{"id":2580,"date":"2016-09-04T17:30:26","date_gmt":"2016-09-04T15:30:26","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2580"},"modified":"2016-09-04T19:26:03","modified_gmt":"2016-09-04T17:26:03","slug":"krystian-lupa-koniec-sztuki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/09\/04\/krystian-lupa-koniec-sztuki\/","title":{"rendered":"Krystian Lupa. Koniec sztuki?"},"content":{"rendered":"

Nie chodzi o rezygnacj\u0119 z pracy nad „Procesem” w Teatrze Polskim, cho\u0107 to te\u017c ponura wiadomo\u015b\u0107.
\n
\nW wywiadzie udzielonym „Gazecie Wyborczej”<\/strong><\/a> Krystian Lupa t\u0142umaczy si\u0119 ze swoich decyzji, puentuj\u0105c dramatycznie: „Po odej\u015bciu z Teatru Polskiego ko\u0144czy si\u0119 dla mnie w Polsce mo\u017cliwo\u015b\u0107 pracy”. Najwa\u017cniejsze jest jednak zako\u0144czenie rozmowy. Lupa zwierza si\u0119 z niemoty artysty i sztuki.<\/p>\n

Z\u00a0problemem wyczerpania kultury i sztuki Krystian Lupa mierzy si\u0119 konsekwentnie w ostatnich swych dzie\u0142ach. Gdy jednak m\u00f3wi wprost:<\/p>\n

Wydaje mi si\u0119, \u017ce arty\u015bci nie dojrzeli do swojej epoki i \u0142\u0105cznie ze mn\u0105 nie s\u0105 w stanie stworzy\u0107 dzie\u0142a wystarczaj\u0105co niepokoj\u0105cego, kt\u00f3re wpu\u015bci w dusze ludzkie ten niepok\u00f3j, a w konsekwencji doprowadzi do zmiany.<\/p><\/blockquote>\n

… to sprawa staje si\u0119 rzeczywi\u015bcie powa\u017cna, bo stawk\u0105 jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 alternatywy dla tego wszystkiego, o czym mowa we wcze\u015bniejszych partiach wywiadu. Faszyzacja \u017cycia publicznego i polityki, maoizacja \u017cycia kulturalnego przez nieudacznik\u00f3w i beztalencia odgrywaj\u0105ce si\u0119 za lata braku niepowodze\u0144 maj\u0105 swe \u017ar\u00f3d\u0142o w atrofii tw\u00f3rczej wyobra\u017ani, kt\u00f3ra by\u0142aby w stanie zaproponowa\u0107 nie tylko opowie\u015b\u0107 nios\u0105c\u0105 niepok\u00f3j, lecz tak\u017ce przedstawia\u0142a alternatyw\u0119.<\/p>\n

Na ten brak na\u0142o\u017cy\u0107 trzeba bowiem to, co jest zwyk\u0142\u0105 cech\u0105 rzeczywisto\u015bci spo\u0142ecznej:<\/p>\n

przera\u017caj\u0105ca wi\u0119kszo\u015b\u0107 tego, co ma miejsce, jest skutkiem naszego zaniedbania. Nie to, co robimy, ale to, co zaniedbujemy, tworzy nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p><\/blockquote>\n

– m\u00f3wi Lupa za Thomasem Bernhardem. W czasach zwyk\u0142ych te zaniedbania i zaniechania nie musz\u0105 by\u0107 gro\u017ane, w czasach uwi\u0105du wyobra\u017ani otwieraj\u0105 drog\u0119 tym, kt\u00f3rzy nie wahaj\u0105 si\u0119 robi\u0107, dzia\u0142a\u0107. <\/p>\n

Krystian Lupa m\u00f3wi\u0142 o tym wszystkim, otwieraj\u0105c swoim spotkaniem w listopadzie 2012 r. Laboratorium Przysz\u0142o\u015bci w Centrum Sztuki Wsp\u00f3\u0142czesnej w Warszawie. Kilkana\u015bcie dni po premierze „Miasta snu”, kt\u00f3ra zgra\u0142a si\u0119 z pierwsz\u0105 rzeczywi\u015bcie masow\u0105 demonstracj\u0105 na 11 listopada.<\/p>\n