\u201eWzi\u0105\u0142 trzyletni\u0105 c\u00f3rk\u0119 na spacer i zostawi\u0142 j\u0105 w oknie \u017cycia\u201d. Ojciec, bez wiedzy matki. Gdy par\u0119 tygodni temu przeczyta\u0142am w katowickim wydaniu „Gazety Wyborczej” t\u0119 informacj\u0119, w pierwszej nanosekundzie nast\u0105pi\u0142 u mnie wielki wybuch \u015bmiechu. Wszech\u015bwiat te\u017c jest przecie\u017c efektem wielkiego wybuchu \u015bmiechu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
To zdrowa reakcja obronna na tragiczne pomys\u0142y. Ciekawe, czy tatu\u015b ma\u0142\u0105 butem dopycha\u0142, bo ciasnawo musia\u0142o by\u0107. Ko\u015bci\u00f3\u0142 powinien nad\u0105\u017ca\u0107 i chroni\u0107 rodzin\u0119, buduj\u0105c okna \u017cycia dla dzieci w r\u00f3\u017cnych rozmiarach, nie tylko noworodki, ale takie wielko\u015bci dorodnych ministrant\u00f3w. Na przyk\u0142ad w Wersalu nie do\u015b\u0107, \u017ce jest ponad tysi\u0105c okien, to jak\u017ce bywaj\u0105 wysokie.<\/p>\n\n\n\n
We\u017amy mojego pasierba. Ma ju\u017c 190 cm wzrostu – ci\u0119\u017cko by by\u0142o go wstawi\u0107, mo\u017ce jako\u015b najpierw z\u0142o\u017cy\u0107, jak w\u00f3zek? Okno \u017cycia? Dlaczego siostry zakonne buduj\u0105 tylko pojedyncze okna, a nie pomy\u015bl\u0105 o rodze\u0144stwach? Bierze tata trojaczki na spacer, dziewczyny jak malowane, co\u015b mu nagle nie po drodze z tymi bachorami i buch – modernistyczne okna cz\u0119sto wstawiane by\u0142y ca\u0142ymi pasami, o witra\u017cowych oknach w wielu ko\u015bcio\u0142ach to nawet nie wspominam, bo nie o luksus, tylko o transparentno\u015b\u0107 i praktyczno\u015b\u0107 w oknie \u017cycia chodzi.<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3reczka z artyku\u0142u szybko si\u0119 odnalaz\u0142a, tatu\u015b te\u017c ju\u017c znany. Trzyletnie dzieci ju\u017c m\u00f3wi\u0105 i grzecznie powiedzia\u0142a w szpitalu, jak ma na nazwisko. Ta tragiczna sytuacja to prosta odpowied\u017a na pytanie, dlaczego mimo programu 500 plus wci\u0105\u017c rodzi si\u0119 w Niepodleg\u0142ej tak niewiele dzieci.<\/p>\n\n\n\n
Trudno si\u0119 zdecydowa\u0107, kogo najbardziej \u017cal w tej ca\u0142ej tragedii. C\u00f3rki, kt\u00f3ra b\u0119dzie \u017cy\u0142a z traum\u0105 dziecka niechcianego? Rodzice rozwiedzeni, s\u0105d przyzna\u0142 ojcu widzenia z c\u00f3rk\u0105. Ju\u017c si\u0119 c\u00f3rka cieszy na weekend z tat\u0105. Gdzie jeszcze tata m\u00f3g\u0142by mnie teraz upchn\u0105\u0107 – tamten adres jest ju\u017c spalony. Lod\u00f3wka? Du\u017cy pojemnik na „zmieszane\u201d lub „bio\u201d? A mo\u017ce we\u017amie mnie do kina, wyjdzie do toalety i nigdy po mnie nie wr\u00f3ci? Wsp\u00f3\u0142czuj\u0119 matce, bo wiadomo, \u017ce je\u015bli dzieciom dzieje si\u0119 krzywda, to win\u0119 ponosi matka – gdzie wtedy by\u0142a? Matka powinna \u017cy\u0107 z dzieckiem w symbiozie i do matury nosi\u0107 je w nosidle. Ot\u00f3\u017c matka tej dziewczynki by\u0142a w pracy. A to z\u0142a matka. By\u0142o na dupie w cha\u0142upie dziecka pilnowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ojca mi \u017cal, empatyzuj\u0119 z nim ka\u017cdym centymetrem mego serca. Mimo \u017ce nie mog\u0119 narzeka\u0107, bo urodzi\u0142y mi si\u0119 dzieci neuronormatywne, samodzielne, a nie np. niewidome lub autystyczne, to mam ich cz\u0119sto do\u015b\u0107 i dopada mnie ch\u0119\u0107 wystawienia ich na balkon czy oddania w dobre r\u0119ce. Ale w tej historii w\u0119sz\u0119 powa\u017cny kryzys m\u0119sko\u015bci. By\u0107 mo\u017ce kryzys m\u0119sko\u015bci trwa u ojca od wielu lat. Przecie\u017c ojcostwo to jest trudna sztuka, by\u0107 mo\u017ce najtrudniejsze zadanie w \u017cyciu m\u0119\u017cczyzny, dobrzy ojcowie to s\u0105 twardziele, tak jak dobre matki s\u0105 si\u0142aczkami.<\/p>\n\n\n\n
Czy 500 plus rozwi\u0105zuje problem bezradnych rodzic\u00f3w i ich ofiar? „Wystarczaj\u0105co dobry ojciec\u201d? Nie ma nawet takiej frazy w j\u0119zyku, gdy tymczasem „wystarczaj\u0105co dobra matka\u201d s\u0142yszymy od dekad, mimo \u017ce ksi\u0105\u017cki Donalda Winnicotta s\u0105 ju\u017c na zakurzonej p\u00f3\u0142ce z klasyk\u0105. Latami ojcowie albo tylko robili dzieci, albo tylko „pomagali\u201d. A to si\u0119 chwilk\u0119 dziecko potrzyma\u0142o do chrztu, cyk, fota, albo na 40 minut w\u00f3zkiem wok\u00f3\u0142 domu poje\u017adzi\u0142o, bo \u017cona ros\u00f3\u0142 doprawia. A tu nagle ca\u0142a niedziela z c\u00f3rk\u0105? Otch\u0142a\u0144.<\/p>\n\n\n\n
Nie rodzi si\u0119 wi\u0119cej dzieci, bo kobiety boj\u0105 si\u0119 o siebie i o dzieci, a pa\u0144stwo nie inwestuje w systemow\u0105 pomoc dla rodzin. Dop\u0142aty dla nia\u0144, opiekunek i opiekun\u00f3w? Nie ma. \u015awietlice osiedlowe, wiejskie klubiki dla dzieci i m\u0142odzie\u017cy, ogniska kultury, gdzie ojciec mo\u017ce zostawi\u0107 dziecko na trzy godziny, dziecku b\u0119dzie ciep\u0142o, a jaki\u015b student Politechniki \u015al\u0105skiej poprowadzi tam w ramach praktyk zaj\u0119cia z robotyki czy informatyki\u2026<\/p>\n\n\n\n
Je\u015bli s\u0105, to tylko dla najzamo\u017cniejszych tatusi\u00f3w. Ka\u017cda matka, jeszcze nie maj\u0105c dziecka zagnie\u017cd\u017conego, ma my\u015bli l\u0119kowe. Kto si\u0119 zaopiekuje c\u00f3rk\u0105, gdy ja b\u0119d\u0119 w pracy albo zachoruj\u0119 na nowotw\u00f3r? Ojcowie maj\u0105 l\u0119ki nie mniej realistyczne. Gdzie to dziecko si\u0119 podzieje, je\u015bli ja sam nie mam gdzie mieszka\u0107? Co powie szef, je\u015bli nagle nie przyjd\u0119 do pracy, bior\u0105c chorobowe na dziecko? Ale siara by by\u0142a. Wywal\u0105 mnie. Znamy przecie\u017c wielu doros\u0142ych, kt\u00f3rym nie uda\u0142o si\u0119 kupi\u0107 mieszkania. A m\u0119\u017cczy\u017ani, kt\u00f3rzy sami wychowali si\u0119 w lokalach kwaterunkowych i teraz ledwo sta\u0107 ich na wynajem pokoju – jak tu zrobi\u0107 miejsce dla dziecka? Z c\u00f3rk\u0105 na jednym wyrze spa\u0107? Samemu na pod\u0142odze, a ma\u0142\u0105 na wyrku? M\u0119ski wstyd te\u017c pewnie jest silny – mo\u017ce ojciec z Katowic wstydzi\u0142 si\u0119 zabra\u0107 c\u00f3rk\u0119 do siebie, bo gdzie jest to do siebie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ojcostwo to trudna sztuka, by\u0107 mo\u017ce najtrudniejsze zadanie w \u017cyciu m\u0119\u017cczyzny.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":686,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/685"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=685"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/685\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":687,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/685\/revisions\/687"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/686"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=685"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=685"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=685"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}