{"id":2225,"date":"2016-04-03T14:03:59","date_gmt":"2016-04-03T12:03:59","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2225"},"modified":"2016-04-03T15:07:28","modified_gmt":"2016-04-03T13:07:28","slug":"aborcja-pussy-riot-i-sprawa-polska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/04\/03\/aborcja-pussy-riot-i-sprawa-polska\/","title":{"rendered":"Aborcja, Pussy Riot i sprawa polska"},"content":{"rendered":"

Radykalizacja polskiej polityki ma szans\u0119 nabra\u0107 kszta\u0142tu talibanizacji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 postanowi\u0142 dola\u0107 benzyny\u00a0do ogniska politycznego sporu i zagra\u0107 kart\u0105 aborcyjn\u0105.
\n
\nZakwestionowanie istniej\u0105cego\u00a0\u201ekompromisu aborcyjnego”\u00a0to\u00a0dow\u00f3d, \u017ce mizoginizm jest instytucjonaln\u0105 cech\u0105 ko\u015bcielnej hierarchii. Ju\u017c w obowi\u0105zuj\u0105cym systemie kobieta jest de facto w\u0142asno\u015bci\u0105 pa\u0144stwa, osob\u0105 nieustannie podejrzan\u0105 o mo\u017cliwo\u015b\u0107 pope\u0142nienia przest\u0119pstwa z racji jedynie swej biologiczno\u015bci. Wy\u0142\u0105czenie nawet tych nielicznych wyj\u0105tk\u00f3w\u00a0uznaj\u0105cych godno\u015b\u0107 kobiety – jako wa\u017cniejsz\u0105 ni\u017c abstrakcyjne, wywodzone z partykularnego systemu etycznego normy moralne – sprowadza kobiet\u0119 do przedmiotu, kt\u00f3remu odmawia si\u0119 zdolno\u015bci samodzielnego rozpoznawania, co dobre, a co z\u0142e.<\/p>\n

PiS dosta\u0142o od hierarch\u00f3w niewygodn\u0105 wrzutk\u0119, bo wprowadza zupe\u0142nie niepotrzebny, nowy wektor polaryzacji i potencjalnej mobilizacji politycznej. Sp\u00f3r o demokratyczne zasady, mimo wszystko do\u015b\u0107 abstrakcyjny, przekszta\u0142ci\u0107 si\u0119 mo\u017ce w bardzo konkretny sp\u00f3r o cia\u0142a. W tym kontek\u015bcie niezwykle ciekawa jest lektura wydanej kilka dni temu ksi\u0105\u017cki Nadie\u017cdy To\u0142okonnikowej, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielki feministyczno-punkowej grupy Pussy Riot. W\u00a0\u201eDesirs de revolution” (Pragnienie rewolucji) To\u0142okonnikowa przyznaje si\u0119 do odleg\u0142ych polskich korzeni – jej przodkowie trafili na\u00a0Syberi\u0119 \u201eza nadmiar poczucia wolno\u015bci”.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

To poczucie Nadie\u017cda To\u0142okonnikowa odziedziczy\u0142a i dlatego te\u017c, skazana za \u201eblu\u017aniercz\u0105” akcj\u0119 w moskiewskim prawos\u0142awnym soborze, trafi\u0142a do obozu pracy w Mordowii. Mog\u0142a wyjecha\u0107 z kraju, uzna\u0142a jednak, \u017ce Rosja jest jej ojczyzn\u0105 i nie ma powodu, by kto\u015b taki jak Putin m\u00f3wi\u0142 jej, jakie ma do swego kraju prawo. Przeciwnie, postawi\u0142a sobie za cel, by doprowadzi\u0107 do rewolucji, kt\u00f3rej podstawowym wymiarem jest zgodno\u015b\u0107 osoby ze swoimi czynami. Pami\u0119tam, jak niekt\u00f3rzy prawicowi komentatorzy w Polsce cieszyli si\u0119 razem z Putinem na wie\u015b\u0107 o wyroku skazuj\u0105cym dla To\u0142okonnikowej i jej kole\u017canki. Warto, by przeczytali przynajmniej te fragmenty jej ksi\u0105\u017cki opisuj\u0105ce pobyt w \u0142agrze. GU\u0141ag, cho\u0107 rozwi\u0105zany, ma si\u0119 dobrze.<\/p>\n

Dlaczego wspominam Pussy Riot i \u201eDesirs de revolution” akurat w kontek\u015bcie polskiej polityki? Pussy Riot w Rosji i Femen na Ukrainie to dwa najbardziej niezwyk\u0142e ruchy rewolucyjne ostatnich lat. Ich stawk\u0105 jest obalenie instytucjonalnego mizoginizmu wpisanego w struktury w\u0142adzy, kapita\u0142u, religii. S\u0105 radykalne w swym radykalizmie non violence, wiedz\u0105, \u017ce si\u0142a ich bezsi\u0142y wyra\u017ca si\u0119 w pe\u0142ni w\u00f3wczas, gdy swe nagie lub punkowo stylizowane cia\u0142a<\/strong><\/a> wystawiaj\u0105 przeciwko aparatowi autorytarnej w\u0142adzy.\u00a0Uzbrojona po z\u0119by w\u0142adza staje bezradna, bo ka\u017cde jej dzia\u0142anie, ze skazaniem na \u0142agier, tylko nadaje mocy i znaczenia\u00a0dzia\u0142aniom aktywistek.<\/p>\n

Polska polityka zdominowana przez m\u0119\u017cczyzn kr\u0119ci si\u0119 w k\u00f3\u0142ko wok\u00f3\u0142 idei, jakie mog\u0105 wymy\u015bli\u0107 tylko m\u0119\u017cczy\u017ani. Jak pisze To\u0142okonnikowa w podtytule swej ksi\u0105\u017cki, \u201ePotrzebujemy rewolucji. Potrzebujemy natychmiast”. Rzeczywist\u0105 zmian\u0119 mog\u0105 przynie\u015b\u0107 tylko kobiety, antyaborcyjna inicjatywa pokazuje, \u017ce polski \u015bwiat m\u0119skiej polityki si\u0119gn\u0105\u0142 dna, tzn. osiad\u0142 na mieli\u017anie fundamentalizm\u00f3w. Nowe impulsy wymagaj\u0105 nowej podmiotowo\u015bci politycznej. Cia\u0142a kobiet nieoczekiwanie zosta\u0142y upolitycznione, staj\u0105c si\u0119 przedmiotem w m\u0119skiej, mizoginistycznej grze.<\/p>\n

Nie s\u0105dz\u0119, by by\u0142a na to zgoda. Cia\u0142o to najbardziej osobista, intymna sfera autonomii. Pr\u00f3ba jej likwidacji musi wywo\u0142a\u0107 op\u00f3r i kontrdzia\u0142anie, z kt\u00f3rego mog\u0105 wy\u0142oni\u0107 si\u0119 nowe formy podmiotowo\u015bci, tak\u017ce politycznej. Zapowiada si\u0119 ciekawa wiosna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Radykalizacja polskiej polityki ma szans\u0119 nabra\u0107 kszta\u0142tu talibanizacji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 postanowi\u0142 dola\u0107 benzyny\u00a0do ogniska politycznego sporu i zagra\u0107 kart\u0105 aborcyjn\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,10,257,49,120,95,9,124,44,78,70],"tags":[208,270,271],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2225"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2225"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2225\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2229,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2225\/revisions\/2229"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}