{"id":2159,"date":"2016-03-18T11:59:28","date_gmt":"2016-03-18T10:59:28","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2159"},"modified":"2016-03-18T12:09:39","modified_gmt":"2016-03-18T11:09:39","slug":"praca-dialog-solidarnosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/03\/18\/praca-dialog-solidarnosc\/","title":{"rendered":"Praca, dialog, solidarno\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

\"10688443_10153202751676191_8565318153839646628_o\"Niekt\u00f3rzy przeczytali j\u0105 po raz pierwszy, inni po latach. Mowa o \u201eEtyce solidarno\u015bci” J\u00f3zefa Tischnera, najg\u0142o\u015bniejszej jego ksi\u0105\u017cce – czy warto po ni\u0105 si\u0119ga\u0107 dzisiaj?
\n
\nOd tego pytania zacz\u0119li\u015bmy niezwykle ciekaw\u0105 dyskusj\u0119 \u201ePraktyki godno\u015bci i solidarno\u015bci<\/strong><\/a>” w Europejskim Centrum Solidarno\u015bci.<\/p>\n

Moi go\u015bcie – Agata Czarnacka, Krystian Szadkowski (Praktyka Teoretyczna) i S\u0142awomir Adamczyk (NSZZ \u201eSolidarno\u015b\u0107”) – zgodnie stwierdzili, \u017ce ksi\u0105\u017cka Tischnera nie straci\u0142a \u015bwie\u017co\u015bci, cho\u0107 przecie\u017c radykalnie zmieni\u0142 si\u0119 kontekst. Pisana w czasach narodzin Ruchu Solidarno\u015bci, w komunistycznej Polsce odnosi\u0142a si\u0119 do \u017cycia w realnym socjalizmie. Jak wi\u0119c mo\u017ce odnosi\u0107 si\u0119 do realnego kapitalizmu?<\/p>\n

Tych punkt\u00f3w odniesienia jest kilka. Po pierwsze, jak sam tytu\u0142 wskazuje, osi\u0105 rozprawy jest etyka, zw\u0142aszcza etyka pracy lub inaczej etyka dialogu, rozmowy z prac\u0105 jako jedn\u0105 z form dialogu. W\u0142a\u015bnie to podej\u015bcie powoduje, \u017ce Tischnera ci\u0105gle dobrze si\u0119 czyta i wiele jego spostrze\u017ce\u0144 jest aktualnych w czasach, kiedy dialog, aktywno\u015b\u0107 komunikacyjna s\u0105 g\u0142\u00f3wnym sposobem wytwarzania warto\u015bci ekonomicznej.<\/p>\n

O tym jednak ju\u017c wielokrotnie pisa\u0142em, rozmowa w ECS ods\u0142oni\u0142a jeszcze jeden ciekawy w\u0105tek my\u015blenia, jaki mo\u017cna wywie\u015b\u0107 z lektury \u201eEtyki solidarno\u015bci”. Dotyczy on sytuacji radykalnych, kiedy spo\u0142ecze\u0144stwo rozpada si\u0119 na fragmenty coraz trudniej z sob\u0105 si\u0119 komunikuj\u0105ce i zamykaj\u0105ce w kr\u0119gach solidarno\u015bci mechanicznej, plemiennej, organizowanych i konsolidowanych jako forma obrony przed innym, obcym, potencjalnym wrogiem. Czy w takim zantagonizowanym spo\u0142ecze\u0144stwie,\u00a0gdy j\u0119zyk u\u017cywany w debacie publicznej dzieli ludzi na r\u00f3\u017cne sorty, na bohater\u00f3w i zdrajc\u00f3w, mo\u017cna jeszcze si\u0119 dogada\u0107?<\/p>\n

W takim momencie Tischner przypomina, \u017ce dialog to nie tylko wymiana s\u0142\u00f3w, lecz praktyka. Praktyka j\u0119zykowa, ale tak\u017ce praktyka dzia\u0142ania polegaj\u0105ca na wchodzeniu w relacje wsp\u00f3\u0142zale\u017cno\u015bci, by razem wytwarza\u0107 dobro wsp\u00f3lne, nawet w najprostszym wymiarze. Dop\u00f3ki nie pytamy przed ust\u0105pieniem miejsca niepe\u0142nosprawnej osobie w autobusie, na kogo g\u0142osowa\u0142a, jakiego jest wyznania, jakiej narodowo\u015bci, ci\u0105gle trwa rozmowa.<\/p>\n

To uwagi na marginesie, bo rozmawiali\u015bmy g\u0142\u00f3wnie o realiach \u015bwiata pracy dzi\u015b i mo\u017cliwo\u015bci walki o godno\u015b\u0107 pracy, o sile i s\u0142abo\u015bci zwi\u0105zk\u00f3w zawodowych i miejscach, gdzie w\u0142a\u015bnie w oparciu o praktyk\u0119 bycia razem powstawa\u0107 mog\u0105 nowe \u201efabryki solidarno\u015bci”, kt\u00f3re umo\u017cliwi\u0105 skuteczniejsze zbiorowe dzia\u0142anie w obronie interes\u00f3w pracowniczych.<\/p>\n

\u201eEtyka solidarno\u015bci” jest tekstem utopijnym, zauwa\u017cy\u0142 S\u0142awomir Adamczyk. By\u0107 mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego ci\u0105gle dostarcza\u00a0plastycznego, uniwersalnego j\u0119zyka, kt\u00f3ry jak pokaza\u0142o gda\u0144skie spotkanie umo\u017cliwia rozmow\u0119 przedstawicielom r\u00f3\u017cnych ideowych opcji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niekt\u00f3rzy przeczytali j\u0105 po raz pierwszy, inni po latach. Mowa o \u201eEtyce solidarno\u015bci” J\u00f3zefa Tischnera, najg\u0142o\u015bniejszej jego ksi\u0105\u017cce – czy warto po ni\u0105 si\u0119ga\u0107 dzisiaj?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[141,98,7,46,21,197,223,15,120,258,73],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2159"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2159"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2159\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2164,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2159\/revisions\/2164"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2159"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2159"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2159"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}