{"id":2608,"date":"2016-09-10T11:29:41","date_gmt":"2016-09-10T09:29:41","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2608"},"modified":"2016-09-19T16:23:25","modified_gmt":"2016-09-19T14:23:25","slug":"dyktatura-klamstwa-polityka-i-post-prawda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/09\/10\/dyktatura-klamstwa-polityka-i-post-prawda\/","title":{"rendered":"Dyktatura k\u0142amstwa. Polityka i postprawda"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Pawe\u0142 Potoroczyn przymusowo rozstaj\u0105c si\u0119 z Instytutem Adama Mickiewicza, napisa\u0142, co my\u015bli o polityce<\/strong><\/a> insynuacji,\u00a0legitymizuj\u0105cej si\u0119 przez szkalowanie i polegaj\u0105cej na zarz\u0105dzaniu przez obg\u00f3wnianie.
\n
\nNajnowszy „The Economist” uzupe\u0142nia t\u0119 diagnoz\u0119<\/strong><\/a>: taki jest dzi\u015b stan polityki w og\u00f3le. Politycy zawsze pos\u0142ugiwali si\u0119 k\u0142amstwem, tym samym uznaj\u0105c znaczenie prawdy. Dzi\u015b ju\u017c jednak prawda ich nie interesuje, to ju\u017c nawet nie poczciwy postmodernizm, tylko epoka postprawdy.<\/p>\n

„The Economist” odwo\u0142uje si\u0119 do przyk\u0142ad\u00f3w z Polski, zw\u0142aszcza do g\u0142\u00f3wnego mitu obecnej w\u0142adzy, katastrofy smole\u0144skiej jako rosyjskiego zamachu. G\u0142\u00f3wny szaman tego mitu, Antoni Macierewicz, ma jednak dobre towarzystwo Donalda Trumpa i innych polityk\u00f3w, kt\u00f3rzy ju\u017c nawet nie k\u0142ami\u0105, tylko pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 kategori\u0105, \u017ce prawd\u0105 jest to, co mobilizuje elektorat.<\/p>\n

To nowy rodzaj populizmu, kt\u00f3ry ciekawie analizuje z kolei Jan-Werner M\u00fcller w „Guardianie”<\/strong><\/a>. Populizm definiuje jako taki ruch polityczny, kt\u00f3ry zamiast tego, co robili uczestnicy Occupy Wallstreet, nie krzyczy „We Are 99%”, tylko „We Are 100%”. Tylko my reprezentujemy ca\u0142o\u015b\u0107, niezale\u017cnie od faktycznych wynik\u00f3w wybor\u00f3w (zawsze mo\u017cna oskar\u017cy\u0107 elity o fa\u0142szerstwo lub arytmetyki wyborczej u\u017cywa\u0107 do przek\u0142adania faktycznej mniejszo\u015bci na g\u0142os suwerena). Co wa\u017cne i \u0142\u0105czy analiz\u0119\u00a0M\u00fcllera z analiz\u0105 „The Economist”: ca\u0142o\u015b\u0107 reprezentowana przez populist\u00f3w nie odnosi si\u0119 do rzeczywisto\u015bci, tylko cementowana jest narracj\u0105 moraln\u0105.<\/p>\n

M\u00fcller te\u017c ostrzega przed naiwnym przekonaniem, \u017ce stworzony przez populist\u00f3w \u015bwiat iluzji, jaki wyni\u00f3s\u0142 ich do w\u0142adzy, podczas realnie sprawowanej w\u0142adzy b\u0119dzie przeszkod\u0105. Wszak w\u0142adza odnosi si\u0119 do rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

The notion that populists in power are bound to fail one way or another is comforting. It\u2019s also an illusion. For one thing, while populist parties necessarily protest against elites, this does not mean that populism in government will become self-contradictory. All failures of populists in government can still be blamed on elites acting behind the scenes, whether at home or abroad.<\/p><\/blockquote>\n

Niestety, w czasach postprawdy sprawa si\u0119 komplikuje, bo elektorat got\u00f3w jest g\u0142osowa\u0107 wbrew swoim interesom. Dlaczego tak si\u0119 dzieje? Tu ju\u017c warto wr\u00f3ci\u0107 do „The Economist”. Jedna z najwa\u017cniejszych przyczyn to delegitymizacja i erozja zaufania do instytucji odpowiedzialnych za „produkcj\u0119 prawdy”: instytucji akademickich, eksperckich, medi\u00f3w. Nauka, jako przycz\u00f3\u0142ek nowoczesnego pa\u0144stwa odpowiedzialny za gwarantowanie obiektywnej prawdy, straci\u0142a ten uprzywilejowany status.<\/p>\n

Doskonale ilustruje t\u0119 sytuacj\u0119 \u015bledztwo w sprawie katastrofy smole\u0144skiej. Skoro wyniki pracy pierwszej komisji nie spe\u0142ni\u0142y politycznych oczekiwa\u0144, powo\u0142ana zosta\u0142a nowa komisja z zaprogramowanym ju\u017c w jej dzia\u0142anie wynikiem. Fina\u0142 jej pracy b\u0119dzie innym sposobem realizacji scenariusza, wed\u0142ug jakiego powsta\u0142 film „Smole\u0144sk”. Andrzej Zybertowicz zwi\u0105zany z obecnym obozem w\u0142adzy jest wsp\u00f3\u0142autorem ksi\u0105\u017cki „Samob\u00f3jstwo O\u015bwiecenia”. W istocie jednak mamy do czynienia z zab\u00f3jstwem O\u015bwiecenia i rezygnacj\u0105 z rozumu w przestrzeni publicznej.<\/p>\n

Czy t\u0119 sytuacj\u0119 mo\u017cna odwr\u00f3ci\u0107? Paradoksalnie sojusznikiem ratuj\u0105cym rozum i racjonalne my\u015blenie m\u00f3g\u0142by by\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142. Wy\u0107wiczony na scholastycznej tradycji zawsze by\u0142 niech\u0119tny emocjonalnej religijno\u015bci ludu i najbardziej ba\u0142 si\u0119 cud\u00f3w. Zdaje si\u0119, \u017ce liczba uzdrowie\u0144 w Lourdes uznawana przez czynniki ko\u015bcielne jest mniejsza, ni\u017c pozwalaj\u0105 na to medyczne statystyki. Problem w tym, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 sam ulega populizmowi w walce o sw\u00f3j elektorat.<\/p>\n

Postprawda nas nie wyzwoli. Czy jednak mo\u017cna jeszcze odzyska\u0107 rozum w przestrzeni publicznej czy ju\u017c pozosta\u0142o jedynie czeka\u0107 na demony?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pawe\u0142 Potoroczyn przymusowo rozstaj\u0105c si\u0119 z Instytutem Adama Mickiewicza, napisa\u0142, co my\u015bli o polityce insynuacji,\u00a0legitymizuj\u0105cej si\u0119 przez szkalowanie i polegaj\u0105cej na zarz\u0105dzaniu przez obg\u00f3wnianie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,65,21,55,10,56,15,29,24,257,49,120,6,9,268,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2608"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2626,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2608\/revisions\/2626"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}