Jedyne recenzje, jakie dobieg\u0142y mnie w tym i zesz\u0142ym roku z Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, to takie, kt\u00f3re m\u00f3wi\u0142y o tym, kto w ramach tej imprezy wyst\u0105pi\u0142, a kto nie wyst\u0105pi\u0142.
\n
\nM\u00f3wi to wiele o stanie, a raczej rozk\u0142adzie polskiej piosenki oraz o samych recenzentach. Stan polskiej piosenki przypomina stan s\u0142u\u017cby zdrowia. Nikt nie ma pomys\u0142u, jak o nasze piosenki dba\u0107. Owszem, publiczne radio ma s\u0142uchalno\u015b\u0107 ni\u017csz\u0105 od moich skarpetek st\u00f3pek, ale co tam. Kiedy\u015b radio trafi na redaktor\u00f3w i szefowe, kt\u00f3re kochaj\u0105\u00a0to, co robi\u0105 i si\u0119\u00a0na tym znaj\u0105, i zn\u00f3w produkowa\u0107 b\u0119dzie i nadawa\u0107 ton w piosence.<\/p>\n
S\u0105 jeszcze stacje komercyjne, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa, muzyczne kluby prywatne, wytw\u00f3rnie p\u0142ytowe, centra i o\u015brodki kultury – je\u015bli by\u0142by jaki\u015b sensowny pomys\u0142, a nast\u0119pnie wola, by wsp\u00f3lnie dzia\u0142a\u0107 na rzecz ochrony i promocji polskiej piosenki, tej nowej i tej z minionych dekad – mo\u017ce stan pacjentki by\u0142by coraz lepszy.<\/p>\n
W tym kierunku mia\u0142o zmierza\u0107 Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, ale jest to instytucja samorz\u0105dowa i nie jest w stanie ud\u017awign\u0105\u0107 ogromu zada\u0144, bo nie tylko opolski festiwal to du\u017ca produkcja, ale jest du\u017co pracy archiwalnej, redakcyjnej – takiej, jakiej s\u0142uchacz czy widz nie dostrzega, a jest potrzebna, by piosenki przetrwa\u0142y (np. w formie nut j s\u0142\u00f3w) lub by powstawa\u0142y (np. zam\u00f3wienia na nowe utwory).<\/p>\n
Niedawno tragicznie zmar\u0142 fantastyczny muzyk i autor piosenek, przyjaciel m\u0142odych talent\u00f3w muzycznych – Robert Brylewski. Czy wymienione wy\u017cej instytucje robi\u0105 wszystko, by archiwizowa\u0107, spisywa\u0107, promowa\u0107, nagrywa\u0107 na nowo jego piosenki?<\/p>\n
Nie pytam o Polsk\u0119. To za du\u017ce s\u0142owo. Pytam o polsk\u0105 piosenk\u0119. <\/p>\n
\u015awietnie swoje piosenki promuj\u0105\u00a0u siebie i na \u015bwiecie Francuzi – wystarczy podpatrze\u0107, poprosi\u0107 o szkolenie, jak \u017cabojady potrafi\u0105, to i my sroce spod ogona\u2026<\/p>\n
Polska piosenka mog\u0142aby od morza do Mi\u0119dzymorza na pla\u017cach i w klubach, i w uberach wybrzmiewa\u0107.<\/p>\n
Co do wykpiwaj\u0105cych festiwal opolski recenzent\u00f3w egzekutor\u00f3w, kt\u00f3rzy to palcem wskazuj\u0105cym niczym kolb\u0105 strzeleck\u0105 szturchaj\u0105 wokalistki, wokalist\u00f3w i zespo\u0142y graj\u0105ce na legendarnych deskach amfiteatru – prosz\u0119, pomy\u015blcie, zanim zaczniecie ferowa\u0107 wyroki. Po pierwsze, najlepsze koncerty na tym festiwalu odbywa\u0142y si\u0119\u00a0w czasach, gdy w Polsce i TVP rz\u0105dzi\u0142a cenzura, partyjni urz\u0119dnicy rodem z \u201eCz\u0142owieka z marmuru\u201d. Czy lepiej by by\u0142o, gdyby moja matka, Agnieszka Osiecka, i wybitni kompozytorzy, jak cho\u0107by Jacek Miku\u0142a czy W\u0142odzimierz Nahorny, Marek Grechuta i genialni poeci, jak Kofta, M\u0142ynarski czy Przybora, postanowili nie dawa\u0107 tekst\u00f3w, w ramach bojkotu, na festiwal?<\/p>\n
Wiemy z dokument\u00f3w, dziennik\u00f3w, zapisk\u00f3w, archiw\u00f3w, korespondencji, \u017ce arty\u015bci mieli du\u017co w\u0105tpliwo\u015bci, ale pracuj\u0105c dla Opola, post\u0105pili s\u0142usznie – powsta\u0142y \u015bwietne dzie\u0142a.<\/p>\n
Kto pami\u0119ta nazwiska aparatczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy rz\u0105dzili wtedy w pokoikach na Woronicza? Nikt. A piosenki znamy wszyscy. Podobnie z aktorami i aktorkami. Czy mam pi\u0119tnowa\u0107 Ann\u0119 Seniuk, bo gra\u0142a w \u201eCzterdziestolatku\u201d, naj\u015bmieszniejszym, najm\u0105drzejszym, satyrycznym, rodzinnym i spo\u0142ecznym serialu polskim? Bo powsta\u0142 w PRL?<\/p>\n
Nie ma znaczenia pan Kurski z gabinetu na Woronicza. To chwilowa rafa, takie si\u0119\u00a0w historii zdarzaj\u0105, ale trzeba j\u0105 umiej\u0119tnie pokona\u0107. Walczy\u0107\u00a0o swoje warunki w Opolu, pisa\u0107 nowe piosenki, szuka\u0107 niedopowiedzie\u0144, metafor, tworzy\u0107 produkcje, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 grane przez dekady, a nie my\u015ble\u0107 w kategoriach jednego wyst\u0119pu. Przecie\u017c wszystko jest rejestrowane! Dla pokole\u0144 b\u0119dzie dost\u0119pne. Je\u015bli b\u0119dzie zbyt krytyczne – trafi na pisowsk\u0105 cenur\u0119 i \u201ep\u00f3\u0142ki \u201c, no i dobrze, to przecie\u017c wycieknie i nada si\u0119\u00a0to w sieci albo tefa\u0142enach.<\/p>\n
Re\u017cyserowa\u0107 i pisa\u0107 dla Opola mo\u017cna wa\u017cne koncerty, kt\u00f3re potem b\u0119d\u0105 powtarzane setki razy w TVP Kultura lub hula\u0107 b\u0119d\u0105 w internetach. Nie \u015bpiewa si\u0119 i nie pisze\u00a0dla Kurskiego czy konkretnej stacji. Pisze si\u0119\u00a0po to, by zachwyci\u0107, ol\u015bni\u0107, wzruszy\u0107, mie\u0107 miliony odtworze\u0144, kr\u00f3lowa\u0107 na listach przeboj\u00f3w wsz\u0119dzie, a nie w jednej redakcji.<\/p>\n
I na koniec. Jak nie Opole, to co? Czy stacje komercyjne i portale internetowe wspieraj\u0105 polsk\u0105 piosenk\u0119 j artyst\u00f3w? T\u0119 najnowsz\u0105 i t\u0119 klasyczn\u0105, kt\u00f3r\u0105\u00a0powinno si\u0119\u00a0atrakcyjnie opracowywa\u0107 i promowa\u0107, tak jak to robi\u0105 chocia\u017cby Michael Buble i setki innych \u201eSinatr\u00f3w w trampkach\u201d z songbookiem ameryka\u0144skim?<\/p>\n
I co z gwiazdami? Gdzie maj\u0105 wyst\u0119powa\u0107 i pracowa\u0107? Dla g\u00f3rnik\u00f3w by\u0142y i s\u0105\u00a0programy pomagaj\u0105ce przej\u015b\u0107 do innych dziedzin, programy pomocowe, szkolenia. Naprawd\u0119 widzicie, jak wielkie talenty estradowe zajmuj\u0105\u00a0si\u0119\u00a0kopaniem grz\u0105dek na dzia\u0142ce pracowniczej i coniedzielnym \u015bpiewaniem po weselach?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stan polskiej piosenki przypomina stan s\u0142u\u017cby zdrowia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":551,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,9],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/544"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=544"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/544\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":549,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/544\/revisions\/549"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/551"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=544"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=544"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=544"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}