![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2009\/03\/foie-gras-blog.jpg\" "\\"foie-gras-blog\\"")
<\/p>\nA by\u0142o to tak: w sobotni wiecz\u00f3r mieli\u015bmy kolacj\u0119 dla sz\u00f3stki bliskich przyjaci\u00f3\u0142. Poniewa\u017c spotykamy si\u0119 z nimi do\u015b\u0107 cz\u0119sto to wymy\u015blenie menu nie by\u0142o spraw\u0105 \u0142atw\u0105. Nie chcieli\u015bmy bowiem powtarza\u0107 repertuaru. Dodatkowym utrudnieniem by\u0142o to, \u017ce jedna z pa\u0144 og\u0142osi\u0142a strajk g\u0142odowy. Uzna\u0142a, \u017ce przez zim\u0119 przyby\u0142o jej zbyt du\u017co kilogram\u00f3w, a tu sezon obna\u017cania si\u0119 za par\u0119 tygodni, wi\u0119c \u015bcis\u0142a dieta jest konieczno\u015bci\u0105.
\n\u017be te\u017c, cholera, musia\u0142o to pa\u015b\u0107 na nas. Nie mog\u0142a zacz\u0105\u0107 kuracji od niedzieli?! Ale trudno\u00a0– trzeba by\u0142o sprosta\u0107 i temu zadaniu. Wiadomo\u015b\u0107 o strajku g\u0142odowym dopad\u0142a nas ju\u017c po zakupach, kt\u00f3re zrobili\u015bmy na pocz\u0105tku tygodnia. Korekty by\u0142y czynione wi\u0119c niejako w biegu.\u00a0 Tymczasem danie g\u0142\u00f3wne\u00a0– baranina w \u015bmietanie wg. przepisu prababci\u00a0– ju\u017c by\u0142a w marynacie.<\/p>\n
Dwa wielkie kawa\u0142y ud\u017aca po oczyszczeniu z b\u0142on i \u0142oju, naszpikowa\u0142em do\u015b\u0107 g\u0119sto po\u0142\u00f3wkami z\u0105bk\u00f3w czosnku, ziarnami pieprzu i ziela angielskiego, natar\u0142em octem winnym i cukrem, ob\u0142o\u017cy\u0142em plasterkami marchewki, cebuli i listkami laurowymi. Na koniec skropi\u0142em do\u015b\u0107 obficie sokiem z cytryny. Brytfann\u0119 z mi\u0119sem wystawi\u0142em na balkon, gdzie panuje temperatura znacznie ni\u017csza ni\u017c w lod\u00f3wce i co 12 godzin przewraca\u0142em udziec z boku na bok. Brytfanna by\u0142a dobrze chroniona, bo ju\u017c grasuj\u0105 w okolicy sroki z\u0142odziejki, kt\u00f3re nie raz wyjada\u0142y np. nasze stygn\u0105ce galarety czy ryby faszerowane. Tym razem wi\u0119c nie do\u015b\u0107, \u017ce naczynie by\u0142o pod przykrywk\u0105, to jeszcze ustawi\u0142em je w wiklinowej szafce z zamykanymi drzwiczkami. Udziec by\u0142 bezpieczny jak z\u0142oto w sejfie w Forcie Knox.<\/p>\n
Udziec barani to nie jest danie dietetyczne. Zw\u0142aszcza, gdy towarzyszy mu g\u0119sty sos \u015bmietanowy i kluski papardelle oraz gotowane buraczki. Nadal szukali\u015bmy wi\u0119c pomys\u0142u dietetycznego.<\/p>\n
Wreszcie postanowili\u015bmy p\u00f3j\u015b\u0107 najprostsza drog\u0105: sma\u017cone na oliwie plastry bak\u0142a\u017cana po os\u0105czeniu z nadmiaru t\u0142uszczu u\u0142o\u017cyli\u015bmy na p\u00f3\u0142misku i ob\u0142o\u017cyli\u015bmy w ten sam spos\u00f3b przyrz\u0105dzon\u0105 cukini\u0105. Do tego sos z jogurtu z czosnkiem. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce spe\u0142nia to wymogi \u015bcis\u0142ej diety. Na drugim p\u00f3\u0142misku\u00a0– sama zielenina: roszponka z rodzynkami i rukola z podsma\u017conymi orzeszkami pinii. A wszystko oczywi\u015bcie obficie skropione winegretem.<\/p>\n
Mogli\u015bmy wi\u0119c wr\u00f3ci\u0107 do da\u0144 podstawowych. Baranin\u0119 po zako\u0144czeniu procesu marynowania (trwa\u0142o 3 doby) oczy\u015bci\u0142em z marchwi, cebuli, li\u015bci laurowych i wrzuci\u0142em na mocno rozgrzan\u0105 patelni\u0119 z odrobineczk\u0105 oliwy. Mi\u0119so obraca\u0142em, by mocno si\u0119 przyrumieni\u0142o ze wszystkich stron. Nie peszy\u0142em si\u0119 gdy nawet lekko przypala\u0142o si\u0119 tu i \u00f3wdzie. Po obsma\u017ceniu natar\u0142em mocno sol\u0105, posypa\u0142em lekko \u015bwie\u017co zmielonym pieprzem i wrzuci\u0142em do brytfanny, kt\u00f3rej dno by\u0142o pokryte cieniutk\u0105 warstw\u0105 oliwy i kilkoma grudami mas\u0142a. Baranina natychmiast pu\u015bci\u0142a sok. Ale i tak musia\u0142em go uzupe\u0142ni\u0107 wod\u0105, by mi\u0119so by\u0142o zanurzone w p\u0142ynie na wysoko\u015b\u0107 1,5\u00a0– 2 cm. Brytfann\u0119 przykry\u0142em w\u0142\u0105czy\u0142em grzanie. W dwunastostopniowej skali uruchomi\u0142em 8. P\u0142yn bulgota\u0142 a ja co p\u00f3\u0142 godziny przewraca\u0142em udziec na drug\u0105 stron\u0119. Po dw\u00f3ch godzinach duszenia udziec by\u0142 niemal rozpadaj\u0105cy si\u0119. W\u00f3wczas zala\u0142em go 18 proc. \u015bmietan\u0105 z dodatkiem odrobiny m\u0105ki. I dusi\u0142em jeszcze kwadrans.<\/p>\n
Gdy udziec cichutko sobie bulgota\u0142 zaj\u0105\u0142em si\u0119\u00a0– nie bez tremy\u00a0– przek\u0105sk\u0105, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 gwiazd\u0105 wieczoru: foie gras z rodzynkami, \u015bwie\u017cymi figami i koniakiem. Prawie 80 dag foie gras to imponuj\u0105cy widok. Zw\u0142aszcza na patelni i to gdy kucharz w tej mierze jest debiutantem. Najpierw namoczy\u0142em spor\u0105 gar\u015b\u0107 rodzynek. Potem ods\u0105czy\u0142em je i wrzuci\u0142em na cienk\u0105 warstw\u0119 rozgrzanej oliwy. Gdy troch\u0119 zacz\u0119\u0142y skwiercze\u0107 delikatnie do\u0142o\u017cy\u0142em w\u0105trob\u0119. Sma\u017cy\u0142em j\u0105 ze wszystkich stron, by mocno zaz\u0142oci\u0142a si\u0119 a i w \u015brodku nabra\u0142a temperatury. Po kilkunastu minutach pola\u0142em kieliszkiem koniaku. Gdy odparowa\u0142 i wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce do\u015b\u0107 grzania zdj\u0105\u0142em patelni\u0119 z ognia i odstawi\u0142em na bok do wystygni\u0119cia.
\nUmy\u0142em surowe figi i pokroi\u0142em je w \u0107wiartki. Foie gras by\u0142o ju\u017c na tyle ch\u0142odne, \u017ce mog\u0142em spokojnie pokroi\u0107 je w do\u015b\u0107 grube plastry. U\u0142o\u017cy\u0142em na p\u00f3\u0142misku\u00a0 w s\u0105siedztwie rodzynek i fig. I teraz zn\u00f3w pola\u0142em odrobin\u0105 koniaku. By\u0142o gotowe!<\/p>\n
<\/p>\n
Tak to wygl\u0105da\u0142o na p\u00f3\u0142misku<\/em><\/p>\n Go\u015bcie byli ju\u017c za progiem. St\u00f3\u0142 nakryty. Gospodarze wykapani i wypachnieni. Mo\u017cna by\u0142o si\u0119gn\u0105\u0107 do winiarki. I tu kl\u0119ska: wprawdzie le\u017ca\u0142y na p\u00f3\u0142ce a\u017c dwie butelki s\u0142odkiego wina ale obie prawie puste. Zapomnia\u0142em, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 zapasu ju\u017c wywioz\u0142em na wie\u015b. A foie gras bez sauternes’a lub innego s\u0142odkiego wina (np. santo spirito Frescobaldiego) traci na smaku niepomiernie. W sobotni wiecz\u00f3r w pobli\u017cu domu nie ma mo\u017cliwo\u015bci kupna tej s\u0142odyczy. I w\u00f3wczas przypomnia\u0142em sobie ile\u017c to razy m\u00f3wi\u0142em i pisa\u0142em o wspania\u0142o\u015bci polskiego miodu pitnego. A mam w kredensie zawsze kilka butelek miodu u\u017cywanego najcz\u0119\u015bciej do mi\u0119s czy zieleniny na patelni. Poda\u0142em wi\u0119c go\u015bciom po kieliszku p\u00f3\u0142toraka wyg\u0142aszaj\u0105c stosown\u0105 kwesti\u0119 o wy\u017cszo\u015bci polskiego miodu nad francuskim czy w\u0142oskim s\u0142odkim winem. Nikt nie narzeka\u0142. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c wszyscy chwalili: i danie, i trunek! (Nawiasem m\u00f3wi\u0105c odchudzaj\u0105ca si\u0119 nie jad\u0142a nic tylko pi\u0142a wod\u0119 mineraln\u0105\u00a0… brrrr!)<\/p>\n Na koniec wspomn\u0119 tylko o winach towarzysz\u0105cych barankowi. By\u0142y to dwie nowo\u015bci na moim stole. Jedno z p\u00f3\u0142nocy (Trentino), drugie z po\u0142udnia (Sycylia). I doprawdy sam nie wiem, kt\u00f3re lepsze. Musz\u0119 jeszcze par\u0119 razy je skonfrontowa\u0107. Dzi\u015b wi\u0119c tylko je przedstawi\u0119: A by\u0142o to tak: w sobotni wiecz\u00f3r mieli\u015bmy kolacj\u0119 dla sz\u00f3stki bliskich przyjaci\u00f3\u0142. Poniewa\u017c spotykamy si\u0119 z nimi do\u015b\u0107 cz\u0119sto to wymy\u015blenie menu nie by\u0142o spraw\u0105 \u0142atw\u0105. Nie chcieli\u015bmy bowiem powtarza\u0107 repertuaru. Dodatkowym utrudnieniem by\u0142o to, \u017ce jedna z pa\u0144 og\u0142osi\u0142a strajk g\u0142odowy. Uzna\u0142a, \u017ce przez zim\u0119 przyby\u0142o jej zbyt du\u017co kilogram\u00f3w, a tu sezon […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/837"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=837"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/837\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=837"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=837"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=837"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nEsegesi
\nEugenio Rosi
\nVallagarina 2004
\nIn CalianoTrento
\nCabernet sauvignon\u00a0 e merlot
\noraz
\nKalaurisi 2006
\nMaggiovini
\nNero d’Avola
\nSicilia<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"