
{"id":2198,"date":"2016-03-24T10:11:06","date_gmt":"2016-03-24T09:11:06","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2198"},"modified":"2016-03-24T10:56:44","modified_gmt":"2016-03-24T09:56:44","slug":"po-brukseli-terror-historia-polityka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/03\/24\/po-brukseli-terror-historia-polityka\/","title":{"rendered":"Po Brukseli. Terror, historia, polityka"},"content":{"rendered":"<div id=\"attachment_2200\" style=\"width: 630px\" class=\"wp-caption aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-2200\" class=\"wp-image-2200 size-large\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/MPK1-426_Sykes_Picot_Agreement_Map_signed_8_May_1916-1024x937.jpg\" alt=\"MPK1-426_Sykes_Picot_Agreement_Map_signed_8_May_1916\" width=\"620\" height=\"567\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/MPK1-426_Sykes_Picot_Agreement_Map_signed_8_May_1916-1024x937.jpg 1024w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/MPK1-426_Sykes_Picot_Agreement_Map_signed_8_May_1916-300x274.jpg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/MPK1-426_Sykes_Picot_Agreement_Map_signed_8_May_1916-768x703.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><p id=\"caption-attachment-2200\" class=\"wp-caption-text\">Mapa do porozumienia Sykes &#8211; Picot<\/p><\/div>\n<p>Kalifat: niebezpieczna utopia czy jeszcze bardziej niebezpieczna rzeczywisto\u015b\u0107? To pytanie pojawia si\u0119 w najg\u0142\u0119bszych analizach publikowanych po przedwczorajszym zamachu terrorystycznym w Brukseli. Bo atak mo\u017cna analizowa\u0107 na wielu poziomach, najg\u0142\u0119bszy dotyczy historii i trwaj\u0105cej ju\u017c od dziesi\u0105tk\u00f3w lat walce o zakwestionowanie podzia\u0142u Bliskiego Wschodu po upadku kalifatu w 1924 r.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPoziom najbardziej oczywisty dotyczy spraw operacyjnych: skuteczno\u015bci dzia\u0142ania s\u0142u\u017cb specjalnych, mechanizm\u00f3w rekrutacji zamachowc\u00f3w i mo\u017cliwo\u015bci zapewnienia bezpiecze\u0144stwa mieszka\u0144com Unii Europejskiej wobec \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce atak\u00f3w dokonuj\u0105 obywatele pa\u0144stw europejskich pozyskani przez Daesz.<\/p>\n<p>Poziom kolejny ma wymiar polityczny i dotyczy odpowiedzialno\u015bci pa\u0144stw Zachodu za \u201ewyprodukowanie&#8221; bliskowschodniego kryzysu: inwazja na Irak w 2003 r., nieudolna okupacja, w wyniku kt\u00f3rej \u017co\u0142nierze Husajna z rozpuszczonej armii szuka\u0107 zacz\u0119li nowych mocodawc\u00f3w, dekad\u0119 p\u00f3\u017aniej inwazja na Libi\u0119, bezradno\u015b\u0107 wobec wojny domowej w Syrii. To tylko kilka najbardziej oczywistych przyk\u0142ad\u00f3w, pytanie tylko, czy nawet gdyby nie by\u0142o inwazji na Irak i Libi\u0119, problem nie wybuch\u0142by i tak w zwi\u0105zku z sukcesj\u0105 w\u0142adzy po Husajnie\u00a0i Kadafim?<\/p>\n<p>Oczywi\u015bcie nie wiemy, podpowiedzi mo\u017cna jednak szuka\u0107 w historii &#8211; doskona\u0142\u0105 \u015bci\u0105gawk\u0119\u00a0przygotowa\u0142 dzisiejszy francuski \u201eLe Point&#8221;, pokazuj\u0105c, \u017ce \u017ar\u00f3de\u0142 wsp\u00f3\u0142czesnego d\u017cihadu nale\u017cy szuka\u0107 r\u00f3wno sto lat temu, kiedy 16 maja zosta\u0142o podpisane tajne porozumienie (Sykes- Picot Agreement) mi\u0119dzy Wielk\u0105 Brytani\u0105 i Francj\u0105 przy akceptacji Rosji, ustanawiaj\u0105ce strefy wp\u0142yw\u00f3w na Bliskim Wschodzie i kre\u015bl\u0105ce sztuczne granice przysz\u0142ych pa\u0144stw: Syrii i Iraku. Porozumienie zosta\u0142o ujawnione rok p\u00f3\u017aniej przez bolszewik\u00f3w. Rozbi\u00f3r Bliskiego Wschodu doko\u0144czy\u0142a rewolucja turecka Mustafy Kemala Ataturka, kt\u00f3ry\u00a0na runiach Imperium Otoma\u0144skiego zbudowa\u0142 nowoczesn\u0105 Turcj\u0119, a wa\u017cnym aktem na tej drodze by\u0142a likwidacja kalifatu w 1924 r. b\u0119d\u0105cego dla Kemala pozosta\u0142o\u015bci\u0105 \u015bredniowiecza.<\/p>\n<p>Bardzo szybko zacz\u0105\u0142 organizowa\u0107 si\u0119 op\u00f3r przeciwko tym decyzjom, ju\u017c w 1928 r. powsta\u0142o Bractwo Muzu\u0142ma\u0144skie anga\u017cuj\u0105ce intelektualist\u00f3w i organizator\u00f3w nap\u0119dzanych jedn\u0105 my\u015bl\u0105: uniewa\u017cnienia decyzji z 1916 r. Likwidacja granicy syryjsko-irackiej przez Daesz zako\u0144czy\u0142a symbolicznie upokarzaj\u0105cy okres rozbior\u00f3w, czy jednak nowa struktura pretenduj\u0105ca do bycia pa\u0144stwem ma racj\u0119 i szans\u0119 bytu? W polityce histori\u0119 pisz\u0105 wygrani, po rewolucji bolszewickiej powsta\u0142 Zwi\u0105zek Radziecki, kt\u00f3ry zalegitymizowa\u0142 swoje istnienie, stawiaj\u0105c skuteczny op\u00f3r pr\u00f3bom obalenia nowego re\u017cimu. I cho\u0107 by\u0142 Imperium Z\u0142a, trwa\u0142 jako uznane pa\u0144stwo do 1991 r.<\/p>\n<p>Co z Daesz? Na razie najtrudniej nowej organizacji politycznej uzyska\u0107 uznanie w\u015br\u00f3d samych mieszka\u0144c\u00f3w Iraku i Syrii, kt\u00f3rzy masowo uciekaj\u0105 przed now\u0105 \u201ew\u0142adz\u0105&#8221;, zasilaj\u0105c rzesze uchod\u017ac\u00f3w. Daesz jednak trwa, bo kluczowi gracze mog\u0105cy rozwi\u0105za\u0107 problem: pa\u0144stwa europejskie, Stany Zjednoczone, Turcja, Rosja, Iran, Izrael, Kurdowie walcz\u0105cy o swoj\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107 nie maj\u0105 wsp\u00f3lnych interes\u00f3w, a obecno\u015b\u0107 Daesz pozwala ka\u017cdemu rozgrywa\u0107 swoj\u0105 gr\u0119. Ataki terrorystyczne podejmowane s\u0105 przecie\u017c nie tylko przez Daesz, ale tak\u017ce inne si\u0142y, np. organizacje kurdyjskie w Turcji nale\u017c\u0105 do repertuaru dzia\u0142a\u0144 ofensywnych, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych tak\u017ce wymieni\u0107 nale\u017cy naloty lotnicze i rakietowe podejmowane przez Turk\u00f3w, Rosjan, Amerykan\u00f3w, Francuz\u00f3w, Brytyjczyk\u00f3w. Liczba ofiar, g\u0142\u00f3wnie niewinnych cywil\u00f3w, szybko ro\u015bnie.<\/p>\n<p>Wobec takiej sytuacji nie wystarczy zamkni\u0119cie granic Unii Europejskich lub jej poszczeg\u00f3lnych pa\u0144stw, bo konflikt ma wymiar globalny i odizolowanie si\u0119 od niego nie jest mo\u017cliwe (cho\u0107 oczywi\u015bcie sprawniejsza kontrola granic, ruchu imigrant\u00f3w i uchod\u017ac\u00f3w jest niezb\u0119dnym elementem dzia\u0142a\u0144 operacyjnych). Problem kluczowy ma jednak znacznie g\u0142\u0119bsze pod\u0142o\u017ce, a jego \u017ar\u00f3d\u0142em jest faktyczne i ostateczne za\u0142amanie si\u0119 \u0142adu narzuconego \u015bwiatu sto lat temu po I wojnie \u015bwiatowej w ramach euroatlantyckiego imperialnego uniwersalizmu. Pytanie dzi\u015b nie tylko o sam nowy \u0142ad, lecz r\u00f3wnie\u017c o ramy symboliczne i ideologiczne, jakie b\u0119d\u0105 go fundowa\u0107.<\/p>\n<p>Dlatego tak wa\u017cna jest reakcja w krajach Zachodu, jakie si\u0142y najbardziej si\u0119 zmobilizuj\u0105 w odpowiedzi na takie akty \u201eIII wojny \u015bwiatowej&#8221;, jak brukselski zamach. Czy w odpowiedzi na sekciarski ekstremizm islamski rozwinie swe skrzyd\u0142a sekciarski ekstremizm nacjonalistyczny? Wiele na to wskazuje. Jak pisa\u0142 w swej znakomitej ksi\u0105\u017cce \u201eFrom the Ruins of Empire&#8221; Pankaj Mishra, na naszych oczach sypie si\u0119 konstytucja starego \u015bwiata i na ruinach imperium rodzi si\u0119 nowy \u0142ad. Problem w tym, \u017ce nikt nie wie, jak ma on wygl\u0105da\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kalifat: niebezpieczna utopia czy jeszcze bardziej niebezpieczna rzeczywisto\u015b\u0107? To pytanie pojawia si\u0119 w najg\u0142\u0119bszych analizach publikowanych po przedwczorajszym zamachu terrorystycznym w Brukseli. Bo atak mo\u017cna analizowa\u0107 na wielu poziomach, najg\u0142\u0119bszy dotyczy historii i trwaj\u0105cej ju\u017c od dziesi\u0105tk\u00f3w lat walce o zakwestionowanie podzia\u0142u Bliskiego Wschodu po upadku kalifatu w 1924 r.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,21,56,24,257,49,95,6,103,16,50,165,167],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2198"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2198"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2198\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2205,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2198\/revisions\/2205"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2198"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2198"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2198"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}