sympatyczne ma\u0142e wydawnictwo Baobab a opracowanej przez Roberta Macieja i Ann\u0119 Fr\u0105czek pt. „G\u0142odny mnich czyli sekrety refektarza” znalaz\u0142em przepisy na zup\u0119 piwn\u0105. Rozgrzewa\u0142a ona w ch\u0142odne dni […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7915"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7915"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7915\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7921,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7915\/revisions\/7921"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7915"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7915"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7915"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}