Podr\u00f3\u017c z nastolatkiem nie musi, ale mo\u017ce by\u0107 udr\u0119k\u0105, je\u015bli wybierzemy si\u0119 w miejsce le\u017c\u0105ce nieopodal koszmaru zwanego parkiem wodnym. Po\u015bwi\u0119ci\u0142am si\u0119 dla nastolatk\u00f3w, funduj\u0105c im dzie\u0144 w takim miejscu i wiem jedno – Stephen King nie wymy\u015bli\u0142by straszniejszego koszmaru.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wcze\u015bniej ch\u0142opaki dzielnie towarzyszyli mi w g\u00f3rach. Chocia\u017c w pakiecie dosta\u0142am przewalanie oczami z nud\u00f3w, ostentacyjne wzdychanie, j\u0119czenie, pytanie, ile jeszcze. Piesza ca\u0142odzienna wyprawa po parku narodowym wok\u00f3\u0142 wulkanu Teide na Teneryfie – dla mnie raj, dla nich piek\u0142o. Wi\u0119c teraz co\u015b dla nich. Park wodny o nazwie Siam Park. Klasa \u015brednia i jej pomys\u0142y wyka\u0144czaj\u0105 naturalny krajobraz (i w\u0142asne zdrowie) skuteczniej ni\u017c elektrownia Be\u0142chat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
„Parki wodne\u201d, jakie zna\u0142am do tej pory, to by\u0142y naturalne miejsca plusk\u00f3w, pisk\u00f3w i harc\u00f3w wszelakich. Kamieniste dno rw\u0105cej rzeki San w Bieszczadach. Wspania\u0142y masa\u017c st\u00f3p, pr\u0105d rzeki tak mocny, \u017ce je\u015bli stara\u0142am si\u0119 p\u0142yn\u0105\u0107 kraulem lub \u017cabk\u0105 przeciw pr\u0105dowi, to w zasadzie zostawa\u0142am w tym samym miejscu. Do tego mro\u017c\u0105ce krew w \u017cy\u0142ach historie mieszka\u0144c\u00f3w opowiadaj\u0105cych, \u017ce pod Solin\u0105 le\u017c\u0105 zatopione wsie \u0142emkowskie. Parkiem wodnym, do kt\u00f3rego na pocz\u0105tku lat. 90 dotar\u0142am z matk\u0105, by\u0142o uj\u015bcie rzeki Pia\u015bnicy do Ba\u0142tyku. Tu ko\u0144czy\u0142a si\u0119 historia i to\u017csamo\u015b\u0107 rzeczki, kt\u00f3r\u0105 wch\u0142ania\u0142o morze. Wtedy miejsce ciche, pachn\u0105ce sosnami, rano zdarza\u0142o nam si\u0119 tu robi\u0107 r\u0119cznie pranie w balii i rozwiesza\u0107 staniki na ga\u0142\u0119zi.<\/p>\n\n\n\n
Pobyt we wsp\u00f3\u0142czesnym parku wodnym to co\u015b, czym lubi chwali\u0107 si\u0119 na snapczacie i insta m\u0142ody nastolatek. \u017bycie w realu musi si\u0119 dopasowa\u0107 do szerowania w sieci, zatem autentycznie nale\u017cy si\u0119 do tego\u017c parku wodnego wbi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nic nie pali\u0142am, nic nie wci\u0105ga\u0142am, ale i tak rzeczywisto\u015b\u0107 trudno od fikcji odr\u00f3\u017cni\u0107. Wszystkie budynki Siam Parku, zgodnie z nazw\u0105, przypominaj\u0105 napompowane \u015bwi\u0105tynie i pa\u0142ace Tajlandii: czy to wie\u017ca zje\u017cd\u017calni wodnej, czy wie\u017ce „chedi\u201d i „prang\u201d? Rozumiem, \u017ce r\u00f3wnie dobrze na Teneryfie firma mog\u0142a postawi\u0107 park w stylu Stryje\u0144skiego i Kenara. Ma by\u0107 sztucznie. Byle nie po kanaryjsku. Je\u015bli nie kupi\u0142a\u015b biletu online, to najpierw stoisz w kolejce do kasy, aby potem sta\u0107 w kolejce do ka\u017cdego wodnego rollercoastera czy zje\u017cd\u017calni.<\/p>\n\n\n\n
Park wodny sk\u0142ada si\u0119 z d\u0142ugiego stania w kolejkach, podczas kt\u00f3rego dzieci siniej\u0105 z zimna, a ty gwarantujesz sobie przezi\u0119bienie dr\u00f3g moczowych. Nast\u0119pnie zjazd trwa trzy sekundy.\u00a0Wspinasz si\u0119 pionowo po kilka pi\u0119ter w kolejce d\u0142u\u017cszej ni\u017c te w PRL po mi\u0119so czy benzyn\u0119. Je\u015bli nie uda\u0142o ci si\u0119 zostawi\u0107 portfela i rzeczy w szafce zamykanej na kluczyk (zabrak\u0142o szafek albo, jak ja, boisz si\u0119 zgubi\u0107 kluczyk lub zapomnie\u0107 szyfr), to zastanawiasz si\u0119, stoj\u0105c w kolejce i gapi\u0105c na cellulit pana w ciasnych k\u0105piel\u00f3wkach przed tob\u0105, czy ju\u017c wszystkie rzeczy ci ukradli. Docierasz po 15 min kolejki do pionowej zje\u017cd\u017calni, patrzysz w przepa\u015b\u0107 i g\u0142\u0119boki wir wodny poni\u017cej, \u017cegnasz si\u0119 z \u017cyciem, a ostatnia my\u015bl przed zjazdem, to co zrobi\u0107 z klapkami, w kt\u00f3rych tu si\u0119 wdrapa\u0142a\u015b, i czy pami\u0119tasz, przy kt\u00f3rym le\u017caku po\u0142o\u017cy\u0142a\u015b okulary i torb\u0119 z jedzeniem.<\/p>\n\n\n\n
Liczby ludzi w parku wodnym id\u0105 w tysi\u0105ce. Dlaczego nie jeste\u015bmy w piniowym gaju Kanar\u00f3w, dlaczego nie wspinamy si\u0119 po czarnych wulkanicznych ska\u0142kach, s\u0142uchaj\u0105c fal Atlantyku, tylko w\u0142asnych wrzask\u00f3w?<\/p>\n\n\n\n
We mnie uruchamia si\u0119 psychologia t\u0142umu. Nagle nie widz\u0119 ludzi takich samych jak ja, tylko rzesze krzykliwych brytyjskich grubas\u00f3w potr\u0105caj\u0105cych mnie. Rano „oni\u201d w miasteczku na \u015bniadanie po\u017cerali tony tostowego pieczywa, boczek, jaja i sma\u017cone kie\u0142basy, a teraz w \u017co\u0142\u0105dkach dowie\u017ali to tu, na rollercoaster wodny. Co tam brexit, brytyjska klasa \u015brednia sama si\u0119 wyka\u0144cza. Niby to tylko wyspa, ale bez nich b\u0119dzie nam l\u017cej. Szowinizm goreje we mnie ju\u017c jak magma. Mieszka\u0144cy Jeszcze Wielkiej, Ale Ju\u017c Raczej \u015aredniej Brytanii przyje\u017cd\u017caj\u0105 na Kanary bladzi, biali jak papier, a wracaj\u0105 spaleni, czerwono-purpurowi, ka\u017cdy z czerniakiem w baga\u017cu.<\/p>\n\n\n\n
W Siam Parku mi\u0119dzy kolejn\u0105 zje\u017cd\u017calni\u0105 (w niekt\u00f3rych dryfuje si\u0119 na pontonach) jest bar. W barze ju\u017c od 11 rano dziabni\u0119ci szkoccy kibice pij\u0105 litrami najta\u0144sze browary, by nast\u0119pnie w s\u0142o\u0144cu skaka\u0107 przez sztuczne fale. Park wodny to wielka parada tatua\u017cy. Zastanawiam si\u0119, czy byli\u015bmy jedynymi lud\u017ami bez tatua\u017cy w tej masie? Pewnie mieli nas za zacofany lud ze wschodniej Europy – nie sta\u0107 nas na dziary. Napatrzy\u0142am si\u0119 na wytatuowane cia\u0142a. Moda na motywy pirackie i motocyklowe min\u0119\u0142a. Teraz czas tatuowania sobie wysokopiennych drzew na \u0142ydkach. Drzewa znane b\u0119d\u0105 ju\u017c niebawem tylko z tatua\u017cy.<\/p>\n\n\n\n
Co zje\u017cd\u017calnia, to restauracja lub kiosk z jedzeniem. Siam Park gwarantuje ci \u015bmier\u0107 kardiologiczno-mia\u017cd\u017cycow\u0105 na miejscu w cenie biletu. Rodzice klasy \u015bredniej sami truj\u0105 swoje dzieci, ca\u0142e rodziny pope\u0142niaj\u0105 tu gastronomiczne „seppuku\u201d. KIEDY dok\u0142adnie jab\u0142ko, gruszka i banan (na Teneryfie s\u0105 du\u017ce bananowe plantacje) przesta\u0142y by\u0107 przek\u0105sk\u0105, a zast\u0105pi\u0142y je dziwne przedmioty w opakowaniach? Nawet owoce s\u0105 tu s\u0142odzone dodatkowo i w tubkach. Lody czy muffiny w opakowaniach:\u00a0ju\u017c nie trzeba i\u015b\u0107 do lodziarni, lody napieraj\u0105 na ciebie. Jestem prymitywem jedz\u0105cym tu gruszk\u0119 i daktyle, kt\u00f3re mia\u0142am w torbie – wszyscy inni „normalnie\u201d jedz\u0105 nale\u015bniki z nutell\u0105 i pizze w kosmicznych cenach.<\/p>\n\n\n\n
Jedn\u0105 z najwi\u0119kszych atrakcji Siam Parku jest sztuczna fala. Zbudowano tu fragment morza z betonowym dnem, sztucznymi ska\u0142ami, spod kt\u00f3rych raz na kilka minut wy\u0142ania si\u0119 wielka fala, jest i „pla\u017ca\u201d z nawiezionym bia\u0142ym piaseczkiem, na kt\u00f3rym stoj\u0105 le\u017caki. Ani jednego wolnego le\u017caka.<\/p>\n\n\n\n
Stoj\u0119, patrz\u0119 na to, chce mi si\u0119 p\u0142aka\u0107, ale musz\u0119 pilnowa\u0107 mojej trz\u00f3dki gimbazowej, \u017ceby\u015bmy si\u0119 tu nie pogubili. To basen imituj\u0105cy Atlantyk, ale \u017cywio\u0142 jest „udoskonalony\u201d. Woda podgrzana, fala kontrolowana, dno r\u00f3wne, bez piachu, glon\u00f3w, kamieni, ryb, wodorost\u00f3w. Tymczasem 2 km za plecami prawdziwy Atlantyk patrzy na to wszystko i nie grzmi? Pod wulkanem Teide gotujemy sobie katastrof\u0119, czekaj\u0105c na nowego Malcolma Lowry.<\/p>\n\n\n\n
Stoimy na przystanku, czekaj\u0105c na autobus. Moje ch\u0142opaki zachwycone gadaj\u0105 mi\u0119dzy sob\u0105: \u201eAle mega\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pobyt we wsp\u00f3\u0142czesnym parku wodnym to co\u015b, czym lubi chwali\u0107 si\u0119 na snapczacie i insta m\u0142ody nastolatek.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":661,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/660"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=660"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/660\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":662,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/660\/revisions\/662"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/661"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=660"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=660"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=660"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}