{"id":2456,"date":"2016-07-27T13:51:12","date_gmt":"2016-07-27T11:51:12","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2456"},"modified":"2016-07-27T14:11:02","modified_gmt":"2016-07-27T12:11:02","slug":"teatr-wojna-przyszlosc-swiat-w-wegajtach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/07\/27\/teatr-wojna-przyszlosc-swiat-w-wegajtach\/","title":{"rendered":"Teatr, wojna, przysz\u0142o\u015b\u0107. \u015awiat w W\u0119gajtach"},"content":{"rendered":"
\"OLYMPUS

Wioska Teatralna 2016, b\u00f3l g\u0142owy organizator\u00f3w – publiczno\u015b\u0107 dopisa\u0142a, wiele spektakl\u00f3w trzeba by\u0142o gra\u0107 dwa razy. Fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Kolejna Wioska Teatralna w W\u0119gajtach<\/strong><\/a> zako\u0144czy\u0142a si\u0119. Jak zawsze by\u0142o intensywnie, gor\u0105co, ale te\u017c jako\u015b inaczej.
\n
\nCzu\u0107 by\u0142o niezwyk\u0142y rezonans mi\u0119dzy tym, co pokazuj\u0105 arty\u015bci, a poczuciem rzeczywisto\u015bci, do\u015bwiadczanym bezpo\u015brednio i jaka atakuje w ka\u017cdym doniesieniu medialnym. W stodole ukrytej w warmi\u0144skim lesie wyczuwa\u0142o si\u0119\u00a0puls \u015bwiata.<\/p>\n

\"OLYMPUS

Spotkanie z Arturem Klinauem, prowadzi Wac\u0142aw Sobaszek, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Po pierwsze wojna. Bia\u0142oruski artysta i pisarz Artur Klinau oraz czeski teatr „Te\u010f, n\u00e1dech a le\u0165” przypomnieli, \u017ce jest tu\u017c, za granic\u0105. Na Ukrainie zbiera codziennie krwawe \u017cniwo i dotyka ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa: 1,75 mln ludzi zmuszonych do ucieczki z miejsca zamieszkania, zara\u017cenie przemoc\u0105, kt\u00f3ra staje si\u0119 do\u015bwiadczeniem coraz wi\u0119kszej\u00a0liczby os\u00f3b maj\u0105cych za sob\u0105 do\u015bwiadczenie frontu. Gin\u0105 cywile po obu stronach, gin\u0105 poborowi i ochotnicy, jak Wasyl Slipak, \u015bpiewak operowy wyst\u0119puj\u0105cy w Operze Paryskiej, zastrzelony pod koniec czerwca przez snajpera na froncie \u0142uha\u0144skim.<\/p>\n

\"OLYMPUS

Spektakl „Slepice nen\u00ed pt\u00e1k, Ukrajina nen\u00ed cizina” praskiego zespo\u0142u Te\u010f, n\u00e1dech a le\u0165, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Czeskiemu zespo\u0142owi uda\u0142o si\u0119 doskonale odda\u0107 niezwyk\u0142\u0105 z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 wojennej sytuacji na wschodzie Ukrainy. By j\u0105 zrozumie\u0107, po\u015bwi\u0119cili wiele czasu na podr\u00f3\u017ce do miejsca wydarze\u0144, rozmawiali z uczestnikami wszystkich stron konfliktu, w efekcie powsta\u0142 przejmuj\u0105cy, cho\u0107 niesentymentalny spektakl „Slepice nen\u00ed pt\u00e1k, Ukrajina nen\u00ed cizina”. Przypominaj\u0105cy to, co wprost powiedzia\u0142 Artur Klinau – wojna ukrai\u0144ska dotyka wszystkich, Bia\u0142orusini maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce w ka\u017cdej chwili mog\u0105 by\u0107 przedmiotem podobnych dzia\u0142a\u0144 ze strony Kremla, jakie doprowadzi\u0142y do tego, co dzieje si\u0119 w Donbasie.<\/p>\n

\"OLYMPUS

Jurij Andruchowycz wyst\u0105pi\u0142 zar\u00f3wno w roli performera, jak i dyskutanta, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Czy jednak rzeczywi\u015bcie jedyna reakcj\u0105 na tak brutaln\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 jest szykowanie si\u0119 do wojny? Czy mo\u017cna na ni\u0105 wp\u0142ywa\u0107 w inny, pokojowy spos\u00f3b? Co ze sztuk\u0105 i kultur\u0105 – czy maj\u0105 zamilkn\u0105\u0107, bo grzmi\u0105 dzia\u0142a? Doskona\u0142ym punktem wyj\u015bcia do dyskusji by\u0142o przypomnienie przez Artura Klinaua niebezpiecze\u0144stw, jakie nios\u0105 pr\u00f3by realizacji wielkich utopii –\u00a0w ksi\u0105\u017cce \u201eMiasto S\u0142o\u0144ca\u201d podejmuje uwiedzenie komunizmem.<\/p>\n

Nie o wielkie, ca\u0142o\u015bciowe projekty spo\u0142eczne dzi\u015b chodzi, lecz raczej o mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyobra\u017cenia sobie alternatywy oraz sprawczo\u015b\u0107 jednostek i grup wobec anonimowych „si\u0142 historii”. \u015awietnie t\u0119 kwesti\u0119 podj\u0119\u0142a Iwona Konecka z Teatru Realistycznego w monodramie „Atrapa i utopia”. Bardzo osobisty, zagrany z werw\u0105 monodram sta\u0142 si\u0119 manifestem wiary w si\u0142\u0119 sztuki, zw\u0142aszcza poezji, kt\u00f3ra w przekonaniu Koneckiej jest no\u015bnikiem intuicji o mo\u017cliwo\u015bci zmiany i alternatywy.<\/p>\n

Wszystkie te w\u0105tki od\u017cy\u0142y raz jeszcze podczas podsumowuj\u0105cej debaty o rewolucji kulturowej. W gor\u0105cej dyskusji wyra\u017anie ujawni\u0142 si\u0119 najwa\u017cniejszy problem dzisiejszego kryzysu: z jednej strony wyzwania o globalnej skali (od nier\u00f3wno\u015bci spo\u0142eczno-ekonomicznych po destrukcj\u0119 \u015brodowiska), z drugiej mikroskala dzia\u0142a\u0144 takich jak przedstawiane podczas Wioski. Czy takie mikrostrategie mog\u0105 wywo\u0142a\u0107 zmian\u0119 w skali makro? Na to pytanie nie ma jasnej odpowiedzi, wiadomo, \u017ce potrzebne s\u0105 nowe instrumenty t\u0142umaczenia zaanga\u017cowania w wymiarze kulturalnym i spo\u0142ecznym na dzia\u0142anie o charakterze politycznym. Bo przed polityk\u0105 nie da si\u0119 uciec, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej wr\u00f3ci.<\/p>\n

Przypomnia\u0142 o tym spektakl „Ubu Kr\u00f3l” wystawiony przez aktor\u00f3w z Domu Pomocy Spo\u0142ecznej w Jonkowie. Cho\u0107 jeszcze praca nad spektaklem si\u0119 nie zako\u0144czy\u0142a, a widzowie mogli uczestniczy\u0107 jedynie w otwartej pr\u00f3bie, to jednak\u00a0zesp\u00f3\u0142 z Jonkowa zawiadywany przez Wac\u0142awa i Erdmute Sobaszk\u00f3w nada\u0142 tekstowi Alfreda Jarry niezwyk\u0142ego blasku i aktualno\u015bci.<\/p>\n

\"OLYMPUS

Pr\u00f3ba otwarta spektaklu Ubu Kr\u00f3l, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

To tylko kr\u00f3tki spis refleksji po ostatniej Wiosce Teatralnej w W\u0119gajtach, w tym roku odbywa\u0142a si\u0119 ona pod has\u0142em „Zwrotnik Warmia. Do kolejnego spotkania up\u0142ynie rok, wiele si\u0119 w tym czasie wydarzy – historia przyspiesza. Czy w kierunku lepszej alternatywy, czy te\u017c\u00a0raczej \u015bwiat staje si\u0119 krain\u0105 kr\u00f3la Ubu?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kolejna Wioska Teatralna w W\u0119gajtach zako\u0144czy\u0142a si\u0119. Jak zawsze by\u0142o intensywnie, gor\u0105co, ale te\u017c jako\u015b inaczej.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1,141,65,45,21,197,56,182,24,49,120,8,6,9,124,73,44,82,78,50,167,70],"tags":[81],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2456"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2456"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2456\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2466,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2456\/revisions\/2466"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2456"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2456"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2456"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}