Ulubione ,popisowe danie dziewi\u0119tnastowiecznej polskiej kucharki, jakim by\u0142a sztuka mi\u0119sa , dzi\u015b nie jest ju\u017c tak popularne, bo te\u017c nie mamy tyle czasu i inwencji, aby je podawa\u0107 na wiele sposob\u00f3w, a gotowane lub duszone zwyczajnie mi\u0119so nie jest daniem atrakcyjnym. Cho\u0107 oczywi\u015bcie jest zdrowe i lekko strawne. Do przyrz\u0105dzenia prawdziwej sztuki mi\u0119sa potrzebny jest kawa\u0142ek co najmniej kilogramowy, a lepiej, je\u015bli wa\u017cy wi\u0119cej. Nasze babki uwa\u017ca\u0142y, s\u0142usznie, \u017ce na sztuk\u0119 mi\u0119sa najlepszy jest tzw. brust lub krzy\u017c\u00f3wka z kwiatkiem (z g\u00f3ry od ogona). W owych czasach podawano sztuk\u0119 mi\u0119sa – po ugotowaniu jej w rosole czy bulionie – zapiekan\u0105 pod beszamelem, z chrzanem ze \u015bmietan\u0105 i serem, z winem, w sosie bia\u0142ym i na wiele innych sposob\u00f3w.
\nW kuchni naszych czas\u00f3w zosta\u0142y raczej tylko przepisy na tzw. bia\u0142\u0105 sztuk\u0119 mi\u0119sa, czyli oblewan\u0105 sosem koperkowym czy chrzanowym, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna przygotowa\u0107 z tzw. roso\u0142owych cz\u0119\u015bci. Ugotowanie sztuki mi\u0119sa nie jest trudne, warto tylko zdecydowa\u0107 si\u0119, czy zale\u017cy nam bardziej na dobrym rosole, czy na dobrym, soczystym mi\u0119sie. Dobry ros\u00f3\u0142 uzyskuje si\u0119 gotuj\u0105c sztuk\u0119 mi\u0119sa zalan\u0105 zimn\u0105 wod\u0105, doskona\u0142\u0105 sztuk\u0119 mi\u0119sa – przeciwnie – wk\u0142adaj\u0105c mi\u0119so do wrz\u0105cej wody.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ulubione ,popisowe danie dziewi\u0119tnastowiecznej polskiej kucharki, jakim by\u0142a sztuka mi\u0119sa , dzi\u015b nie jest ju\u017c tak popularne, bo te\u017c nie mamy tyle czasu i inwencji, aby je podawa\u0107 na wiele sposob\u00f3w, a gotowane lub duszone zwyczajnie mi\u0119so nie jest daniem atrakcyjnym. Cho\u0107 oczywi\u015bcie jest zdrowe i lekko strawne. Do przyrz\u0105dzenia prawdziwej sztuki mi\u0119sa potrzebny jest […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8731"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8731"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8731\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}