
{"id":2340,"date":"2016-05-29T15:01:14","date_gmt":"2016-05-29T13:01:14","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2340"},"modified":"2016-05-29T17:42:27","modified_gmt":"2016-05-29T15:42:27","slug":"duma-i-wstyd-przemyslaw-czaplinski-w-natarciu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/05\/29\/duma-i-wstyd-przemyslaw-czaplinski-w-natarciu\/","title":{"rendered":"Duma i wstyd. Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski w natarciu"},"content":{"rendered":"<p>W ostatnim &#8222;Du\u017cym Formacie&#8221; rozmowa Grzegorza Sroczy\u0144skiego z Przemys\u0142awem Czapli\u0144skim o dumie i wstydzie, g\u0142\u00f3wnych zdaniem badacza emocjach nap\u0119dzaj\u0105cych dzi\u015b Polak\u00f3w.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nNieco wcze\u015bniej ukaza\u0142 si\u0119 tekst ci\u0105g\u0142y <a href=\"http:\/\/bliscynieznajomi.pl\/wspolnota-wstydu-wspolnota-dumy-prof-przemyslaw-czaplinski\/\" target=\"_blank\"><strong>&#8222;Wsp\u00f3lnota wstydu, wsp\u00f3lnota dumy&#8221;<\/strong><\/a>, a jeszcze wcze\u015bniej, bo ju\u017c rok temu, na wiele miesi\u0119cy przed &#8222;dobr\u0105 zmian\u0105&#8221;, Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski napisa\u0142 otwieraj\u0105cy tekst raportu &#8222;<a href=\"https:\/\/www.google.pl\/url?sa=t&amp;rct=j&amp;q=&amp;esrc=s&amp;source=web&amp;cd=1&amp;cad=rja&amp;uact=8&amp;ved=0ahUKEwimgPH7qv_MAhVBqiwKHX47B1sQFggbMAA&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.kig.pl%2Ffiles%2FAktualnosci%2FKIG_RAPORT.pdf&amp;usg=AFQjCNGrdTdsbu-0ZoPIJOrkDHCKubR1tA&amp;sig2=gTyYhBMm1iDnRRn3pTtgfg&amp;bvm=bv.123325700,d.bGs\" target=\"_blank\"><strong>Reforma kulturowa 2020-2030-2040&#8243;<\/strong><\/a>, diagnozuj\u0105c wyczerpanie paliwa emocjonalnego dla polskiej modernizacji.<\/p>\n<p>To najwa\u017cniejsze bodaj teksty diagnostyczne dotycz\u0105ce &#8222;polskiej duszy&#8221;, jakie ukaza\u0142y si\u0119 w ostatnim czasie &#8211; wymieni\u0142em kilka ich wciele\u0144, by pokaza\u0107, \u017ce Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski pracowa\u0142 nad swoimi tezami od d\u0142u\u017cszego czasu, czego zreszt\u0105 mia\u0142em przyjemno\u015b\u0107 by\u0107 \u015bwiadkiem nie tylko jako pilny czytelnik, ale i rozm\u00f3wca. To, co uderzy\u0142o mnie ju\u017c wiele lat temu, to zdiagnozowane przez Czapli\u0144skiego na podstawie analizy literatury rosn\u0105ce przyzwolenie na przemoc, i to po wszystkich stronach ideowych publicznej debaty.<\/p>\n<p>Wychwyci\u0142em ten w\u0105tek wyczulony po pracy nad swoj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 &#8222;Mi\u0142o\u015b\u0107, wojna, rewolucja&#8221;, w kt\u00f3rej przemoc jest kluczow\u0105 kategori\u0105 poddawan\u0105 analizie. W diagnozie Czapli\u0144skiego rosn\u0105cy potencja\u0142 przemocy w literaturze jest symptomem rozpadu wsp\u00f3lnoty jako struktury komunikacyjnej. Gdy ludzie trac\u0105 zdolno\u015b\u0107 do porozumiewania si\u0119, gdy czuj\u0105, \u017ce ich g\u0142os nie ma szansy przebicia si\u0119, si\u0119gaj\u0105 po medium ostateczne, przemoc, jako narz\u0119dzie ekspresji (poni\u017cej nagranie rozmowy z 2013 r.).<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski. Przemoc i literatura\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/tMlKIoY-_2w?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>We wspomnianych tekstach Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski idzie jednak dalej, przemoc jest w\u0142a\u015bnie symptomem z\u0142o\u017conego procesu polskiej modernizacji, kt\u00f3ry nigdy nie by\u0142 wsp\u00f3lnym projektem wszystkich, nie tworzy\u0142 podstawy dla &#8222;wsp\u00f3lnoty Polak\u00f3w&#8221;, lecz raczej by\u0142 podstaw\u0105 do konstruowania \u015bwiadomie lub nie\u015bwiadomie sfer wyklucze\u0144. Napi\u0119cie mi\u0119dzy dum\u0105 i wstydem by\u0142o kluczowe w sensie emocjonalnym, podobnie jak napi\u0119cie mi\u0119dzy modernizacj\u0105 i modernizmem by\u0142o i jest kluczowe w sensie strukturalnym.<\/p>\n<p>Tak wi\u0119c dla cz\u0119\u015bci nowoczesno\u015b\u0107 zwi\u0105zana cho\u0107by z przynale\u017cno\u015bci\u0105 do Zachodu oznacza gotowo\u015b\u0107 na modernizacj\u0119, a wi\u0119c zgod\u0119 na umowne autostrady, lecz jednocze\u015bnie niech\u0119\u0107 do modernizmu, czyli modernizacji kulturowej polegaj\u0105cej na uznaniu wielokulturowo\u015bci, pluralizmu etc. <\/p>\n<p>Dla innych niech\u0119\u0107 do zmian i przywi\u0105zanie do swojsko\u015bci to wyraz obciachu i niedojrza\u0142o\u015bci. Nie b\u0119d\u0119 dalej relacjonowa\u0142 tez Czapli\u0144skiego, bo w jego teksty trzeba si\u0119 uwa\u017cnie wczyta\u0107. Jeden z nich puentuje:<\/p>\n<blockquote><p>Nie uda\u0142o si\u0119\u00a0polskim libera\u0142om zbudowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwa zbiorowego wstydu i jednostkowej dumy. W\u0105tpi\u0119 jednak, czy uda si\u0119 polskim narodowcom zbudowa\u0107 spo\u0142ecze\u0144stwo zbiorowej dumy i jednostkowego wstydu. Pierwszy projekt wygl\u0105da\u0142 tak, jakby akceptowano w nim zr\u00f3\u017cnicowanie spo\u0142eczne po to, by os\u0142abia\u0107\u00a0zbiorowe wi\u0119zi; w drugim projekcie wzmacnia si\u0119 zbiorowe wi\u0119zi, by eliminowa\u0107\u00a0zr\u00f3\u017cnicowanie spo\u0142eczne. Niezale\u017cnie jednak od faktycznej pora\u017cki pierwszego pomys\u0142u i pyrrusowego zwyci\u0119stwa praktyki drugiej, jasne si\u0119\u00a0sta\u0142o, \u017ce \u017cadne spo\u0142ecze\u0144stwo nie funkcjonuje bez wi\u0119zi i bez zbiorowych emocji. \u0141atwiej wyobrazi\u0107 sobie d\u0142ugie trwanie polskiej prawicy narodowej, ni\u017c zwyci\u0119stwo jakiejkolwiek opozycji, je\u015bli owa opozycja nie b\u0119dzie\u00a0mia\u0142a nowych pomys\u0142\u00f3w na zbiorowe afekty. Rz\u0105dzenie przez wytwarzanie konflikt\u00f3w na linii \u201enaszo\u015b\u0107 \u2013 obco\u015b\u0107\u201d mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 destrukcyjne, ale \u017cadna zmiana opcji politycznej nie zakryje roli, jak\u0105 w polskiej tera\u017aniejszo\u015bci odgrywa dynamika wstydu i dumy. Co zrobi\u0107 z t\u0105 par\u0105 wa\u017cnych i gro\u017anych emocji, dzia\u0142aj\u0105cych niszczycielsko zawsze wtedy, gdy dum\u0119 czerpiemy z cudzego wstydu? By\u0107 mo\u017ce powinni\u015bmy d\u0105\u017cy\u0107\u00a0do tego, aby\u015bmy jako cz\u0142onkowie spo\u0142ecze\u0144stwa umieli powiedzie\u0107: jeste\u015bmy dumni, poniewa\u017c potrafimy do\u015bwiadcza\u0107\u00a0wstydu. A potrafimy do\u015bwiadcza\u0107 wstydu z racji krzywd, kt\u00f3re kto\u015b w imi\u0119 przynale\u017cno\u015bci do naszej wsp\u00f3lnoty wyrz\u0105dzi\u0142 s\u0142abszym.<\/p>\n<p>Czu\u0142bym si\u0119\u00a0dumny, mog\u0105c nale\u017ce\u0107 do takiego spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p><\/blockquote>\n<p>Czu\u0142bym si\u0119 podobnie dumny jak Przemys\u0142aw Czapli\u0144ski. Musz\u0119 jednak do jego rozwa\u017ca\u0144 nad afektywn\u0105 stron\u0105 polskich pr\u00f3b konstruowania wsp\u00f3lnoty dorzuci\u0107 w\u0105tek, jakim wprost si\u0119 on nie zajmuje. To uwarunkowania strukturalne wynikaj\u0105ce z p\u00f3\u0142peryferyjnego po\u0142o\u017cenia Polski, kt\u00f3re jest \u017ar\u00f3d\u0142em nieustannej neurozy polegaj\u0105cej na przymusie &#8222;doganiania&#8221;. Niezale\u017cnie od tego, kto rz\u0105dzi, lubi wyci\u0105ga\u0107 tabele dynamiki wzrostu PKB, by na ich podstawie wylicza\u0107, kiedy Polska do\u015bcignie Niemcy. Na razie zdaje si\u0119 dogonili\u015bmy Grecj\u0119 (bardzo nam w tym pomog\u0142a swoj\u0105 zapa\u015bci\u0105), zbli\u017camy si\u0119 do Portugalii, kiedy wi\u0119c Niemcy?<\/p>\n<p>Tak jakby fakt dogonienia zachodniego s\u0105siada by\u0142 oczywist\u0105 oczywisto\u015bci\u0105, kwesti\u0105 tylko metoda, czyli spos\u00f3b modernizacyjnej mobilizacji: czy plan Balcerowicza, plan Hausnera czy te\u017c raczej plan Morawieckiego? Problem w tym, \u017ce akurat w tej dyscyplinie, jak\u0105 jest \u015bciganie si\u0119 na PKB w zglobalizowanej i zdominowanej przez kapita\u0142 finansowy gospodarce, lokalne plany tworzone na peryferiach systemu nie maj\u0105 decyduj\u0105cego\u00a0wp\u0142ywu na sytuacj\u0119 makroekonomiczn\u0105 w d\u0142u\u017cszej perspektywie. <\/p>\n<p>Wystarczy popatrze\u0107 na kondycj\u0119 Polski, S\u0142owacji i W\u0119gier &#8211; mimo zupe\u0142nie r\u00f3\u017cnych trajektorii po 1989 r. jeste\u015bmy w podobnej sytuacji, je\u015bli chodzi o zgeneralizowane wska\u017aniki, zar\u00f3wno makroekonomiczne, jak i zwi\u0105zane ze skuteczno\u015bci\u0105 np. modernizacji technologicznej (cho\u0107by cyfryzacja pa\u0144stwa). Wybijaj\u0105 si\u0119 Czesi.<\/p>\n<p>Ten cz\u0119\u015bciowy przynajmniej strukturalny determinizm wynikaj\u0105cy z miejsca w globalnym &#8222;\u0142a\u0144cuchu tworzenia warto\u015bci&#8221; powoduje, \u017ce suwerenno\u015b\u0107, czyli sprawczo\u015b\u0107 lokalnych polityk, sprowadza si\u0119 de facto do zarz\u0105dzania zidentyfikowan\u0105 przez Czapli\u0144skiego dialektyk\u0105 dumy i wstydu, z tym \u017ce o istnieniu tej dialektyki decyduje w\u0142a\u015bnie owa peryferyjno\u015b\u0107. To ona jest \u017ar\u00f3d\u0142em napi\u0119cia opisywanego przez Jamesa M. Wilce&#8217;a w ksi\u0105\u017cce &#8222;Crying Shame. Metaculture, Modernity, and the Exaggerated Death of Lament&#8221;. <\/p>\n<p>Wilce pokazuje, podobnie jak Czapli\u0144ski, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em wstydu jest przywi\u0105zanie do przednowoczesnych praktyk kulturowych (tu dla niego kluczow\u0105 jest lament jako spos\u00f3b spo\u0142ecznego, utrwalonego kulturowo radzenia sobie ze strat\u0105). Nowocze\u015bni nie oddaj\u0105 si\u0119 takim praktykom, ale ca\u0142a nowoczesno\u015b\u0107, jak pokazuje Wilce, jest rodzajem lamentu za tym, co wraz z modernizacj\u0105 utracili\u015bmy w nieustannym procesie zmiany.<\/p>\n<p>W sytuacji spo\u0142ecze\u0144stwa peryferyjnego, niezarz\u0105dzaj\u0105cego w pe\u0142ni swoim rozwojem, pojawia si\u0119 rodzaj napi\u0119cia, pytania: czy rzeczywi\u015bcie warto rezygnowa\u0107 ze starych form \u017cycia w zamian za autostrady, skoro i tak, nawet je\u015bli z nich zrezygnujemy, szanse na dogonienie\u00a0centrum s\u0105 znikome? Czy zatem determinizm wynikaj\u0105cy z uk\u0142adu centrum-peryferia jest nieusuwalny, a tym samym ci\u0105g\u0142e reprodukowanie si\u0119 napi\u0119cia mi\u0119dzy dum\u0105 i wstydem &#8211; jako g\u0142\u00f3wnymi emocjami organizuj\u0105cymi polskie \u017cycie wsp\u00f3lnotowe?<\/p>\n<p>Pr\u00f3by odpowiedzi w kolejnych wpisach, poni\u017cej niemiecki klip o tym, jak Niemcy nauczyli si\u0119 by\u0107 dumni z braku dumy.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"BE DEUTSCH! [Achtung! Germans on the rise!] | NEO MAGAZIN ROYALE mit Jan B\u00f6hmermann - ZDFneo\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/HMQkV5cTuoY?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W ostatnim &#8222;Du\u017cym Formacie&#8221; rozmowa Grzegorza Sroczy\u0144skiego z Przemys\u0142awem Czapli\u0144skim o dumie i wstydzie, g\u0142\u00f3wnych zdaniem badacza emocjach nap\u0119dzaj\u0105cych dzi\u015b Polak\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,65,7,46,219,197,274,56,182,15,24,257,20,49,120,8,95,6,9,124,86,50,268,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2340"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2340"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2340\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2344,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2340\/revisions\/2344"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2340"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2340"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2340"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}