Nagle co\u015b si\u0119 przypomina, jaki\u015b fragment pami\u0119ci puszcza p\u0105k; nie wiadomo po co zaskakuje jak fontanna zim\u0105. Przypomnia\u0142o mi si\u0119, \u017ce by\u0142am w stanie obj\u0105\u0107 na pianinie oktaw\u0119 palcami jednej d\u0142oni, a dzia\u0142o si\u0119 to w czasach, gdy moi rodzice wpadli na pomys\u0142, \u017ce za pomoc\u0105 studentki Akademii Muzycznej im. Chopina naucz\u0105 mnie gra\u0107 na starym pianinie po dziadku Wiktorze.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ja wiem, \u017ce ameryka\u0144scy psychologowie, behawiory\u015bci i marketingowcy powtarzaj\u0105 „you can do it\u201d, ale zapewniam, \u017ce w przypadku mnie i muzyki mamy „you cannot do it\u201d. Gdyby pianino nasze mog\u0142o wyskoczy\u0107 przez okno, by mojego z\u0142ego dotyku unikn\u0105\u0107, mieliby\u015bmy samob\u00f3jstwo gotowe. Bez pomocy dzielnych rosyjskich zaborc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Alabastrowy m\u00f3j palec s\u0142u\u017cy mi do pokazywania. Niestety nie pokazuje ciekawych zak\u0105tk\u00f3w \u015bwiata na globusie, tylko s\u0142u\u017cy do pokazywania m\u0119\u017cowi i dzieciom, co maj\u0105 zrobi\u0107. Nie wiem, jak sprawy si\u0119 maj\u0105 u Pa\u0144stwa partner\u00f3w i dzieci, ale u moich jeden \u015bcis\u0142y lockdown okaza\u0142 si\u0119 dzi\u015b dalekim wspomnieniem, kt\u00f3re przywo\u0142ywane jest z trwog\u0105 niczym pierwszy rozbi\u00f3r Najja\u015bniejszej.<\/p>\n\n\n\n
By\u0107 mo\u017ce u niekt\u00f3rych to m\u0119\u017cowie pokazuj\u0105 palcem kobietom, co ma by\u0107 w domu zrobione – wierz\u0119. Umiej\u0119tno\u015bci nabyte przez lokator\u00f3w naszej wsp\u00f3lnej celi – bo w lockdownie mieszkanie z portu, do kt\u00f3rego zawijali\u015bmy mi\u0119dzy licznymi wyp\u0142yni\u0119ciami w teren, sta\u0142o si\u0119 cel\u0105, w kt\u00f3rej na \u015bcianach widelcem drapali\u015bmy liczb\u0119 dni do czasu wyj\u015bcia na wolno\u015b\u0107 – rozp\u0142yn\u0119\u0142y si\u0119 w sinym smogu.<\/p>\n\n\n\n
Przez grudniow\u0105 mg\u0142\u0119 wspominam, \u017ce syn bez pokazywania palcem wyjmowa\u0142 naczynia ze zmywarki. M\u0105\u017c bez pokazywania, co ma pokroi\u0107, czym i o kt\u00f3rej godzinie – samodzielnie robi\u0142 zapiekanki warzywne. M\u0142odszy syn po wywaleniu z biblioteczki kolekcji ksi\u0105\u017cek o dinozaurach odk\u0142ada\u0142 je na miejsce bez pokazywania palcem. R\u00f3wnie\u017c walaj\u0105ce si\u0119 na pod\u0142odze spodnie zdj\u0119te i tworz\u0105ce k\u0142\u0119bowiska, o kt\u00f3rych Magdalena Abakanowicz nawet nie \u015bni\u0142a, bywa\u0142y przez pan\u00f3w odwieszane do szafy bez pokazywania palcem.<\/p>\n\n\n\n
Palec m\u00f3j co prawda nie odpocz\u0105\u0142 w czasie lockdownu, bo by\u0142 zaj\u0119ty walk\u0105 o przetrwanie – sieka\u0142am du\u017co warzyw na sa\u0142atki – ale przynajmniej \u017cenuj\u0105ce pokazywanie innym, co maj\u0105 robi\u0107, by\u0142o mu odpuszczone.<\/p>\n\n\n\n
Nie jestem nauczycielk\u0105, bo nie lubi\u0119 m\u00f3wi\u0107 innym, co maj\u0105 odrobi\u0107. Nie jestem Kaczy\u0144skim ani Przy\u0142\u0119bsk\u0105, bo nie lubi\u0119 grozi\u0107 paluchem i pokazywa\u0107 innym, jakie s\u0105 idealne rodziny.<\/p>\n\n\n\n
Drogie matki, \u017cony, c\u00f3rki. Jeste\u015bmy bohaterkami i za ma\u0142o si\u0119 chwalimy. O lekarkach i piel\u0119gniarkach to nawet nie wspominam, bo i bez pandemii jawi\u0105 mi si\u0119 jako \u015bwi\u0119te. Nara\u017caj\u0105 swoje \u017cycie, lecz\u0105c pacjent\u00f3w, a jednocze\u015bnie opiekuj\u0105 si\u0119 rodzinami. Im d\u0142u\u017cej trwa pandemia, tym bardziej przekonuj\u0119 si\u0119, \u017ce sobie przede wszystkim, ale te\u017c naszym bliskim w celi musimy odpuszcza\u0107. M\u0105\u017c nie sprz\u0105ta? Okej, trzeba mu palcem pokaza\u0107, ale mo\u017ce za to wyprowadza psa i robi dobre masa\u017ce?<\/p>\n\n\n\n
Palcem teraz pokazuj\u0119 na Was i na siebie. Jestem na podium razem w Wami wszystkimi. Brawo. Panowie nadal cz\u0119sto nie widz\u0105 brudu, otwieraj\u0105 szafk\u0119 i szcz\u0119ka im opada, bo „nie mamy oliwy? Nie mamy kawy? O, dzi\u0119ki Bogu mam ma\u0142y s\u0142oiczek kawy inki, uff\u201d. Dzi\u0119ki Bogu? A mo\u017ce dzi\u0119ki mnie, bo pami\u0119ta\u0142am, \u017ceby kupi\u0107? Panowie nadal, gdy czego\u015b nie ma albo co\u015b jest niezrobione, zaskocz\u0105 Was mi\u0142ym: „Nie kupi\u0142a\u015b zupy? Nie pami\u0119ta\u0142a\u015b zaszczepi\u0107 dziecka drug\u0105 dawk\u0105 na odr\u0119, r\u00f3\u017cyczk\u0119? Jak to, syn nie ma paszportu? Jak to si\u0119 sta\u0142o? Syn ma katar, jak do tego dopu\u015bci\u0142a\u015b?\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Mimo \u017ce pierwszy lockdown nie by\u0142 dla mnie totalny, bo codziennie uprawia\u0142am partyzantk\u0119 le\u015bn\u0105, wywo\u017c\u0105c dzieci i siebie, by biega\u0107 w przyrodzie, to sporo przestawi\u0142 mi w g\u0142owie. Po pierwsze, mog\u0119 przesta\u0107 marzy\u0107, \u017ce znikn\u0105 wok\u00f3\u0142 mnie ludzie, kt\u00f3rym nie trzeba m\u00f3wi\u0107, co jest do zrobienia. Drugi, trzeci lockdown nic tu nie zmieni. To jak ze mn\u0105 i serialami. Nie ogl\u0105da\u0142am, nie b\u0119d\u0119 ogl\u0105da\u0142a, cho\u0107 czasem z b\u00f3lem z\u0119b\u00f3w przymuszam si\u0119 do jednego odcinka, \u017ceby nie by\u0107 dziadersem.<\/p>\n\n\n\n
Po drugie, wi\u0119cej si\u0119 chwal\u0119 do lustra. Grono wytykaj\u0105cych nam wady jest wi\u0119ksze ni\u017c grono wspieraj\u0105ce i pandemia jeszcze bardziej mnie o tym przekonuje. Nie tak nosisz maseczk\u0119, nic nie da jedzenie kiszonek, bo choroby nie unikniesz, po co wysy\u0142asz dziecko do przedszkola, no co ty, Wigilia na zoomie, bez sensu, my si\u0119 spotykamy z babciami, w\u0142a\u015bnie pakuj\u0119 dzieci do babci – ka\u017cdy pow\u00f3d jest dobry, \u017ceby wytkn\u0105\u0107 nam, \u017ce co\u015b robimy gorzej.<\/p>\n\n\n\n
Dlatego ja chwal\u0119 si\u0119 sama. Czasem nawet na g\u0142os. Kiedy\u015b uzna\u0142abym to za \u017ca\u0142osne, a dzi\u015b polubi\u0142am ten stan. Bilans nie jest z\u0142y: mam prac\u0119. Szuka\u0142am jej i znalaz\u0142am. Mam dalsze plany przedsi\u0119biorcze mimo wirusa, na przek\u00f3r mu. Nie przyty\u0142am na pandemicznych „ma\u0142ych przyjemno\u015bciach\u201d w postaci podjadania non stop. Nie popad\u0142am w pandemiczne chlanie wina. Moje dzieci jeszcze niewyrzucone z zaj\u0119\u0107 za przysypianie na zdalnych lekcjach lub jedzenie w trakcie tych\u017ce lekcji. M\u00f3j starszy syn mia\u0142 prawie 100 proc. frekwencji na treningach i meczach mimo zakazu samodzielnego poruszania si\u0119 przez nastolatk\u00f3w – co oznacza, \u017ce na tylu treningach by\u0142am jako szoferka. Zadba\u0142am o moje stare auto – dzi\u0119ki temu zjechali\u015bmy setki kilometr\u00f3w po wojew\u00f3dztwie. M\u0142odszy syn nie ma pr\u00f3chnicy i nauczy\u0142 si\u0119 pisa\u0107. Daj\u0119 sobie rad\u0119 z latoro\u015bl\u0105 bez pomocy dziadk\u00f3w i bab\u0107 – nauczy\u0142am si\u0119 prosi\u0107 zarobionego po pachy brata i innych o pomoc.<\/p>\n\n\n\n
Czy narzekam? Nie. Odci\u0105\u017cam s\u0142u\u017cb\u0119 zdrowia, jednocze\u015bnie p\u0142ac\u0105c na ni\u0105 483 z\u0142 miesi\u0119cznej sk\u0142adki. Chwalmy si\u0119 za to, drogie Panie, nawzajem, b\u0105d\u017amy elastyczne, bo jak nie my, to kto? W\u0142adza nas si\u0119 boi, miast nam kibicowa\u0107, pyta\u0107, jak mo\u017ce nas odci\u0105\u017cy\u0107, a oczekiwania m\u0119\u017cczyzn wci\u0105\u017c rosn\u0105. Chwalmy pana – mo\u017ce by\u0107. Chwalmy panie – koniecznie.<\/p>\n\n\n\n
Dwa dni temu jecha\u0142am warszawsk\u0105 taks\u00f3wk\u0105. Kierowca powiedzia\u0142, \u017ce wylatuje na Sylwestra do Szwecji, bo „ma tam met\u0119\u201d. „Nie boi si\u0119 pan kwarantanny?\u201d. „Nie, po prostu przed\u0142u\u017c\u0119 pobyt, tam jest lu\u017aniej, nie ma takiego straszenia ci\u0105gle wirusem, ludzie s\u0105 otwarci. Przeczekam. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, to licz\u0119 na kobiety. \u017be tu w Polsce kobiety co\u015b zmieni\u0105, to wtedy wr\u00f3c\u0119, bo ja ju\u017c nie mam si\u0142, do emerytury tylko sobie dorabiam\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nagle co\u015b si\u0119 przypomina, jaki\u015b fragment pami\u0119ci puszcza p\u0105k; nie wiadomo po co zaskakuje jak fontanna zim\u0105. Przypomnia\u0142o mi si\u0119, \u017ce by\u0142am w stanie obj\u0105\u0107 na pianinie oktaw\u0119 palcami jednej d\u0142oni, a dzia\u0142o si\u0119 to w czasach, gdy moi rodzice wpadli na pomys\u0142, \u017ce za pomoc\u0105 studentki Akademii Muzycznej im. Chopina naucz\u0105 mnie gra\u0107 na […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":903,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=900"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":906,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/900\/revisions\/906"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/903"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=900"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=900"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/agatapassent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=900"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}