Micha\u0142 Adamczyk, dziennikarz. Ofiara „tabloidyzacji medi\u00f3w\u201d i „chwyt\u00f3w poni\u017cej pasa\u201d, jak pisz\u0105 koledzy obro\u0144cy alimenciarzy i damskich bokser\u00f3w. Wiadomo, \u017ce strona, kt\u00f3ra ubiega si\u0119 o alimenty, to zwykle m\u015bciwe suki. Dzieci urodzi\u0142y, to i wy\u017cywi\u0105, bo matki Polki tak ju\u017c maj\u0105, \u017ce dadz\u0105 rad\u0119, a tatusiowie zawsze najpierw na swoje potrzeby maj\u0105, a na c\u00f3rk\u0119 to si\u0119 zobaczy, ile zostanie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Braun Grzegorz, pose\u0142. Wynoszenie z s\u0105du choinki z ukrai\u0144skimi bombkami. Media pisa\u0142y o tym per „incydent\u201d lub „absurdalne zachowanie\u201d. Gaszenie \u015bwieczek chanukowych wielu uznaje za „wariactwo\u201d, „happening\u201d maj\u0105cy na celu odwr\u00f3cenie uwagi od sukces\u00f3w Tuska.<\/p>\n\n\n\n
Marek Kr\u00f3l, dziennikarz, o czipowaniu imigrant\u00f3w – dawny dzia\u0142acz PZPR bluzga w prawicowych mediach, ale przecie\u017c mamy „wolno\u015b\u0107 s\u0142owa\u201d, nie b\u0119dzie przecie\u017c „kneblowania\u201d pod pretekstem mowy nienawi\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Bard Jan Pietrzak, w latach 80. \u015bpiewaj\u0105cy piosenk\u0119 autorstwa Agnieszki Osieckiej „Czy te oczy mog\u0105 k\u0142ama\u0107\u201d i wykonuj\u0105cy monologi autorstwa Daniela Passenta, dzi\u015b wysy\u0142a imigrant\u00f3w do barak\u00f3w o\u015bwi\u0119cimskich. To \u017cartowni\u015b i satyryk. „Dobry \u017cart jest tynfa wart\u201d, m\u00f3wi\u0105 s\u0142owa piosenki, ale ten nie jest \u015bmieszny. Rasi\u015bci nie nadaj\u0105 si\u0119 do kabaretu i co\u015b mi si\u0119 wydaje, \u017ce wielu z nich ma kr\u00f3ciutk\u0105 pami\u0119\u0107 – czy u Pan\u00f3w w rodzinie kto\u015b w czasach socjalizmu z Polski nie emigrowa\u0142 i nie znalaz\u0142 schronienia na uchod\u017astwie? Mo\u017ce by\u0142a \u017cona? Mo\u017ce by\u0142a \u017cona z c\u00f3reczk\u0105? To chyba super, \u017ce rz\u0105d Kanady nie wys\u0142a\u0142 ich do obozu pracy przymusowej, jak zrobili to Niemcy, wysy\u0142aj\u0105c tysi\u0105ce Polak\u00f3w do Auschwitz?<\/p>\n\n\n\n
Nie \u0142ud\u017amy si\u0119, \u017ce na li\u015bcie typ\u00f3w s\u0105 tylko osoby z tzw. prawej strony. Pami\u0119tamy dziennikarza Kamila Durczoka. Uzale\u017cniony od r\u00f3\u017cnych substancji, wyka\u0144cza\u0142 siebie i zesp\u00f3\u0142 redaktorek i redaktor\u00f3w stacji mobbingiem, pracoholizmem, molestowaniem, i tylko cud sprawi\u0142, \u017ce swoj\u0105 jazd\u0105 pod wp\u0142ywem u\u017cywek nie zabi\u0142 kogo\u015b na drodze.<\/p>\n\n\n\n
I najnowsza ofiara „trudnego dzieci\u0144stwa\u201d, „linczu\u201d, „mstliwych\u201d, „histerycznych\u201d ofiar, czyli istny George Byron reporta\u017cu – Marcin K\u0105cki.<\/p>\n\n\n\n
Wszystkie te osoby, a s\u0105 ich tysi\u0105ce, \u0142\u0105cz\u0105 co najmniej trzy sprawy. Po pierwsze, to narcystyczne typy, kt\u00f3re znaj\u0105 si\u0119 na manipulacji s\u0142owem, gestem, min\u0105 romantycznego bidusia udr\u0119czonego „demonami w g\u0142owie\u201d i osoby, kt\u00f3re nigdy, przenigdy nie wyra\u017c\u0105 skruchy. Przeprosi\u0107 za jednorazowy sw\u00f3j „wybryk\u201d mog\u0105. Stwierdz\u0105: „kochana, wiesz przecie\u017c, \u017ce \u017cartowa\u0142em\u201d. Albo: „co to za para bez niesnasek ma\u0142\u017ce\u0144skich\u201d, mo\u017ce nawet na rajstopy rzuc\u0105, ale tylko po to, by dalej realizowa\u0107 swoje egomaniackie narcystyczne potrzeby.<\/p>\n\n\n\n
W przypadku Byrona reporta\u017cu (czy to raczej reaktywacja Marka H\u0142aski w pelerynie Batmana?) to poszukiwanie darmowego lokalu, wiktu i opierunku u opieku\u0144czych, ciep\u0142ych kobiet, kt\u00f3re pog\u0142aszcz\u0105 go po g\u0142\u00f3wce jak mamusia. I pochwa\u0142 czytelniczek oraz czytelnik\u00f3w. Uff.<\/p>\n\n\n\n
Tekst w „Gazecie Wyborczej” ukaza\u0142 si\u0119 niepotrzebnie z wielu powod\u00f3w, ale \u017ce nikt z redaktor\u00f3w nie zapyta\u0142 autora, czy naprawd\u0119 chce cytowa\u0107 list do samego siebie od zachwyconej czytelniczki? Wi\u0119kszo\u015b\u0107 przemocowych narcyz\u00f3w to takie mysie-pysie, wym\u0119czone alko, speedem lub pigu\u0142ami Piotrusie Pany, kt\u00f3re dziwnym trafem dobrze licz\u0105 – jak zaoszcz\u0119dz\u0119 na darmowym seksie i taniej mecie, to na piwko i dojazdy do roboty starczy. Takie z nich embriony \u0142akn\u0105ce ciep\u0142a w\u00f3d p\u0142odowych, \u017ce o antykoncepcji nie s\u0142yszeli. Na wie\u015b\u0107, \u017ce dziewczyna, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119 przespali, b\u0119dzie mia\u0142a dziecko, „spadaj\u0105 z krzes\u0142a\u201d. „No c\u00f3\u017c, no c\u00f3\u017c ja ci zrobi\u0142em opr\u00f3cz dzieci\u0105tka\u201d – syndrom potwornego Romea opisa\u0142 Jeremi Przybora i nie ma co pr\u00f3bowa\u0107 \u015bciga\u0107 si\u0119 z mistrzem ironii.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u00f3cz narcyzmu \u0142\u0105czy ich to, \u017ce system, kt\u00f3ry stworzyli\u015bmy, dzia\u0142a na ich obron\u0119. Ich czyny i s\u0142owa (s\u0142owa te\u017c rani\u0105 i potrafi\u0105 niszczy\u0107 bardziej ni\u017c czyny) b\u0119d\u0105 usprawiedliwione b\u0105d\u017a bagatelizowane. „Wybryk\u201d Brauna. Opuszczanie dzieci to „pracoholizm\u201d lub „z\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107\u201d. Bywanie w burdelu – to przygoda lub realizowanie potrzeb seksualnych. Dzi\u0119ki temu oni w \u017cadnym wypadku czyn\u00f3w swych i wypowiedzi nie uznaj\u0105 za „przemoc\u201d. Sami kochaj\u0105 widzie\u0107 si\u0119 w roli rozbitk\u00f3w, wyrzutk\u00f3w, chorych kotk\u00f3w lub niezrozumianych b\u0142\u0119dnych rycerzy g\u0142osz\u0105cych prawdy objawione (Braun krzycza\u0142 o tym, \u017ce szczepienia zabijaj\u0105). K\u0105cki par\u0119 razy pisze o tym, \u017ce by\u0142e kobiety „wyrzuca\u0142y go z mieszkania\u201d. Czy taki Batman nie powinien mo\u017ce zamiast pelerynki po\u017cyczonej od Byrona mie\u0107 swej czarnej luksusowej jaskini? Jak nie mo\u017ce, bo na czynsz go nie sta\u0107, alimenty cisn\u0105, to dlaczego serwuje kobietom tak\u0105 przemoc, i\u017c ka\u017ce im siebie wyrzuca\u0107? To natychmiast czyni z niego ofiar\u0119 – zasmarkany bidula na wycieraczce. A z niej feminazistk\u0119 – uprzywilejowana egoistka wyrzuca geniusza reporta\u017cu. Ch\u0142op jak d\u0105b z niego, a sam proszony o opuszczenie lokalu, nie m\u00f3g\u0142 trafi\u0107 do wyj\u015bcia? Potrafi, jak to uj\u0105\u0142, niczym „jastrz\u0105b\u201d kr\u0105\u017cy\u0107 nad tekstem, ale do wyj\u015bcia doczo\u0142ga\u0107 si\u0119 nie mo\u017ce?<\/p>\n\n\n\n
Przemocowy narcyz, bo z t\u0105 kategori\u0105 mamy do czynienia, cz\u0119sto lubi pogr\u0105\u017cy\u0107 si\u0119 w na\u0142ogu. Setki bada\u0144 mamy na ten temat. A ka\u017cdy uzale\u017cniony szuka wym\u00f3wek i to ju\u017c jest nudne. Ach, to tempo postkapitalistyczne. Pijemy. Ach, ten komunizm. Pijemy. Ach, ta walka w prasie podziemnej. Pijemy. Demony dzieci\u0144stwa te\u017c dobrze za wym\u00f3wk\u0119 s\u0142u\u017c\u0105. Tatusia nie by\u0142o, mamusia pi\u0142a. To ja te\u017c zaczn\u0119. Polska reprezentacja gra do dupy. Pijemy. Ka\u017cdy pow\u00f3d jest dobry. Tu jednak, jako osoba DDA, kt\u00f3ra przesz\u0142a d\u0142ugi epizod wsp\u00f3\u0142uzale\u017cnienia, mam dla pij\u0105cych s\u0142owa pocieszenia. Nigdy, przenigdy nie jest za p\u00f3\u017ano na trze\u017awo\u015b\u0107. Widzia\u0142am osoby, kt\u00f3re bywa\u0142y na dziesi\u0105tkach, a nawet setkach (!) odwyk\u00f3w i terapii. I tak, w ko\u0144cu im si\u0119 uda\u0142o. Czy nadrobi\u0142y czas stracony z dzie\u0107mi? Hm. My\u015bl\u0119, \u017ce w\u0105tpi\u0119, ale zosta\u0142o im wybaczone.<\/p>\n\n\n\n
I helo\u0142, drogie typy. Troch\u0119 pokory. Nie pij\u0105 tylko dziennikarze. Pij\u0105 taks\u00f3wkarze, pracowniczki zak\u0142ad\u00f3w mi\u0119snych, pediatrzy, gospodynie domowe. \u017baden zaw\u00f3d nie jest wyj\u0105tkowi. Jedno jest tylko usprawiedliwienie dla tych typ\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Wszyscy stworzyli\u015bmy i nadal tworzymy, w s\u0105dach, w gabinetach terapii, w rodzinach i w redakcjach takich jak redakcja „Gazety Wyborczej\u201d, system, kt\u00f3ry wspiera ich narcyzm, wspiera ich przemocowe dzia\u0142ania i wspiera uzale\u017cnienia. Firmy i redakcje nie maj\u0105 silnych rad pracowniczych, nie maj\u0105 czasu na empati\u0119, na rozmow\u0119 z kumplem, nie zauwa\u017caj\u0105, \u017ce oto na kolegium doczo\u0142ga\u0142 si\u0119 kto\u015b prosto z izby wytrze\u017awie\u0144. Osoby z problemami psychicznymi redakcje albo zwalniaj\u0105, albo zawieszaj\u0105. Ot, zu\u017cyte, wyko\u0144czone robot\u0105 i \u017cyciem „s\u0142absze ogniwo\u201d, gro\u017ane zombie niech nie straszy w firmie. Podobnie w Sejmie. Sejm te\u017c sprzyja pracoholikom, przemocowcom i narcyzom, nie stawiaj\u0105c granic, pracuj\u0105c po nocach, kieruj\u0105c kamery na chamskie gesty kolejnego typa, Kami\u0144skiego, i kwieciste kazania uskrzydlonych w\u0142adz\u0105 showmen\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Pytanie, czy taki Braun, Adamczyk czy K\u0105cki szanuj\u0105 terapeut\u00f3w i chc\u0105 si\u0119 leczy\u0107. Cz\u0119sto narcyz jest trudnym pacjentem, bo wida\u0107 przecie\u017c, \u017ce skrucha nie jest szczera, to \u015bwietni aktorzy z supernawijk\u0105 i w dodatku przecie\u017c oni wiedz\u0105 wszystko najlepiej, znaj\u0105 siebie najlepiej, a jedyn\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra ich rozumie, to mamusia. Zas\u0142aniaj\u0105 si\u0119 autoironi\u0105, unikaniem m\u00f3wienia czy pisania o konkretach. Swoje konkretne przewiny ubieraj\u0105 w poetyckie pierdolety typu „demony w g\u0142owie\u201d, a na koniec, jak autor jak\u017ce romantycznej wizji alkoliteratury Jerzy Pilch, gloryfikuj\u0105 mamusi\u0119. Mamusia, tak jak system, nazwie ich przemocowe zachowanie „przeskrobaniem\u201d, „wybrykiem nicponia\u201d i pocieszy, g\u0142aszcz\u0105c po g\u0142\u00f3wce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Micha\u0142 Adamczyk, dziennikarz. Ofiara „tabloidyzacji medi\u00f3w\u201d i „chwyt\u00f3w poni\u017cej pasa\u201d, jak pisz\u0105 koledzy obro\u0144cy alimenciarzy i damskich bokser\u00f3w. Wiadomo, \u017ce strona, kt\u00f3ra ubiega si\u0119 o alimenty, to zwykle m\u015bciwe suki. Dzieci urodzi\u0142y, to i wy\u017cywi\u0105, bo matki Polki tak ju\u017c maj\u0105, \u017ce dadz\u0105 rad\u0119, a tatusiowie zawsze najpierw na swoje potrzeby maj\u0105, a na c\u00f3rk\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1415,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1414"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1414"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1414\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1417,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1414\/revisions\/1417"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1415"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1414"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1414"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1414"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}