{"id":8078,"date":"2014-01-10T07:00:47","date_gmt":"2014-01-10T06:00:47","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=8078"},"modified":"2014-01-11T08:05:54","modified_gmt":"2014-01-11T07:05:54","slug":"99-lepsze-niz-66","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2014\/01\/10\/99-lepsze-niz-66\/","title":{"rendered":"Gra w 99 lepsza ni\u017c w 66"},"content":{"rendered":"
Wiele lat temu, gdy ranking restauracji „Polityki” by\u0142 jeszcze w powijakach, otworzono w Warszawie u zbiegu ulicy Grzybowskiej z Al. Jana Paw\u0142a II restauracj\u0119 o \u015bmiesznej nazwie, w kt\u00f3rej dwie cyfry zast\u0119powa\u0142y dwadzie\u015bcia liter – 99. Lokal szybko zdoby\u0142 klientel\u0119, bo by\u0142 nowoczesny w wystroju i supernowoczesny w kuchni. Restauracja zdoby\u0142a szereg nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144, w tym tak\u017ce i mi\u0119dzynarodowe. Ale najwa\u017cniejsze, \u017ce zdoby\u0142a sta\u0142\u0105 klientel\u0119 i to z zasobnym portfelem. 99 upodobali sobie warszawscy yuppies.<\/div>\n
Potem w stolicy pojawi\u0142y si\u0119 setki (albo i ponad tysi\u0105c) nowych lokali. Mody si\u0119 zmienia\u0142y a zamo\u017cna i znaj\u0105ca si\u0119 na dobrej kuchni klientela co i rusz zmienia\u0142a adresy pod kt\u00f3rymi najch\u0119tniej si\u0119 pojawia\u0142a. Ruch na rynku gastronomicznym by\u0142 olbrzymi. Lokale pojawia\u0142y si\u0119 i pada\u0142y. A u zbiegu Al. Jana Paw\u0142a II i Grzybowskiej twierdza smakoszy o nazwie 99 trwa\u0142a. I trwa nadal. Oby tak by\u0142o wiecznie.<\/div>\n
Wprawdzie supernowoczesno\u015b\u0107 wystroju nabra\u0142a nieco patyny ale to tylko dodaje lokalowi uroku. Szef kuchni – Arkadiusz Janczarek i jego za\u0142oga natomiast dbaj\u0105 o to, by karta da\u0144 zmienia\u0142a si\u0119 niemal bez przerwy. Pomaga mu w tym jak\u017ce wspania\u0142a moda na kuchni\u0119 sezonow\u0105 i mi\u0142o\u015b\u0107 do produkt\u00f3w \u015bwie\u017cych oraz tych pochodz\u0105cych z bliskiej okolicy. Na dow\u00f3d przytocz\u0119, jak\u017ce wa\u017cne dla dobrego sto\u0142u, smako\u0142yki przetwarzane w kuchni Janczarka: \u015bwie\u017ce zio\u0142a, warzywa i owoce z ekologicznego gospodarstwa El\u017cbiety i Macieja Jab\u0142o\u0144skich z Rozalina, dr\u00f3b wolnego wybiegu z gospodarstwa rolnego Wioletty i Dariusza Marcinowskich z Radziwi\u0142\u0142owa, jaja od kur zielonon\u00f3\u017cek z gospodarstwa rolnego Wioletty i Dariusza Marcinowskich z Radziwi\u0142\u0142owa, jagni\u0119cina mleczna od Leszka Maruta, makarony i pierogi wyrabiane przez kucharzy z 99 z ekologicznej m\u0105ki z nadbu\u017ca\u0144skich „M\u0142yn\u00f3w Wodnych” Krzysztofa Kluczy\u0144skiego, kozie sery z przetw\u00f3rni mleka Capra Campinos z Kampinosu, \u015blimaki winniczki od Janusza Wi\u015bniewskiego z okolic Puszczy Bolimowskiej, sery regionalne od Ma\u0142gorzaty Fal\u0119ckiej z Wi\u017cajn na Suwalszczy\u017anie, wyb\u00f3r pieczywa w\u0142asnego wypieku i oliwy smakowe naturalnie aromatyzowane na zapleczu kuchni 99 \u015bwie\u017cymi zio\u0142ami.<\/div>\n
T\u0119 list\u0119 mo\u017cna by ci\u0105gn\u0105\u0107 jeszcze d\u0142ugo. Ale trzeba przecie\u017c doda\u0107 kilka s\u0142\u00f3w o obs\u0142udze kelnerskiej, kt\u00f3ra jest nadzwyczaj profesjonalna a przy tym sympatyczna i \u017cyczliwa go\u015bciom. Na dodatek – jak pods\u0142ucha\u0142em – bezb\u0142\u0119dnie przechodz\u0105ca z angielskiego na francuski, by do miejscowych go\u015bci natomiast zwraca\u0107 si\u0119 poprawn\u0105 polszczyzn\u0105.<\/div>\n
Na pierwsz\u0105 wizyt\u0119 ( bo nie w\u0105tpi\u0119, \u017ce b\u0119d\u0105 i nast\u0119pne) poleca\u0142bym tatara z tu\u0144czyka z kolendr\u0105, limonk\u0105, marynowanym imbirem i majonezem wasabi lub domow\u0105 pasztetow\u0105 z w\u0105tr\u00f3bek drobiowych z dodatkiem porto oraz madery a do tego \u015bwie\u017cy razowiec z ziarenkami, og\u00f3rek ma\u0142osolny i chrzan. Warto te\u017c si\u0119gn\u0105\u0107 po carpaccio z w\u0119dzonego p\u00f3\u0142g\u0119ska z rukol\u0105 i podsma\u017conymi orzeszkami pinii. Mi\u0142o\u015bnikom zup rekomenduj\u0119 krem z rak\u00f3w lub czerwony barszcz z dro\u017cd\u017cowym pasztecikiem nafaszerowanym kaszank\u0105.<\/div>\n
Kto woli nieco solidniejsze dania to powinien zam\u00f3wi\u0107 comber jagniecy z kiszka ziemniaczan\u0105 w kapu\u015bcie ze \u015bwie\u017c\u0105 trufl\u0105 albo – to ostatni krzyk mody w sto\u0142ecznych restauracjach – hamburgera z wo\u0142owiny \u00a0z serem, chrupi\u0105cym boczkiem, guacamole, rukol\u0105, cebula cukrow\u0105, pomidorem malinowym, ma\u0142osolnym og\u00f3rkiem i musztarda z Dijon.<\/div>\n
Lista deser\u00f3w jest kr\u00f3tka ale ka\u017cdy jest wart grzechu ob\u017carstwa. Najlepszy – daniem mojego podniebienia – jest mus z mango i marakui z tapiok\u0105,tatarem z melona i lodami kokosowymi.<\/div>\n
Na koniec, dla o\u017cywienia, espresso – jak w Italii. I… mo\u017cna zaczyna\u0107 od nowa.<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiele lat temu, gdy ranking restauracji „Polityki” by\u0142 jeszcze w powijakach, otworzono w Warszawie u zbiegu ulicy Grzybowskiej z Al. Jana Paw\u0142a II restauracj\u0119 o \u015bmiesznej nazwie, w kt\u00f3rej dwie cyfry zast\u0119powa\u0142y dwadzie\u015bcia liter – 99. Lokal szybko zdoby\u0142 klientel\u0119, bo by\u0142 nowoczesny w wystroju i supernowoczesny w kuchni. Restauracja zdoby\u0142a szereg nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8078"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8078"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8078\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8096,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8078\/revisions\/8096"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8078"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8078"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8078"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}