Wchodzi w\u0142a\u015bnie na rynek ksi\u0105\u017cka Barbary Holland (t\u0142umaczenie z ang. Jacka Koniecznego) wydana przez WAB a zatytu\u0142owana „Rado\u015b\u0107 picia”. Jak z samego tytu\u0142u wida\u0107 to ksi\u0105\u017cka przekorna, pisana pod pr\u0105d czyli opisuj\u0105ca przyjemno\u015bci (cho\u0107 nie tylko) z u\u017cywania piwa, wina, w\u00f3dki i innych alkoholi. Ostatni rozdzia\u0142 zatytu\u0142owany „Zr\u00f3b to sam” podsuwa sposoby produkcji r\u00f3\u017cnych w alkoholi domowym zaciszu.
\nTa ksi\u0105\u017cka jednak to nie tylko \u017cart czy pokazanie figi ortodoksyjnym i fanatycznym antyalkoholikom. To ksi\u0105\u017cka historyczna nios\u0105ca mn\u00f3stwo wiedzy na temat alkoholu w dziejach \u015bwiata. Jest w niej wiele \u015bwietnych anegdot. Oto jedna z nich:<\/p>\n
„Wr\u00f3\u0107my do historii. Henryk VIII potrafi\u0142 bez problemu wytr\u0105bi\u0107 na raz do trzech kufli, co mo\u017cna z \u0142atwo\u015bci\u0105 zaobserwowa\u0107 na portretach, a jego c\u00f3rka, El\u017cbieta I, kontynuowa\u0142a t\u0119 tradycj\u0119. Jej dw\u00f3r cechowa\u0142a wi\u0119ksza obyczajno\u015b\u0107 – g\u0142\u00f3wnego duchownego Henryka, kardyna\u0142a Wolsey’a, zakuto w m\u0142odo\u015bci w dyby za publiczne pija\u0144stwo – mimo to wszystkie damy na jej dworze pi\u0142y na \u015bniadanie piwo, a ona sama przyk\u0142ada\u0142a wielk\u0105 wag\u0119 do trunk\u00f3w. W domu mia\u0142a w\u0142asne piwo, „tak mocne, \u017ce \u017caden m\u0119\u017cczyzna nie by\u0142 w stanie go pi\u0107”, a kiedy sk\u0142ada\u0142a wizyty w r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bciach kraju, \u017cadne z lokalnych produkt\u00f3w nie dor\u00f3wnywa\u0142y mu ani moc\u0105, ani jako\u015bci\u0105. Hrabia Leicester pisa\u0142 do lorda Curleigh’a: „Nie znajdziesz ani jednego napoju, kt\u00f3ry by\u0142by dla niej odpowiedni. Musieli\u015bmy pos\u0142a\u0107 po ale do Londynu, Kenilworth i rozmaitych innych miejscowo\u015bci.”<\/p>\n
El\u017cbieta nie\u017ale zna\u0142a si\u0119 na produkcji piwa i mia\u0142a oko na piwowar\u00f3w. Ostro rozprawia\u0142a si\u0119 z tymi, kt\u00f3rzy liczyli za du\u017co za swoje wyroby albo dostarczali je cho\u0107by dwie lub trzy godziny po zako\u0144czeniu produkcji: wszelkie piwo, og\u0142osi\u0142a, musi pozosta\u0107 w browarze przez sze\u015b\u0107 godzin w lecie i osiem w zimie, zanim zostanie sprzedane.<\/p>\n
Kr\u0105\u017cy wiele pog\u0142osek, jakoby Szekspir biesiadowa\u0142 z innymi poetami w Mermaid Tavern. Bez w\u0105tpienia by\u0142 sta\u0142ym cz\u0142onkiem Klubu Ulicy Pi\u0105tkowej, do kt\u00f3rego nale\u017celi sir Walter Raleigh, John Donne, Ben Jonson i inne znakomito\u015bci literatury. Wiele lat p\u00f3\u017aniej tak o nich pisa\u0142 Keats:<\/p>\n
„Dusze poet\u00f3w dawno pogrzebanych, Odwiedzili\u015bcie kiedy jakie Elizjum, \u0142\u0105k\u0119 szcz\u0119\u015bliw\u0105, jaskini\u0119 omsza\u0142\u0105 i wyborniejsz\u0105 od Mermaid Tavern? Pili\u015bcie napitek bardziej charakterny, Od wina z Kanar\u00f3w z Pi\u0105tkowej Tawerny?”<\/p>\n
Dok\u0142adniejsza analiza wydaje si\u0119 jednak wskazywa\u0107, \u017ce jak na standardy owych czas\u00f3w kiepski by\u0142 z Willa pijak. By\u0107 mo\u017ce win\u0119 ponosi\u0142 s\u0142aby \u017co\u0142\u0105dek, jak w przypadku Cassio (z Otella) i Stephano (z Burzy). A mo\u017ce nie pochwala\u0142 picia alkoholu, przynajmniej nadmiernego: Falstaff jest bufonem, sir Toby Belch (z Wieczoru Trzech Kr\u00f3li) nieudacznikiem, a Hamlet z fa\u0142szyw\u0105 skromno\u015bci\u0105 krytykuje „pijatyki m\u0105c\u0105ce nam w g\u0142owach”. Wiele os\u00f3b przesadza\u0142o z ilo\u015bci\u0105 trunk\u00f3w w Mermaid Tavern, ale bard ze Stratfordu m\u00f3g\u0142 ukradkiem wylewa\u0107 swoje napitki do doniczki z kwiatkiem.”<\/p>\n
I tyle o piwie. O winie b\u0119dzie nast\u0119pnym razem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wchodzi w\u0142a\u015bnie na rynek ksi\u0105\u017cka Barbary Holland (t\u0142umaczenie z ang. Jacka Koniecznego) wydana przez WAB a zatytu\u0142owana „Rado\u015b\u0107 picia”. Jak z samego tytu\u0142u wida\u0107 to ksi\u0105\u017cka przekorna, pisana pod pr\u0105d czyli opisuj\u0105ca przyjemno\u015bci (cho\u0107 nie tylko) z u\u017cywania piwa, wina, w\u00f3dki i innych alkoholi. Ostatni rozdzia\u0142 zatytu\u0142owany „Zr\u00f3b to sam” podsuwa sposoby produkcji r\u00f3\u017cnych w […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/958"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=958"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/958\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=958"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=958"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=958"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}