Przem\u00f3wienia Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego przejd\u0105 do klasyki, jednak wczorajsze, wyg\u0142oszone w rocznic\u0119 tragedii smole\u0144skiej, ma szczeg\u00f3lne znaczenie.
\n
\nJak zwykle cho\u0107 dob\u00f3r s\u0142\u00f3w brzmi jednoznacznie, powoduje, \u017ce jednoznaczne nie jest. Mo\u017cna do niego dopisa\u0107 zar\u00f3wno to, o czym m\u00f3wi\u0142 prezydent Andrzej Duda wzywaj\u0105cy do wzajemnego wybaczenia, jak i nawo\u0142ywanie Ewy Stankiewicz\u00a0o kar\u0119 \u015bmierci dla winnych.<\/p>\n
Takie wydarzenia jak tragedia smole\u0144ska z 10 kwietnia 2010 r. zawsze i wsz\u0119dzie oznaczaj\u0105 radykalny zwrot w polityce,\u00a0zmieniaj\u0105 bieg \u017cycia spo\u0142ecze\u0144stw, nierzadko prowadz\u0105 do wojen domowych, czego niedawnym dowodem Rwanda. Niezale\u017cnie od przyczyny\u00a0katastrofa domaga si\u0119 wyja\u015bnienia. A jej skala i waga wywo\u0142uje tak\u017ce oczywiste pytanie o sens.<\/p>\n
Pytanie tym bardziej dojmuj\u0105ce, gdy okazuje si\u0119, \u017ce katastrofa by\u0142a wynikiem przypadku, kt\u00f3ry – jak to przypadek – sensu mie\u0107 nie m\u00f3g\u0142. Jak jednak w takiej sytuacji usensowni\u0107 \u015bmier\u0107 tak wielu os\u00f3b? Mo\u017cna to pr\u00f3bowa\u0107 robi\u0107 na dwa sposoby.<\/p>\n
Pierwszy, racjonalny, polega na takiej analizie zdarzenia, by wyeliminowa\u0107 z \u017cycia publicznego i pa\u0144stwowego wszystkie sk\u0142adowe, jakie do\u0144 doprowadzi\u0142y, z zaniedbaniami zas\u0142uguj\u0105cymi na post\u0119powanie karne w\u0142\u0105cznie. Drugi spos\u00f3b to\u00a0uzna\u0107, \u017ce niezale\u017cnie od fakt\u00f3w katastrofa przypadkiem nie by\u0142a:<\/p>\n
Tragedia smole\u0144ska nie by\u0142a przypadkiem. Jeszcze w 2010 roku w kampanii powiedzia\u0142em, \u017ce ch\u0142opcy bawili si\u0119 zapa\u0142kami i podpalili dom. Ten przemys\u0142 pogardy to by\u0142a zabawa zapa\u0142kami i z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 istnieje zwi\u0105zek z tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 w Smole\u0144sku (Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski 10 kwietnia).<\/p><\/blockquote>\n
Fragment interesuj\u0105cy, bo prezes PiS unikaj\u0105c tezy o zamachu, przekonuje, \u017ce Smole\u0144sk by\u0142 skutkiem dzia\u0142a\u0144, jakie prowadzi\u0142 rz\u0105d Donalda Tuska. Skutek, nawet niezamierzony, delegitymizuje, staje si\u0119 kwintesencj\u0105 III Rzeczypospolitej, a poniesiona ofiara – fundamentem nowej, lepszej Republiki, IV Rzeczypospolitej.<\/p>\n
Smole\u0144ski mit czerpie si\u0142\u0119 z drzemi\u0105cej\u00a0w pewnej cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa g\u0142odu sensu, kt\u00f3rego nie da si\u0119 zaspokoi\u0107 wyja\u015bnieniami racjonalnymi. Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski widz\u0105c popyt, zaspokaja go i rozwija, post\u0119puj\u0105c niezwykle sprytnie – tworzy otwart\u0105 platform\u0119, do kt\u00f3rej ka\u017cdy potrzebuj\u0105cy mo\u017ce doczepi\u0107 si\u0119 ze swoj\u0105 aplikacj\u0105: i poszukuj\u0105cy twardej zemsty, i ci, kt\u00f3rzy ci\u0105gle nie mog\u0105 zako\u0144czy\u0107 \u017ca\u0142oby. Zarz\u0105dzanie t\u0105 platform\u0105 sta\u0142o si\u0119 dobrym \u017ar\u00f3d\u0142em w\u0142adzy politycznej,\u00a0kt\u00f3ra jednak najmniejsz\u0105 w\u0142adz\u0119 ma nad sam\u0105 legitymizuj\u0105c\u0105 t\u0119 w\u0142adz\u0119 platform\u0105.<\/p>\n
Stawka jest wysoka, pisa\u0142em o tym w POLITYCE<\/strong><\/a> i na blogu, zastanawiaj\u0105c si\u0119, czy polaryzacja polityczna grozi pojawieniem si\u0119 realnej przemocy w \u017cyciu publicznym (przemocy, a nie agresji, z kt\u00f3r\u0105 ju\u017c mamy do czynienia) i jego faszyzacj\u0105?<\/p>\n
Pytanie to powt\u00f3rzy\u0142 na Facebooku m.in. David Ost, komentuj\u0105c wczorajsze przem\u00f3wienie Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego. W \u015blad za nim nie tylko ju\u017c oczekiwanie kary, ale wr\u0119cz \u015bmierci dla sprawc\u00f3w \u201esmole\u0144skiego mordu”. Dawne metafory Jaros\u0142awa Marka Rymkiewicza staj\u0105 si\u0119 j\u0119zykiem, w jakim formu\u0142owane s\u0105 pojedyncze jeszcze, ale ju\u017c bez wahania oczekiwania.<\/p>\n
Mo\u017cna zby\u0107 spraw\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie – te najbardziej radykalne g\u0142osy s\u0105 pojedyncze, wi\u0119kszo\u015b\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa trzyma si\u0119 od nich z daleka, wi\u0119kszo\u015b\u0107 te\u017c nie podziela paranoicznych wizji historii. Polityka jednak dzi\u015b jest coraz bardziej chaotyczna, o jej dynamice nie decyduje g\u0142\u00f3wny nurt, tylko wytwarzane gdzie\u015b na marginesach r\u00f3\u017cnice. Dobr\u0105 ilustracj\u0105 wrzutka z pomys\u0142em o zaostrzeniu ustawy antyaborcyjnej – wprowadzona z boku, wsparta przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, sta\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnym tematem, kt\u00f3rego rozw\u00f3j mo\u017ce wymkn\u0105\u0107 si\u0119 spod kontroli i z polaryzacji politycznej przej\u015b\u0107 na polaryzacj\u0119 spo\u0142eczn\u0105.<\/p>\n
St\u0105pamy po cienkiej linii. \u017ba\u0142obne kultywowanie pami\u0119ci po 10 kwietnia jest i b\u0119dzie g\u0142\u00f3wnym wehiku\u0142em symbolicznej legitymizacji nowej, lepszej Republiki \u201eopartej na prawdzie i sprawiedliwo\u015bci”, jak m\u00f3wi Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski. Jak jednak wyja\u015bnia Andrzej Leder w \u201eWyborczej”<\/strong><\/a>:<\/p>\n
Z \u017ca\u0142ob\u0105 si\u0119 nie dyskutuje, jej fala zagarnia wszystko. To w\u0142a\u015bnie jest w niej niebezpieczne. Zalewa spo\u0142eczn\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 i sprowadza j\u0105 do sekwencji b\u00f3lu. Dlatego \u017ca\u0142oba jest wroga demokracji. Zw\u0142aszcza w takim kraju jak Polska.<\/p><\/blockquote>\n
\u017ba\u0142oba jest nie tylko zab\u00f3jcza dla demokracji, grozi tak\u017ce Rzeczpospolitej, bo anga\u017cuj\u0105c pa\u0144stwo, czyni ze\u0144 zak\u0142adnika politycznej wyobra\u017ani kszta\u0142towanej bardziej przez \u017ca\u0142ob\u0119 ni\u017c rozum.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przem\u00f3wienia Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego przejd\u0105 do klasyki, jednak wczorajsze, wyg\u0142oszone w rocznic\u0119 tragedii smole\u0144skiej, ma szczeg\u00f3lne znaczenie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,98,56,257,49,120,95,6,9,167,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2236"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2236"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2236\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2242,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2236\/revisions\/2242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2236"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2236"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2236"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}