{"id":269,"date":"2013-09-20T09:15:11","date_gmt":"2013-09-20T07:15:11","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=269"},"modified":"2013-09-20T09:15:11","modified_gmt":"2013-09-20T07:15:11","slug":"szczecin-przyszlosc-ekonomii-solidarnej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2013\/09\/20\/szczecin-przyszlosc-ekonomii-solidarnej\/","title":{"rendered":"Szczecin, przysz\u0142o\u015b\u0107 ekonomii solidarnej"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Ekonomia solidarna, zwana te\u017c spo\u0142eczn\u0105, tradycyjnie \u00a0kojarzy si\u0119 ze sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci\u0105. I s\u0142usznie, bo ruch sp\u00f3\u0142dzielczy by\u0142 odpowiedzi\u0105 na nabieraj\u0105cy si\u0142y rynkowy kapitalizm – sile kapita\u0142u fizycznego przeciwstawia\u0142 moc kapita\u0142u spo\u0142ecznego. Zjednoczeni w grup\u0119 spo\u017cywcy mog\u0105 stawia\u0107 warunki dostawcy, rozbici staj\u0105 si\u0119 jego ofiarami. Ta regu\u0142a obowi\u0105zuje do dzi\u015b, dlatego np. w USA utilities, czyli obs\u0142uga dostaw elektryczno\u015bci, wody, ciep\u0142a do odbiorc\u00f3w obs\u0142ugiwana jest g\u0142\u00f3wnie przez sp\u00f3\u0142dzielnie. Nale\u017cy do nich 42% linii przesy\u0142owych elektryczno\u015bci.<\/p>\n

W Polsce sp\u00f3\u0142dzielczo\u015b\u0107, po rozkwicie w okresie II Rzeczpospolitej (25% PKB, najlepsze prawo sp\u00f3\u0142dzielcze w Europie, miliony sp\u00f3\u0142dzielc\u00f3w) zost<\/p>\n

a\u0142a skompromitowana przez komunist\u00f3w i dor\u017cni\u0119ta podczas transformacji. Na os\u0142od\u0119 mamy w Konstytucji napisane, \u017ce Polska jest krajem spo\u0142ecznej gospodarki rynkowej. Konstytucja trupa nie o\u017cywi, mog\u0105 to jedynie zrobi\u0107 lud<\/p>\n

zie widz\u0105cy w ekonomii solidarnej sens. Ludzie tacy zjechali do Szczecina na VII Og\u00f3lnopolskie Spotkania Ekonomii Spo\u0142ecznej, by dzieli\u0107 si\u0119 do\u015bwiadczeniami i problemami.<\/p>\n

Problem\u00f3w nie brakuje, ekonomia spo\u0142eczna na skutek pokracznej logiki naszego kapitalizmu zamiast spe\u0142nia\u0107 pierwotne cele sta\u0142\u0105 si\u0119 instrumentem do za\u0142atwiania problem\u00f3w spo\u0142ecznych, kana\u0142em redystrybucji pomocy spo\u0142ecznej – czasami z doskona\u0142ym skutkiem, czasem z fatalnym. Podobnie, jak sta\u0142o si\u0119 z wieloma organizacjami spo\u0142ecznymi, kt\u00f3re uleg\u0142y grantozie.<\/p>\n

Tymczasem ekonomia solidarna mo\u017ce by\u0107 bardzo wa\u017cnym instrumentem szukania energii potrzebnych, by zapewni\u0107 rozw\u00f3j. Sam rynek nie wystarczy, zw\u0142aszcza gdy dominuj\u0105 na nim pracodawcy i kapitali\u015bci, kt\u00f3rzy zamiast inwestowa\u0107 w innowacje, ca\u0142y wysi\u0142ek wk\u0142adaj\u0105 w lobbing na rzecz praw umo\u017cliwiaj\u0105cych obni\u017canie koszt\u00f3w dzia\u0142alno\u015bci kosztem pracownik\u00f3w. Kapitali\u015bci potrzebuj\u0105 silnych zwi\u0105zk\u00f3w jako partner\u00f3w, a sam rynkowy kapitalizm potrzebuje silnego sektora solidarnego jako alternatywy kompensuj\u0105cej jego ekscesy.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Problem tylko, jak m\u00f3wi\u0142em w swoim wyst\u0105pieniu, \u017ce wszystkie elementy \u0142amig\u0142\u00f3wki potrzebne do rozmowy o ekonomii w og\u00f3le i ekonomii solidarnej w szczeg\u00f3lno\u015bci prze\u017cywaj\u0105 obecnie g\u0142\u0119boki kryzys: jak przekonuje Edmund Phelps, \u017ar\u00f3d\u0142a rozwoju gospodarczego uleg\u0142y atrofii, klasyczne spo\u0142ecze\u0144stwo zwi\u0105zane z t\u0105 zamieraj\u0105c\u0105 gospodark\u0105 te\u017c si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, dodaje Alain Touraine, a na dodatek wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat jest niego\u015bcinny dla solidarno\u015bci, dobija Zygmunt Bauman. Mamy wi\u0119c potr\u00f3jny kryzys, zbyt pi\u0119kny by go zmarnowa\u0107. Bo jak co\u015b si\u0119 ko\u0144czy, to te\u017c co\u015b si\u0119 zaczyna.<\/p>\n

Tego pocz\u0105tku nale\u017cy szuka\u0107 zadaj\u0105c w\u0142a\u015bciwe strategiczne pytanie, takie jak przed laty zada\u0142 zmar\u0142y niedawno Ronald Coase, kt\u00f3ry zastanawia\u0142 si\u0119 po co istnieje firma? Odpowiedzia\u0142 w 1937 r., p\u00f3\u017aniej dosta\u0142 Nobla. Pytanie pozornie bezsensownie, skoro istnieje, to znaczy \u017ce jest potrzebna. A jest potrzebna dlatego, \u017ce rynek nie dzia\u0142a doskonale i firma zwi\u0119ksza efektywno\u015b\u0107 przetwarzania informacji oraz przyczynia si\u0119 do zmniejszenia koszt\u00f3w transakcyjnych.<\/p>\n

Dzi\u015b odpowied\u017a na to pytanie wygl\u0105da cz\u0119sto inaczej, wszystko zale\u017cy od obszar\u00f3w aktywno\u015bci. W wielu przypadkach firmy, organizacji, instytucji nie potrzeba, bo ich funkcje przejmuj\u0105 sieci informacyjne. Pozostaje ci\u0105gle jednak kwestia zdolno\u015bci do zbiorowego dzia\u0142ania w rozproszonych sieciach, kt\u00f3re mia\u0142oby charakter trwa\u0142o\u015bci spojonej wi\u0119zami solidarno\u015bci, a nie adhokracji jednej sprawy. Skoro jednak jeste\u015bmy na pocz\u0105tku drogi, to trudno mie\u0107 gotowe wszystkie odpowiedzi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ekonomia solidarna, zwana te\u017c spo\u0142eczn\u0105, tradycyjnie \u00a0kojarzy si\u0119 ze sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci\u0105. I s\u0142usznie, bo ruch sp\u00f3\u0142dzielczy by\u0142 odpowiedzi\u0105 na nabieraj\u0105cy si\u0142y rynkowy kapitalizm – sile kapita\u0142u fizycznego przeciwstawia\u0142 moc kapita\u0142u spo\u0142ecznego. Zjednoczeni w grup\u0119 spo\u017cywcy mog\u0105 stawia\u0107 warunki dostawcy, rozbici staj\u0105 si\u0119 jego ofiarami. Ta regu\u0142a obowi\u0105zuje do dzi\u015b, dlatego np. w USA utilities, czyli obs\u0142uga […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[65,46,21,56,24,8,6,73,86],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/269"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=269"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/269\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":272,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/269\/revisions\/272"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=269"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=269"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=269"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}