Ten si\u0119 \u017cachn\u0105\u0142, ten nabzdyczy\u0142, ten wyda\u0142 odg\u0142os paszcz\u0105, \u017ce film „Twarz\u201d Ma\u0142gorzaty Szumowskiej jest nies\u0142uszny. Pani re\u017cyser z grodu Kraka nie powinna robi\u0107 film\u00f3w o wsi. O wsi polskiej tylko re\u017cyserzy urodzeni na wsi mog\u0105 re\u017cyserowa\u0107 filmy – np. Billy Wilder.
\n
\nInni z kolei zarzucaj\u0105 re\u017cyserce, \u017ce to „warszawka\u201d, a warszawka nie wie, co to katolickie rytua\u0142y. Nie wiem, co to warszawka \u2013 czy przyjezdni z Krak\u00f3wka te\u017c si\u0119 licz\u0105? Chyba chodzi o to, \u017ce katolicy nie mieszkaj\u0105 w stolicy. A je\u017celi mieszkaj\u0105, to nie s\u0105 prawdziwie katoliccy, bo rytualno\u015b\u0107 w du\u017cym mie\u015bcie nie dzia\u0142a – tu si\u0119 nikt nie chrzci, nie spowiada, nie zar\u0119cza, nie uprawia samogwa\u0142tu. W stolicy panuje tylko masturbacja i to na luziku – nikt na Bielanach u Kamedu\u0142\u00f3w czy w innej parafii z tego ig\u0142y wid\u0142y nie wyczynia.<\/p>\n
Krytykowano r\u00f3wnie\u017c fakt, \u017ce film otrzyma\u0142 nagrod\u0119 w Berlinie. Faktycznie, to g\u0142upia sprawa. Mo\u017ce uda si\u0119 to scenarzy\u015bcie i ekipie jako\u015b wygumkowa\u0107 z papier\u00f3w, a przynajmniej nie podkre\u015bla\u0107 wstydliwego epizodu. Na przysz\u0142o\u015b\u0107 prosz\u0119 PISF – najlepiej po prostu nie zg\u0142asza\u0107 polskich film\u00f3w na festiwale w Niemczech.<\/p>\n
Ponadto wytykano fakt, \u017ce film \u015bmieje si\u0119 z ludu. Pozostawia to jak\u0105\u015b lich\u0105 garstk\u0119, z kt\u00f3rej mo\u017cna si\u0119 \u015bmia\u0107 – wszak wszyscy jeste\u015bmy ze wsi i \u017cadni z nas arystokraci. Lista temat\u00f3w, z kt\u00f3rych nie wolno si\u0119 \u015bmia\u0107, wyd\u0142u\u017ca si\u0119 ostatnimi laty niebezpiecznie, a ja ceni\u0119 komedie ponad wszystko – najtrudniej j\u0105 stworzy\u0107, czego dowodem tak ma\u0142a ich liczba w polskim kinie. Nie wolno \u015bmia\u0107 si\u0119 z katastrof lotniczych – tymczasem „Spokojnie, to tylko awaria\u201d (lubie\u017cna zakonnica, naiwny weteran lotnik, burdel na lotnisku) to jeden z moich ukochanych film\u00f3w. Czy beztroskie \u015bmianie si\u0119 z g\u0142upkowatych \u017cart\u00f3w jest jeszcze w og\u00f3le akceptowalne?<\/p>\n
Ja si\u0119 nie nabzdyczam i film obejrza\u0142am, i nie mog\u0119 zgodzi\u0107 si\u0119 z \u017cadnym zarzutem, kt\u00f3ry wyczyta\u0142am. Przede wszystkim jest to triumf Agnieszki Podsiadlik, kt\u00f3rej groupie<\/em> mam zamiar zosta\u0107, a mo\u017ce nawet jej psychofank\u0105 – b\u0119d\u0119 \u015bledzi\u0107 ka\u017cdy jej spektakl, zbiera\u0142a jej autografy i fotografowa\u0142a \u015blady, jakie jej buciki b\u0119d\u0105 robi\u0142y na ziemi, po kt\u00f3rej st\u0105pa. To jej twarz i jej spojrzenia oddaj\u0105 temat tego filmu, kt\u00f3rym nie jest ma\u0142omiasteczkowo\u015b\u0107 czy pusty katolicyzm, tylko t\u0119sknota.<\/p>\n Zdarza\u0142 si\u0119 \u015bmiech, a nawet j\u0119ki przera\u017cenia podczas projekcji „Twarzy”. Tymczasem ja dawno tak nie wzruszy\u0142am si\u0119 w kinie (to melodramat i komedia romantyczna w jednym) i nie zobaczy\u0142am tak wa\u017cnych r\u00f3l kobiecych. Matka g\u0142\u00f3wnego bohatera, kt\u00f3ra po przeszczepie twarzy nie poznaje w\u0142asnego dziecka, nie jest obiektem drwin kamery. Jest sfilmowana w swej prywatno\u015bci, zagubieniu, szuka odpowiedzi tam, gdzie mo\u017ce – u ksi\u0119dza i w telewizji. Nie dlatego, \u017ce jest „prosta\u201d, tylko dlatego, \u017ce jest samotna. Jak ka\u017cda matka. Ta z miasta te\u017c. Gdy z naszymi synami dzieje si\u0119 co\u015b innego, co\u015b „nienaturalnego\u201d, wpadamy w panik\u0119, nie poznajemy w\u0142asnego dziecka. Jest to te\u017c zagubienie matki zdrowej wobec dziecka chorego. Temat jak\u017ce aktualny w czasach protestu rodzic\u00f3w dbaj\u0105cych o los dzieci skazanych na \u017cycie b\u0119d\u0105ce wieczn\u0105 rehabilitacj\u0105. Zdarza mi si\u0119 czu\u0107 obco\u015b\u0107, nie rozumie\u0107 moich dzieci, nie wierz\u0119, \u017ce s\u0105 w\u015br\u00f3d nas matki, kt\u00f3rym nie zdarza\u0142o si\u0119 patrze\u0107 na w\u0142asne dzieci ze strachem i nie mie\u0107 skojarze\u0144 z filmem „Omen\u201d.<\/p>\n G\u0142\u00f3wny bohater jest jedyny, kt\u00f3ry ma jaki\u015b „drive\u201d wewn\u0119trzny, by z tej bajecznie pi\u0119knej pag\u00f3rkowatej wsi, kt\u00f3ra jednocze\u015bnie jest miejscem klaustrofobicznym jak trumna, wyrwa\u0107 si\u0119, unie\u015b\u0107 daleko swym bolidem – fiat „maluch\u201d filmowany jest tu niczym znikaj\u0105cy punkt czy sportowe auto z Claude\u2019a Leloucha. Siostra podziwia go za to, kibicuje mu, jest to mi\u0142o\u015b\u0107 bezwarunkowa, nie bez nuty lekkiej zazdro\u015bci, dystansu. Relacja bardzo rzadko w kinie pokazywana.<\/p>\n Jest to film o tym, \u017ce otoczenie i rodzina bardzo nas determinuj\u0105. To dom bez ksi\u0105\u017cek, bez instrument\u00f3w, bez sportu. Mo\u017ce gdyby rodzina by\u0142a g\u00f3ralska i mieliby ojca ze skrzypkami, to bohater nauczy\u0142by si\u0119 gra\u0107 na gitarze, a nie tylko by\u0142 fanem metalowych brzmie\u0144? Scena, w kt\u00f3rej Agnieszka Podsiadlik siedzi w jego pokoiku na tapczanie, na nogach kapcie, na \u015bcianie plakat z jakim\u015b pi\u0142karzem, wycisn\u0119\u0142a ze mnie \u0142zy – kto nie mia\u0142 takiego pokoju w dzieci\u0144stwie? Kto nie marzy\u0142 o byciu artyst\u0105, ale jako\u015b nie wysz\u0142o? Kto nie marzy o takiej siostrze, ale mu si\u0119 nie trafi\u0142a?<\/p>\n S\u0105 tu pokazane wiejskie rytua\u0142y, owszem. Na przyk\u0142ad zarzynanie \u015bwini. Nie rozumiem nabzdyczenia krytyk\u00f3w, prosz\u0119, podajcie konkrety. Co w tej scenie jest nie tak? To nie filmik z kana\u0142u kulinarnego, gdzie kucharz gwiazdor z modn\u0105 fryzur\u0105 i bicepsami odwiedza portugalsk\u0105 wie\u015b i mamy mord „gourmet\u201d. To nie dokument o nowoczesnych hodowlach ameryka\u0144skich. Scena jest mocna, bo rytua\u0142 jest byle jaki: pokazuj\u0105cy nasz\u0105 polsk\u0105 bylejako\u015b\u0107. Ludzie zabieraj\u0105 si\u0119 do tego zabijania nieporadnie. Wszak nie pracuj\u0105 w rze\u017ani, robimy to coraz rzadziej. Taka te\u017c jest polska wie\u015b – ma\u0142e, ciasne gospodarstwa, pe\u0142ne tymczasowej architektury i prowizorki. Szojchet\u00f3w w tej rodzinie raczej nie ma… Ludzie kupuj\u0105 mi\u0119so ju\u017c po\u0107wiartowane. Dzieci biegaj\u0105 z oder\u017cni\u0119tym \u015bwi\u0144skim \u0142bem – to klasyka, a nie pogarda. W dzieci\u0144stwie „u gospodarza\u201d pod \u0141om\u017c\u0105 zdarza\u0142o mi si\u0119 zabija\u0107 kury na ros\u00f3\u0142. By\u0142o straszno, by\u0142o \u015bmieszno, czasem kura bez g\u0142owy drepta\u0142a jeszcze. Uszy \u015bwini to smako\u0142yk ceniony w luksusowych paryskich restauracjach, wi\u0119c \u017cal gra\u0107 \u0142bem w pi\u0142k\u0119…<\/p>\n Rytualno\u015b\u0107 pompatycznej komunii – a mnie ta scena te\u017c wzruszy\u0142a, bo mo\u017ce nie ma w niej duchowo\u015bci, ale jest wsp\u00f3lnota. Si\u0142a du\u017cej rodziny, kt\u00f3rej miastowym tak brakuje. Fakt, \u017ce wok\u00f3\u0142 flaszek – ale tego chyba wygumkowa\u0107 si\u0119 z polskiej rodziny nie da i nie ma co si\u0119 na re\u017cyserk\u0119 za to obra\u017ca\u0107.<\/p>\n Nieporadno\u015b\u0107, obok t\u0119sknoty, jest w tym filmie wa\u017cnym tematem. Nieporadno\u015b\u0107 w mi\u0142o\u015bci, w byciu na miejscu, w swojej roli – cho\u0107by sceny mi\u0142osne czy scena, w kt\u00f3rej ksi\u0105dz zbiera z tacy kilkana\u015bcie z\u0142otych i czuje zw\u0105tpienie. W siebie, Ko\u015bci\u00f3\u0142, Boga, ludzi, w uczucia. Nieporadno\u015b\u0107 w budowaniu, w nauczaniu Ko\u015bcio\u0142a, w wype\u0142nianiu przykaza\u0144. W tym ciasnym ogranizmie, jakim jest ma\u0142a osada, za ma\u0142e \u0142\u00f3\u017cka i sypialnie, za grubi m\u0119\u017cowie, zbyt zagubione m\u0142ode dziewczyny – wszyscy si\u0119 dusz\u0105, ale nie ka\u017cdego sta\u0107 na ucieczk\u0119 do przodu. Za swoim talentem pod\u0105\u017ca w \u015bwiat Ma\u0142gorzata Szumowska i cho\u0107 nie wszystkie jej filmy s\u0105 w stu procentach „poradne\u201d, to ja jej kibicuj\u0119 jak Agnieszka Podsiadlik bratu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Krytykowano fakt, \u017ce film otrzyma\u0142 nagrod\u0119 w Berlinie. Faktycznie, to g\u0142upia sprawa.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":260,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,2],"tags":[5,3,4],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/258"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=258"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/258\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":262,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/258\/revisions\/262"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/260"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=258"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=258"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=258"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}