Nikt nas tak nie pochwali, jak my sami. Wyznaj\u0105c t\u0119 zasad\u0119, prawie bez za\u017cenowania, opowiem Wam o podr\u00f3\u017cy do Rzeszowa. Przejazd daruj\u0119 sobie, cho\u0107 mo\u017cna by zaj\u0105\u0107 si\u0119 tak\u017ce postojem we W\u0142oszczowie, gdzie wysiad\u0142y a\u017c trzy osoby. Nikt nie wsiad\u0142\u00a0– wi\u0119c nie trwa\u0142o to d\u0142ugo. Potem min\u0119\u0142o jeszcze par\u0119 godzin i tu\u017c przed 12 czyli w samo po\u0142udnie, wpadli\u015bmy z Barbar\u0105 zdyszani do pi\u0119knego salonu Duki, kt\u00f3ry mie\u015bci si\u0119 w nowootwartej Galerii Graffica.<\/p>\n
Jest to najwi\u0119kszy salon szwedzkiej firmy zajmuj\u0105cej si\u0119 sprzeda\u017c\u0105 wszystkiego, co mo\u017ce przyda\u0107 si\u0119 w kuchni. Nie b\u0119d\u0119 opisywa\u0142 garnk\u00f3w, sztu\u0107c\u00f3w, szk\u0142a czy mebli. Nas bowiem najbardziej interesuj\u0105 oczywi\u015bcie ksi\u0105\u017cki. A Duka postawi\u0142a sobie ambitne zadanie \u0142\u0105czenia handlu sprz\u0119tem kuchennym z kulinarn\u0105 literatur\u0105. Ksi\u0105\u017cki kucharskie oraz takie jak nasze, tj. \u0142\u0105cz\u0105ce przepisy (cz\u0119\u015b\u0107 u\u017cytkowa) z gaw\u0119dami czy szkicami historycznymi (cz\u0119\u015b\u0107 literacka lub – skromniej m\u00f3wi\u0105c –\u00a0dziennikarska) s\u0105 ju\u017c w wielu salonach. I okazuje si\u0119, \u017ce to dobry pomys\u0142. Kto\u015b, kto kupuje zastaw\u0119 czy patelnie lub brytfanny i widzi ksi\u0105\u017cki mog\u0105ce wzbogaci\u0107 jego wiedz\u0119 kucharsk\u0105, si\u0119ga po nie ch\u0119tnie. W dodatku w Duce ksi\u0105\u017cki te nie ton\u0105 po\u015br\u00f3d paru tysi\u0119cy innych tytu\u0142\u00f3w. \u0141atwiej wi\u0119c wybra\u0107 co\u015b dla siebie.<\/p>\n
Sp\u0119dzili\u015bmy w rzeszowskim salonie ponad 4 godziny. W tym czasie spotkali\u015bmy (jak s\u0105dz\u0119) kilkaset os\u00f3b. Sklep by\u0142 bowiem ca\u0142y czas zat\u0142oczony. My za\u015b, uzbrojeni w przeno\u015bne mikrofony wpi\u0119te w klapy, stali\u015bmy przy d\u0142ugachnym stole, na kt\u00f3rym le\u017ca\u0142y nasze ksi\u0105\u017cki i… sta\u0142y r\u00f3\u017cne produkty niezb\u0119dne do pokazania praktycznych umiej\u0119tno\u015bci kucharskich.<\/p>\n
Podawali\u015bmy go\u015bciom salonu krakersy z past\u0105 jajeczn\u0105 (wg przepisu z ksi\u0105\u017cki „Rok na stole”), ruloniki z w\u0119dzonego \u0142ososia z serkiem homogenizowanym i tartym chrzanem (z „Kuchni dla singli”) oraz ciasteczka z kremem kawowym (z ksi\u0105\u017cki jad\u0105cej dopiero z drukarni, czyli „Nowo\u015bci na talerzu”). Przyzna\u0107 musz\u0119, \u017ce albo Rzeszowianie maj\u0105 fantastyczny apetyt, albo my naprawd\u0119 robimy tylko pyszne dania. Wszystko znika\u0142o ze sto\u0142u w takim tempie, \u017ce nie nad\u0105\u017cali\u015bmy z produkcj\u0105. Co prawda du\u017co przy tym by\u0142o gadania. My opowiadali\u015bmy jak powstaj\u0105 ksi\u0105\u017cki, sk\u0105d rodz\u0105 si\u0119 pomys\u0142y, a klienci pytali o konkretne przepisy b\u0105d\u017a prosili o szczeg\u00f3lne (np. imieninowe, urodzinowe, \u015bwi\u0105teczne) dedykacje.<\/p>\n
Po czterech godzinach bola\u0142y nas nogi od stania, a r\u0119ce od… pisania. Posz\u0142o bowiem do mi\u0142ych ludzi bardzo du\u017co ksi\u0105\u017cek. Udzielili\u015bmy tak\u017ce kilka wywiad\u00f3w, w tym odbyli\u015bmy d\u0142ug\u0105 i sympatyczn\u0105 rozmow\u0119 z dziennikarzem „Nowin Rzeszowskich” (pozdrawiamy, Andrzeju), gdzie wkr\u00f3tce b\u0119dzie mo\u017cna j\u0105 przeczyta\u0107, a nas obejrze\u0107 w akcji. By\u0142a bowiem tak\u017ce i fotoreporterka. Po kr\u00f3tkiej przerwie postanowili\u015bmy co\u015b zje\u015b\u0107. Samo bowiem gadanie o jedzeniu nie syci. Raczej wprost przeciwnie\u00a0– zwi\u0119ksza apetyt.<\/p>\n
Poszli\u015bmy wi\u0119c na rynek Starego Miasta (bardzo pi\u0119kna cz\u0119\u015b\u0107 Rzeszowa), gdzie zlokalizowa\u0142o si\u0119 gastronomiczne zag\u0142\u0119bie miasta. I tu ze skruch\u0105 musz\u0119 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce nie weszli\u015bmy do \u017cadnego lokalu, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by nas nakarmi\u0107 daniami podkarpackimi. Skusi\u0142 nas bowiem „da Vinci”. Mi\u0142o\u015b\u0107 do W\u0142och i tym razem zwyci\u0119\u017cy\u0142a poczucie patriotyzmu. (No ale mam chocia\u017c wyrzuty sumienia!).<\/p>\n
Nie \u017ca\u0142ujemy tego kroku. Bardzo \u0142adna restauracja, z i\u015bcie w\u0142oskim wystrojem i\u00a0– co si\u0119 okaza\u0142o p\u00f3\u017aniej\u00a0– \u015bwietnym kucharzem. Zjedli\u015bmy po dwa proste dania. Na przek\u0105sk\u0119 bruscchett\u0119<\/em>, czyli grzanki z pomidorami oraz bak\u0142a\u017cana sma\u017conego na oliwie z serem i owini\u0119tego w plaster boczku. Wspania\u0142e. Potem za\u015b canelloni<\/em> (makaronowe rury) faszerowane szpinakiem i serem oraz tu\u0144czyka w sycylijskim sosie z oliwkami i kartofelkami obsma\u017canymi na oliwie. Pycha. Do tego butelka sycylijskiego wina z bardzo przez nas lubianego szczepu Nero d’Avola. (Tu – na marginesie –\u00a0musze doda\u0107 pochwa\u0142\u0119 restauratora za brak zach\u0142anno\u015bci, czyli zdzierstwa. Butelka ta kosztowa\u0142a 50 z\u0142. W stolicy przebicie ceny hurtowej by\u0142oby par\u0119 razy wi\u0119ksze i my\u015bl\u0119, \u017ce trzeba by zap\u0142aci\u0107 wi\u0119cej ni\u017c st\u00f3w\u0119.)<\/p>\n Uda\u0142o nam si\u0119 wi\u0119c po\u0142\u0105czy\u0107 przyjemne (pobyt w Duce i spotkania z czytelnikami) z po\u017cytecznym (pyszna kolacja we dwoje w bardzo fajnym lokalu). Czego i Wam \u017cycz\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nikt nas tak nie pochwali, jak my sami. Wyznaj\u0105c t\u0119 zasad\u0119, prawie bez za\u017cenowania, opowiem Wam o podr\u00f3\u017cy do Rzeszowa. Przejazd daruj\u0119 sobie, cho\u0107 mo\u017cna by zaj\u0105\u0107 si\u0119 tak\u017ce postojem we W\u0142oszczowie, gdzie wysiad\u0142y a\u017c trzy osoby. Nikt nie wsiad\u0142\u00a0– wi\u0119c nie trwa\u0142o to d\u0142ugo. Potem min\u0119\u0142o jeszcze par\u0119 godzin i tu\u017c przed 12 czyli […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/81"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=81"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/81\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=81"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=81"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=81"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}