{"id":2313,"date":"2016-05-20T11:13:50","date_gmt":"2016-05-20T09:13:50","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2313"},"modified":"2016-05-20T11:25:08","modified_gmt":"2016-05-20T09:25:08","slug":"samorzadna-rzeczpospolita-reaktywacja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/05\/20\/samorzadna-rzeczpospolita-reaktywacja\/","title":{"rendered":"Samorz\u0105dna Rzeczpospolita. Reaktywacja"},"content":{"rendered":"
\"Lublin_Stare_Miasto\"

Lublin, Stare Miasto, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Dzi\u015b zamiast krytykowania – konkretna propozycja. Wsp\u00f3lnie\u00a0z prof. Jerzym Hausnerem i prezydentem Lublina Krzysztofem \u017bukiem zapraszam 4 czerwca do Lublina w\u0142a\u015bnie. Spotkajmy si\u0119, \u017ceby porozmawia\u0107 o tym, co jest istot\u0105 ustroju Rzeczypospolitej, czyli o samorz\u0105dno\u015bci i mo\u017cliwo\u015bci zmieniania kraju na poziomie lokalnym w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n

Organizujemy wsp\u00f3lnie spotkanie: „Samorz\u0105dna Rzeczpospolita – demokracja, partycypacja, wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenie”<\/strong><\/a>. Poni\u017cej nasz manifest, zaproszenie:<\/p>\n

Niezwyk\u0142y, utopijny przez sw\u0105 odwag\u0119 projekt Rzeczpospolitej Samorz\u0105dnej na zawsze pozostanie wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 dziedzictwa wielkiego Ruchu Solidarno\u015bci lat 1980-81. Proces demokratycznych przemian, przypiecz\u0119towany wyborami 4 czerwca 1989 r., umo\u017cliwi\u0142 cz\u0119\u015bciow\u0105 realizacj\u0119 przedstawionego dekad\u0119 wcze\u015bniej programu. Reforma samorz\u0105du terytorialnego uczyni\u0142a z samorz\u0105dno\u015bci podstawowa zasad\u0119 ustroju Rzeczypospolitej \u2013 mieszka\u0144cy polskich gmin zyskali mo\u017cliwo\u015b\u0107 samodzielnego organizowania \u017cycia swoich wsp\u00f3lnot. Jednocze\u015bnie demokratyczna rewolucja otworzy\u0142a przestrze\u0144 dla rozwoju autonomicznego spo\u0142ecze\u0144stwa obywatelskiego. W ko\u0144cu transformacja gospodarcza stworzy\u0142a warunki dla wolno\u015bci gospodarczej i rozwoju przedsi\u0119biorczo\u015bci.<\/em><\/p>\n

Samorz\u0105dno\u015b\u0107, obywatelskie zaanga\u017cowanie, przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107 sta\u0142y si\u0119 filarami rozwoju Rzeczypospolitej w ostatnim \u0107wier\u0107wieczu. Utopijnym z\u0142udzeniem by\u0142o jednak oczekiwanie, \u017ce polityczne, spo\u0142eczno-obywatelskie i gospodarcze wymiary rzeczywisto\u015bci rozwija\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 w pe\u0142nej harmonii. Fundamentaln\u0105 cech\u0105 spo\u0142ecze\u0144stw wolnych ludzi jest ich zr\u00f3\u017cnicowanie i wynikaj\u0105ce z niego napi\u0119cia maj\u0105ce \u017ar\u00f3d\u0142a w ro\u017cnych interesach, ro\u017cnych aksjologiach i wizjach dobrego \u017cycia, w r\u00f3\u017cnych koncepcjach dobra wsp\u00f3lnego. W dobrze zorganizowanym spo\u0142ecze\u0144stwie r\u00f3\u017cnice te prowadza do tw\u00f3rczych syntez, kt\u00f3re nap\u0119dzaj\u0105 rozw\u00f3j w wymiarze indywidualnym i wsp\u00f3lnotowym.<\/em><\/p>\n

Nie istnieje wszak\u017ce z\u0142oty standard dobrze zorganizowanego spo\u0142ecze\u0144stwa, bo ulega ono nieustannym przemianom pod wp\u0142ywem rozlicznych czynnik\u00f3w, co powoduje, ze osi\u0105gniecie stanu trwa\u0142ej r\u00f3wnowagi jest niemo\u017cliwe. I nie istniej\u0105 idealne spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rych wszyscy politycy my\u015bl\u0105 wy\u0142\u0105cznie w kategoriach dobra wsp\u00f3lnego, wszyscy obywatele anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w sprawy wsp\u00f3lnoty a przedsi\u0119biorcy zgodnie dzia\u0142aj\u0105 wed\u0142ug regu\u0142 odpowiedzialnego biznesu. Dlatego w spo\u0142ecze\u0144stwach realnych, nawet najlepiej zorganizowanych, dochodzi do zjawiska braku uznania i wynikaj\u0105cych st\u0105d r\u00f3\u017cnych form wykluczenia i nier\u00f3wno\u015bci w dost\u0119pie do zasob\u00f3w.<\/em><\/p>\n

Nier\u00f3wno\u015bci te mog\u0105 by\u0107 po\u017cywk\u0105 dla politycznej mobilizacji czasem karmionej resentymentem, lecz cz\u0119sto uzasadnionym gniewem. Dzi\u015b mierzymy si\u0119 w Polsce z polityczn\u0105 \u0016mobilizacj\u0105, kt\u00f3rej stawk\u0105 nie jest korekta wypracowanego \u0142adu, lecz jego zakwestionowanie i w konsekwencji odrzucenie dziedzictwa demokratycznej, Samorz\u0105dnej Rzeczypospolitej. Czy rzeczywi\u015bcie wyczerpa\u0142o si\u0119 ono? Odpowied\u017a na to pytanie nie kryje si\u0119 w deklaracjach przywi\u0105zania do starych warto\u015bci, tylko w zdolno\u015bci do wypracowania nowych praktyk realizacji tych warto\u015bci w realnym, konkretnym spo\u0142ecze\u0144stwie. Je\u015bli wi\u0119c wierzymy, \u017ce Samorz\u0105dna Rzeczpospolita nie jest jedynie nale\u017c\u0105c\u0105 do historii, niezrealizowan\u0105 utopi\u0105, spotkajmy si\u0119 4 czerwca w Lublinie, mie\u015bcie, kt\u00f3re da\u0142o sygna\u0142 do solidarno\u015bciowego zrywu roku 1980. To dobry czas i miejsce, by rozpocz\u0105\u0107 prac\u0119 nad odnow\u0105 projektu Samorz\u0105dnej Rzeczypospolitej w oparciu o mechanizmy demokracji, partycypacji, wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenia i zasady uznania oraz w\u0142\u0105czenia.<\/em><\/p>\n

Manifest wyra\u017ca ide\u0119 i cel spotkania, rozmawia\u0107 jednak b\u0119dziemy praktycznie, o konkretnych rozwi\u0105zaniach. Warto przyjecha\u0107 do Lublina 4 czerwca nie tylko ze wzgl\u0119du na nasze seminarium. Wieczorem rozpocznie si\u0119 lubelska Noc Kultury<\/strong><\/a>, kto nigdy nie by\u0142, niech \u017ca\u0142uje. Najbli\u017csza okazja nadrobienia strat ju\u017c za dwa tygodnie. A wszystkich innych, kt\u00f3rzy nie dojad\u0105 do Lublina, zapraszam oczywi\u015bcie na spacery i pikniki z KOD.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzi\u015b zamiast krytykowania – konkretna propozycja. Wsp\u00f3lnie\u00a0z prof. Jerzym Hausnerem i prezydentem Lublina Krzysztofem \u017bukiem zapraszam 4 czerwca do Lublina w\u0142a\u015bnie. Spotkajmy si\u0119, \u017ceby porozmawia\u0107 o tym, co jest istot\u0105 ustroju Rzeczypospolitej, czyli o samorz\u0105dno\u015bci i mo\u017cliwo\u015bci zmieniania kraju na poziomie lokalnym w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,98,21,219,197,56,92,24,257,20,49,120,8,6,273,73,44,86,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2313"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2313"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2313\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2318,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2313\/revisions\/2318"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}