{"id":8002,"date":"2013-12-30T07:00:39","date_gmt":"2013-12-30T06:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=8002"},"modified":"2013-12-30T09:25:28","modified_gmt":"2013-12-30T08:25:28","slug":"na-wysokiej-zamku-wiezy-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/12\/30\/na-wysokiej-zamku-wiezy-2\/","title":{"rendered":"Na wysokiej zamku wie\u017cy…"},"content":{"rendered":"
… taras widokowy le\u017cy. A niego rozci\u0105ga si\u0119 panorama wielkiego miasta z jednej strony a pola z wyra\u017anie rysuj\u0105c\u0105 si\u0119 g\u00f3r\u0105 \u015al\u0119\u017c\u0105 z drugiej. G\u00f3ra ta w czasach poga\u0144skich by\u0142a miejscem \u015bwi\u0119tych zgromadze\u0144. Wdrapa\u0142em si\u0119 wi\u0119c niemal na sam szczyt mijaj\u0105c po drodze kamienne kultowe rze\u017aby. A wszystko to po to, by nabra\u0107 wi\u0119kszego apetytu i m\u00f3c pofolgowa\u0107 sobie w lokalu przeznaczonym dla \u0142asuch\u00f3w.<\/div>\n
\"\"<\/a>Tu\u017c za granic\u0105 wspania\u0142ego i wci\u0105\u017c rozkwitaj\u0105cego Wroc\u0142awia, \u00a0le\u017cy \u015al\u0119za. U\u0142atwia do niej dojazd pobliska obwodnica i autostrada wiod\u0105ca w kierunku Katowic z odga\u0142\u0119zieniem do Warszawy. I warto z tych wspania\u0142ych szos zjecha\u0107 do niewielkiej miejscowo\u015bci, bo jej ozdob\u0105 jest Zamek Topacz. A w Zamku poza Muzeum Motoryzacji z interesuj\u0105c\u0105 \u00a0kolekcj\u0105 aut jest hotel i miejsce o kt\u00f3rym winni marzy\u0107 prawdziwi smakosze – restauracja.<\/div>\n
Zanim jednak opisz\u0119 com tam jad\u0142, kilka s\u0142\u00f3w o historii tego miejsca. Wed\u0142ug niemieckiego wydawcy, ksi\u0119garza i pisarza Aleksandra Dunckera zamkowa wie\u017ca obronno-mieszkalna zosta\u0142a zbudowana przez templariuszy w celu zapewnienia bezpiecze\u0144stwa podr\u00f3\u017cuj\u0105cym kupcom. Historia obiektu, kt\u00f3rego pierwsz\u0105 budowl\u0105 by\u0142a dwupi\u0119trowa wie\u017ca obronno-mieszkalna na planie prostok\u0105ta z nawodnion\u0105 fos\u0105, si\u0119ga pocz\u0105tk\u00f3w XIV wieku. Na pocz\u0105tku XVI w. wie\u017c\u0119 podwy\u017cszono o jedn\u0105 kondygnacj\u0119 z tarasem widokowym na szczycie.<\/div>\n
W latach 1586-1600 posiad\u0142o\u015b\u0107 nale\u017ca\u0142a do Heinricha von Vogta. Jego nast\u0119pca w roku 1618 dobudowa\u0142 do wie\u017cy renesansowy budynek. W XIX wieku mia\u0142a miejsce nast\u0119pna rozbudowa. Dostawiono w\u00f3wczas kolejny budynek oraz podwy\u017cszono wie\u017c\u0119 o jeszcze jedn\u0105 kondygnacj\u0119. Od roku 1638 do 1659 dw\u00f3r nale\u017ca\u0142 do rodziny von Waldau, a w latach 1699 do 1741 do Hansa Christiana von Rotha. W roku 1870 \u00f3wczesny w\u0142a\u015bciciel, hrabia von K\u00f6ningsdorf, sprzeda\u0142 posiad\u0142o\u015b\u0107 za\u0142o\u017cycielowi sp\u00f3\u0142ki \u00a0cukrowniczej Rath Sch\u00f6ller&Skene, kt\u00f3ra pozostawa\u0142a w ich posiadaniu do II Wojny \u015awiatowej. W czasie wojny \u017caden z budynk\u00f3w nie ucierpia\u0142. Po wojnie za\u015b w cz\u0119\u015bci pomieszcze\u0144 funkcjonowa\u0142 zak\u0142ad wychowawczy, kt\u00f3rego pensjonariusze pracowali przy zak\u0142adaniu p\u00f3l ry\u017cowych w Gospodarstwie Rolnym Lasowa. Rok 2002 to pocz\u0105tek ponownej \u015bwietno\u015bci obiektu, kt\u00f3ry dzi\u0119ki nowym w\u0142a\u015bcicielom zostaje wyremontowany i przygotowany jako ekskluzywny obiekt hotelowo-konferencyjny.<\/div>\n
Wszystkie budynki le\u017c\u0105 w 37 hektarowym parku z rzeczk\u0105 i sporym stawem. Jest wi\u0119c gdzie (biegaj\u0105c lub cho\u0107by spaceruj\u0105c) traci\u0107 kalorie zyskane w zamkowej restauracji, kt\u00f3rej karta da\u0144 przyprawi o zawr\u00f3t g\u0142owy ka\u017cdego smakosza. Mo\u017cna te\u017c – jak ja to zrobi\u0142em – pojecha\u0107 do miasteczka Sob\u00f3tka i wspi\u0105\u0107 si\u0119 na \u015al\u0119\u017c\u0119.<\/div>\n
Podczas pierwszej kolacji uwi\u00f3d\u0142 nas aromatem czerwony barszcz z ko\u0142dunami pe\u0142nymi grzyb\u00f3w. Intensywny zapach – i jak\u017ce nietypowy dla barszczu – uzyska\u0142 on dzi\u0119ki truflom. Taki wst\u0119p zapowiada\u0142 nie byle jaki ci\u0105g dalszy. W\u015br\u00f3d przek\u0105sek by\u0142o np. foie gras podawane w s\u0119kaczu i doskona\u0142y kozi ser zapiekany z brzoskwiniami. Z da\u0144 g\u0142\u00f3wnych wyr\u00f3\u017cni\u0107 zdecydowanie nale\u017cy sandacza w towarzystwie szyjek rakowych w \u015bmietanowym sosie oraz kruchutkie, ale i soczyste jednocze\u015bnie, zrazy radziwi\u0142\u0142owskie faszerowane kasz\u0105.<\/div>\n
Takich wspania\u0142o\u015bci jest jeszcze wiele. I mi\u0119snych, i rybnych, i warzywnych. S\u0105 te\u017c desery z kt\u00f3rych polecam zw\u0142aszcza sorbety, pozwalaj\u0105ce zniwelowa\u0107 w mig uczucie przejedzenia. Tutejsza kawa wyra\u017anie m\u00f3wi, \u017ce jeste\u015bmy o kilkaset kilometr\u00f3w bli\u017cej W\u0142och ni\u017c moja rodzinna Warszawa.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

… taras widokowy le\u017cy. A niego rozci\u0105ga si\u0119 panorama wielkiego miasta z jednej strony a pola z wyra\u017anie rysuj\u0105c\u0105 si\u0119 g\u00f3r\u0105 \u015al\u0119\u017c\u0105 z drugiej. G\u00f3ra ta w czasach poga\u0144skich by\u0142a miejscem \u015bwi\u0119tych zgromadze\u0144. Wdrapa\u0142em si\u0119 wi\u0119c niemal na sam szczyt mijaj\u0105c po drodze kamienne kultowe rze\u017aby. A wszystko to po to, by nabra\u0107 wi\u0119kszego apetytu […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8002"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8002"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8002\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8023,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8002\/revisions\/8023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8002"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8002"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8002"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}