{"id":1189,"date":"2015-02-02T07:18:56","date_gmt":"2015-02-02T06:18:56","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=1189"},"modified":"2015-02-02T09:08:45","modified_gmt":"2015-02-02T08:08:45","slug":"tydzien-z-syriza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2015\/02\/02\/tydzien-z-syriza\/","title":{"rendered":"Tydzie\u0144 z Syriz\u0105"},"content":{"rendered":"

\"\"Od wybor\u00f3w parlamentarnych w Grecji up\u0142yn\u0105\u0142 tydzie\u0144 wype\u0142niony medialnymi spekulacjami, co b\u0119d\u0105 w rzeczywisto\u015bci oznacza\u0107 rz\u0105dy Syrizy. Z\u0142o\u015bliwi komentatorzy od razu wytropili<\/strong><\/a>, \u017ce jak na rewolucyjn\u0105 i emancypacyjn\u0105 retoryk\u0119 Alexisa Tsiprasa, utworzony przez niego rz\u0105d bardziej przypomina sk\u0142adem konklawe ni\u017c rad\u0119 ministr\u00f3w ugrupowania lewicowego.
\n
\nRz\u0105dowe stanowiska otrzymali g\u0142\u00f3wnie m\u0119\u017cczy\u017ani, na fotce ze spotkania gabinetu trudno dopatrzy\u0107 si\u0119 kobiet. Ten brak r\u00f3wnowagi nag\u0142o\u015bni\u0142y hiszpa\u0144skie feministki<\/strong><\/a>, uprzedzaj\u0105c, \u017ce nie chc\u0105 podobnej sytuacji w Hiszpanii, gdy ewentualnie w\u0142adz\u0119 przejmie Podemos.<\/p>\n

Bo Podemos to kolejny temat medialnych analiz, ugrupowanie potencjalnie bardziej jeszcze interesuj\u0105ce od Syrizy. I bardziej te\u017c niebezpieczne, na co zwraca uwag\u0119\u00a0Natalie Nougayr\u00e8de w \u201eGuardianie”<\/strong><\/a>. <\/p>\n

Podemos, kt\u00f3ry wyr\u00f3s\u0142 na ruchach protestu Indignados z 2011 r. jest parti\u0105 populistyczn\u0105, z mocnymi jednak leninowskimi inklinacjami, je\u015bli chodzi o styl kierowania parti\u0105 i kszta\u0142towania politycznej woli. Lenin by\u0142 niew\u0105tpliwie wielkim innowatorem politycznym, to by\u0142o jednak 100 lat temu, a wynik jego innowacji nie zach\u0119ca do powt\u00f3rki w XXI wieku. Pozostaje wi\u0119c pytanie, na ile zar\u00f3wno Syriza, jak i Podemos s\u0105 nowymi propozycjami politycznymi, a na ile powtarzaj\u0105 stare mimo wszystko skrypty polityczne, wykorzystuj\u0105c korzystn\u0105 dla siebie sytuacj\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Jak zwykle przekonamy si\u0119 po czasie.<\/p>\n

Pytanie o nowe formy polityki adekwatne do nowych form organizacji spo\u0142ecznej, jakie rozwin\u0119\u0142y si\u0119 w Grecji<\/strong><\/a> i Hiszpanii na skutek kryzysu, ma dzi\u015b kluczowe znaczenie nie tylko dla Grecji i Hiszpanii. Przyk\u0142ad p\u0142yn\u0105cy z tych kraj\u00f3w mo\u017ce by\u0107 zara\u017aliwy dla innych spo\u0142ecze\u0144stw europejskich, zm\u0119czonych malej\u0105c\u0105 efektywno\u015bci\u0105 istniej\u0105cych system\u00f3w politycznych i ich niezdolno\u015bci\u0105 do wyprowadzenia Europy z kryzysu. <\/p>\n

Wyj\u015bcie z niego wymaga\u0142oby uznania, \u017ce kryzys ma charakter systemowy, a nie jest kryzysem w systemie i stare pr\u00f3by przywracania zdrowia niewiele pomog\u0105. Przypominaj\u0105 o tym francuscy ekonomi\u015bci zrzeszeni w grupie \u201eLes economistes atterres”<\/strong><\/a> – w\u0142a\u015bnie wydali \u201eNowy manifest”, w kt\u00f3rym przedstawiaj\u0105 program ekonomiczny maj\u0105cy przywr\u00f3ci\u0107 energi\u0119 europejskiej gospodarce.<\/p>\n

Warto r\u00f3wnie\u017c wczyta\u0107 si\u0119 w teksty ekonomiczne Yannisa Varoufakisa<\/strong><\/a>, ministra finans\u00f3w w greckim rz\u0105dzie.\u00a0Wygl\u0105da na dobrze przygotowanego do negocjacji z kolegami z Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od wybor\u00f3w parlamentarnych w Grecji up\u0142yn\u0105\u0142 tydzie\u0144 wype\u0142niony medialnymi spekulacjami, co b\u0119d\u0105 w rzeczywisto\u015bci oznacza\u0107 rz\u0105dy Syrizy. Z\u0142o\u015bliwi komentatorzy od razu wytropili, \u017ce jak na rewolucyjn\u0105 i emancypacyjn\u0105 retoryk\u0119 Alexisa Tsiprasa, utworzony przez niego rz\u0105d bardziej przypomina sk\u0142adem konklawe ni\u017c rad\u0119 ministr\u00f3w ugrupowania lewicowego.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,46,197,49,6,124,50],"tags":[214,215,217,216],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1189"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1192,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1189\/revisions\/1192"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1189"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1189"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1189"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}