{"id":979,"date":"2009-06-19T08:00:04","date_gmt":"2009-06-19T06:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=979"},"modified":"2009-06-19T10:08:43","modified_gmt":"2009-06-19T08:08:43","slug":"zycie-po-zyciu-czyli-przy-stole-u-fabia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2009\/06\/19\/zycie-po-zyciu-czyli-przy-stole-u-fabia\/","title":{"rendered":"\u017bycie po \u017cyciu czyli przy stole u Fabia"},"content":{"rendered":"

Wczoraj zdradzi\u0142em w jednym z komentarzy miejsce czwartkowego ucztowania. Teraz\u00a0– ju\u017c po posi\u0142ku\u00a0– usi\u0142uj\u0119 zebra\u0107 si\u0142y, by t\u0119 uczt\u0119 opisa\u0107. Ale zanim si\u0119 do tego zabior\u0119 musz\u0119 przytoczy\u0107 dwa cytaty. I to oba z w\u0142asnego blogu. Zaraz zrozumiecie dlaczego to robi\u0119.<\/p>\n

W lutym ( a dok\u0142adniej w poniedzia\u0142ek 23 lutego) o nowoodkrytym miejscu gromadz\u0105cym mi\u0142o\u015bnik\u00f3w w\u0142oskiej kuchni pisa\u0142em tak:
\n„To co widzicie na zdj\u0119ciu nazywa si\u0119 zampone i jest w\u0142oskim przysmakiem podawanym na og\u00f3\u0142 w zimie od Bo\u017cego Narodzenia poczynaj\u0105c a na wiosn\u0119 zamykaj\u0105c sezon.<\/p>\n

Tym razem pokazuj\u0119 i opisuj\u0119 nie swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 produkcj\u0119. To przyrz\u0105dzi\u0142 autentyczny W\u0142och – Fabio, kt\u00f3ry jest w\u0142a\u015bcicielem warszawskiego ma\u0142ego lokaliku „Cafe Milano”. Knajpka ta s\u0142ynie w\u015br\u00f3d sto\u0142ecznych mi\u0142o\u015bnik\u00f3w w\u0142oskiej kuchni ze wspania\u0142ej rodzinnej wr\u0119cz atmosfery i doskona\u0142ych da\u0144. No i do tego z niewysokich cen.”<\/p>\n

Od tamtej pory wpada\u0142em co jaki\u015b czas do tej knajpki, bo kuchnia w niej by\u0142a znakomita a atmosfera i\u015bcie w\u0142oska. W dodatku by\u0142 to ulubiony lokalik\u00a0 mojego przyjaciela i poniek\u0105d\u00a0partnera w niekt\u00f3rych dziennikarskich poczynaniach czyli Marka Przybylika.<\/p>\n

Min\u0119\u0142o niewiele czasu a wydarzenia zmusi\u0142y mnie do tekstu kolejnego ale zupe\u0142nie nie entuzjastycznego. We wtorek 21 kwietnia \u0142ka\u0142em:
\n„Ostatnio prze\u017cy\u0142em jedn\u0105 przygod\u0119 bardzo niemi\u0142\u0105. Ot\u00f3\u017c opisywa\u0142em niedawno warszawsk\u0105 w\u0142osk\u0105 knajpk\u0119 „Cafe Milano”, w kt\u00f3rej w\u0142a\u015bciciel – Fabio podawa\u0142 zachwycaj\u0105ce zampone czyli n\u00f3\u017ck\u0119 wieprzow\u0105. Wybra\u0142em si\u0119 wi\u0119c na Plac Konstytucji, by przed nast\u0105pieniem fali letnich upa\u0142\u00f3w podelektowa\u0107 si\u0119 owym przysmakiem. Szyld „Cafe Milano” wisi jak wisia\u0142 ale ju\u017c od progu wida\u0107, \u017ce co\u015b tu si\u0119 z\u0142ego przytrafi\u0142o. Nie ma Fabia, nie ma pani Ma\u0142gosi, nie ma wreszcie i klient\u00f3w. Lokal \u015bwieci pustkami.”<\/p>\n

Nie wyja\u015bnia\u0142em dok\u0142adnie jakie (niemi\u0142e) przygody spotka\u0142y Ma\u0142gosi\u0119 i Fabia. Wa\u017cne by\u0142o, \u017ce Warszawa\u00a0– a raczej sto\u0142eczni smakosze\u00a0– straci\u0142a co\u015b niepowtarzalnego.<\/p>\n

I znowu min\u0119\u0142o kilka miesi\u0119cy (jest czwartek 18 czerwca) a ja wraz z Markiem P. siedz\u0119 przy stoliku ma\u0142ego lokaliku, w kt\u00f3rym kr\u00f3luje w kuchni Fabio a w sali restauracyjnej i ogr\u00f3dku Ma\u0142gosia. Hurra! Fabio ritorna!
\nNa Mokotowie przy ulicy Rejtana 17 kilkana\u015bcie dni temu rozpocz\u0119\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 „Trattoria da Fabio”. Sze\u015b\u0107 stolik\u00f3w wewn\u0105trz, dwa du\u017ce pod parasolem na trawniku i ju\u017c jest w\u0142oska knajpka. Atmosfera od pocz\u0105tku taka sama jak na MDM-ie, jest przyja\u017anie, familiarnie i oczywi\u015bcie pysznie. Nie musz\u0119 te\u017c dodawa\u0107, \u017ce niedrogo. Wszystkie bruschetty (a jest ich kilkana\u015bcie rodzaj\u00f3w) po 19 z\u0142., pasty (w tym carbonara, aglio, olio e peperoncino, matriciana czy putanesca) po 22 z\u0142, tramezzini (kanapki) poni\u017cej 10 z\u0142. No i desery lodowe dla \u0142asuch\u00f3w. S\u0142owem w\u0142oski raj na Mokotowie.<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/p>\n

\u00a0Wkr\u00f3tce p\u00f3\u0142misek b\u0119dzie pusty a my…<\/em><\/p>\n

\u00a0Na dodatek nikt ich st\u0105d nie wyrzuci, bo we dwoje s\u0105\u00a0 w\u0142a\u015bcicielami „da Fabio”. A na sali siedz\u0105 ci sami go\u015bcie, kt\u00f3rych spotyka\u0142em przy Pl. Konstytucji. Przenie\u015bli si\u0119 wiedzeni nosem. Tak pi\u0119knie pachn\u0105 dania opuszczaj\u0105ce tutejsz\u0105 kuchni\u0119. A wkr\u00f3tce (o ile szybko uda si\u0119 przeprowadzi\u0107 przez urz\u0119dy czy raczej urz\u0119dnik\u00f3w wymagane formalno\u015bci) tym daniom b\u0119d\u0105 towarzyszy\u0107 w\u0142oskie wina!<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/p>\n

Patrz\u0105c na zdj\u0119cia\u00a0– a zw\u0142aszcza na jedz\u0105cego Marka\u00a0– mo\u017cecie sobie wyobra\u017ca\u0107 jak tu jest. I b\u0119dzie coraz smaczniej!<\/p>\n

P.S.<\/p>\n

Te dwie t\u0119cze sfotografowane i przys\u0142ane przez Danu\u015bk\u0119 (dzi\u0119ki serdeczne!) symbolizuj\u0105 m\u00f3j stan ducha po dzisiejszej uczcie!<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wczoraj zdradzi\u0142em w jednym z komentarzy miejsce czwartkowego ucztowania. Teraz\u00a0– ju\u017c po posi\u0142ku\u00a0– usi\u0142uj\u0119 zebra\u0107 si\u0142y, by t\u0119 uczt\u0119 opisa\u0107. Ale zanim si\u0119 do tego zabior\u0119 musz\u0119 przytoczy\u0107 dwa cytaty. I to oba z w\u0142asnego blogu. Zaraz zrozumiecie dlaczego to robi\u0119. W lutym ( a dok\u0142adniej w poniedzia\u0142ek 23 lutego) o nowoodkrytym miejscu gromadz\u0105cym mi\u0142o\u015bnik\u00f3w […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/979"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=979"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/979\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=979"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=979"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=979"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}