{"id":238,"date":"2013-09-09T08:23:15","date_gmt":"2013-09-09T06:23:15","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=238"},"modified":"2013-09-09T08:23:15","modified_gmt":"2013-09-09T06:23:15","slug":"francja-jaka-lubie-szkolna-karta-laickosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2013\/09\/09\/francja-jaka-lubie-szkolna-karta-laickosci\/","title":{"rendered":"Francja jak\u0105 lubi\u0119 – szkolna karta laicko\u015bci"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Od dzi\u015b we wszystkich francuskich szko\u0142ach publicznych oraz niepublicznych dzia\u0142aj\u0105cych w ramach kontraktu z pa\u0144stwem w widocznym miejscu wisie\u0107 ma „Charte de la la\u00efcit\u00e9” \u00e0 l’\u00e9cole”, czyli Szkolna karta laicko\u015bci. To jeden z element\u00f3w reformy systemu edukacyjnego zainicjowany przez socjalist\u00f3w po wyborczej wygranej pod has\u0142em odbudowy szko\u0142y republika\u0144skiej. Symbolicznie odbudow\u0119 t\u0119 rozpocz\u0105\u0142 Fran\u00e7ois Hollande, kiedy w dniu obejmowania prezydenckiej w\u0142adzy z\u0142o\u017cy\u0142 kwiaty na grobach Julesa Ferry, tw\u00f3rcy francuskiego systemu powszechnej edukacji i Marii Sk\u0142odowskiej-Curie.<\/p>\n

Nie zachwycam si\u0119 francusk\u0105 szko\u0142\u0105, bo sami Francuzi wiedz\u0105, jak wiele maj\u0105 z ni\u0105 problem\u00f3w – strukturalnie przypominaj\u0105 bol\u0105czki polskiej szko\u0142y: testomania, kult pomiaru, nier\u00f3wno\u015bci. Na to nak\u0142ada si\u0119 wielkie zr\u00f3\u017cnicowanie kulturowe, rozbudowany system szkolnictwa prywatnego (g\u0142\u00f3wnie katolickiego). To, co podoba mi si\u0119 w reformach Vincenta Peillona, to podej\u015bcie systemowe do zmian: najpierw w kampanii zapowied\u017a reform, potem wspominane gesty symboliczne prezydenta, wielomiesi\u0119czne konsultacje za\u0142o\u017ce\u0144, og\u0142oszenie programu (i sp\u00f3r z nauczycielami o nowy harmonogram roku szkolnego) i jego realizacja we wszystkich wymiarach: od inwestycji (m.in. zwi\u0119kszanie zatrudnienia nauczycieli) przez zmian\u0119 podstawy programowej po wymiar symboliczny. Jego w\u0142a\u015bnie wyrazem jest szkolna karta laicko\u015bci podkre\u015blaj\u0105ca \u015bwiecki, neutralny \u015bwiatopogl\u0105dowo charakter szko\u0142y publicznej. Nie ma w niej wi\u0119c miejsca na manifestowanie uczu\u0107 religijnych, cho\u0107 ka\u017cdy ma wolno\u015b\u0107 wyznawania swojej wiary. Wolno\u015b\u0107 ta jednak musi ust\u0105pi\u0107 w sytuacji, gdy sprzeczna jest z programem szko\u0142y – np. je\u015bli ucze\u0144 motywowany religijnie nie uznaje teorii ewolucji, w klasie musi swoje pogl\u0105dy zachowa\u0107 dla siebie i uzna\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 wiedzy naukowej w tej materii.<\/p>\n

Karta rozpoczyna si\u0119 od prostego stwierdzenia:<\/p>\n

La France est une R\u00e9publique indivisible, la\u00efque, d\u00e9mocratique et sociale.<\/em><\/p><\/blockquote>\n

Dalej kolejne stwierdzenia o neutralno\u015bci \u015bwiatopogl\u0105dowej pa\u0144stwa, wynikaj\u0105cego z republika\u0144skiej tradycji. Peillon t\u0142umaczy ide\u0119 Karty (dokument jest podstaw\u0105 dla wymiaru wychowawczego dzia\u0142ania szko\u0142y) w Journal de Dimanche<\/a>. Oczywi\u015bcie, chyba tylko Francja i Stany Zjednoczone traktuj\u0105 tak powa\u017cnie swoje konstytucje oraz zasad\u0119 rozdzia\u0142y pa\u0144stwa od religii. W Polsce mamy niestety przechy\u0142 w drug\u0105 stron\u0119 – szko\u0142a publiczna nie jest \u017cadnym gwarantem neutralno\u015bci, zaanga\u017cowanie szko\u0142y w obrz\u0105dki religijne to sprawa rodzic\u00f3w i dyrekcji, jak kiedy\u015b odpowiedzia\u0142a minister edukacji na pytanie o inauguracj\u0119 roku szkolnego z ko\u015bcielnym nabo\u017ce\u0144stwem w tle. Na dodatek system nie gwarantuje praw niewierz\u0105cym, do dzi\u015b nie upora\u0142 si\u0119 m.in. z lekcjami etyki, praktycznie niedost\u0119pnymi w wi\u0119kszo\u015bci szk\u00f3\u0142.<\/p>\n

Do tej normy ju\u017c si\u0119 przyzwyczaili\u015bmy, w\u0142adze o\u015bwiatowe naszego pa\u0144stwa unikaj\u0105 jak mog\u0105 jakichkolwiek dyskusji aksjologicznych. Tak jakby mo\u017cna by\u0142o zreformowa\u0107 system edukacyjny ograniczaj\u0105c si\u0119 do spraw technicznych: programu, wyposa\u017cenia szk\u00f3\u0142, zatrudnienia nauczycieli. Niestety, bez odpowiedzi na zasadnicze pytanie: po co ma istnie\u0107 szko\u0142a publiczna, opr\u00f3cz tego \u017ce ma odpowiada\u0107 na potrzeby rynku pracy, \u017cadna reforma si\u0119 nie uda tylko b\u0119dzie chaotyczn\u0105 szamotanin\u0105 bez \u0142adu i sk\u0142adu. Szkoda, bo w sumie tradycje publicznego my\u015blenia o szkole mamy znakomite, by wspomnie\u0107 Komisj\u0119 Edukacji Narodowej, pierwsze na \u015bwiecie ministerstwo edukacji. Nie oczekuj\u0119, \u017ce b\u0119dziemy goni\u0107 Francuz\u00f3w w laicko\u015bci, chcia\u0142bym jednak, \u017ceby polski ucze\u0144 podobnie jak ma\u0142y Francuz wiedzia\u0142 po wej\u015bciu do szko\u0142y, w jakim \u017cyje kraju i potrafi\u0142 zdefiniowa\u0107 warto\u015bci funduj\u0105ce jego Rzeczpospolit\u0105\/Republik\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od dzi\u015b we wszystkich francuskich szko\u0142ach publicznych oraz niepublicznych dzia\u0142aj\u0105cych w ramach kontraktu z pa\u0144stwem w widocznym miejscu wisie\u0107 ma „Charte de la la\u00efcit\u00e9” \u00e0 l’\u00e9cole”, czyli Szkolna karta laicko\u015bci. To jeden z element\u00f3w reformy systemu edukacyjnego zainicjowany przez socjalist\u00f3w po wyborczej wygranej pod has\u0142em odbudowy szko\u0142y republika\u0144skiej. Symbolicznie odbudow\u0119 t\u0119 rozpocz\u0105\u0142 Fran\u00e7ois Hollande, kiedy […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65,7,10,56,29,20,49,9,73,66],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/238"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=238"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/238\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":241,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/238\/revisions\/241"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=238"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=238"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=238"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}