{"id":273,"date":"2013-09-20T22:35:28","date_gmt":"2013-09-20T20:35:28","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=273"},"modified":"2013-09-20T22:35:28","modified_gmt":"2013-09-20T20:35:28","slug":"warszawa-zdjecie-miasta-wystawa-w-nowym-teatrze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2013\/09\/20\/warszawa-zdjecie-miasta-wystawa-w-nowym-teatrze\/","title":{"rendered":"Warszawa. Zdj\u0119cie miasta &#8211; wystawa w Nowym Teatrze"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Wystawa_Mazur.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-275\" title=\"Adam Mazur\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Wystawa_Mazur-224x300.jpg\" alt=\"\" width=\"224\" height=\"300\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Wystawa_Mazur-224x300.jpg 224w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2013\/09\/Wystawa_Mazur-767x1024.jpg 767w\" sizes=\"(max-width: 224px) 100vw, 224px\" \/><\/a>W Nowym Teatrze w Warszawie, czyli w stanowi\u0105cej jego cz\u0119\u015b\u0107 hali warsztatowej na Madali\u0144skiego (jeszcze przed remontem) \u015bwietna wystawa &#8222;<a href=\"http:\/\/www.nowyteatr.org\/pl\/event\/zdjecie_miasta\" target=\"_blank\">Zdj\u0119cie miasta. Fotografia warszawska i praktyki pokrewne<\/a>&#8222;. Pracuje ka\u017cdy element projektu: miejsce, z kt\u00f3rego jeszcze nie ulecia\u0142 oleisty zapach peerelowskiego industrialu, scenografia lokuj\u0105ca w fabrycznej hali fragmenty miasta, samo miasto jako bohater &#8211; uciekaj\u0105ce przed obiektywem i chwytane co rusz w innych pozach i ods\u0142onach przez znakomitych fotografik\u00f3w. Nad tym wszystkim \u015bwietny zamys\u0142 kuratorski Adama Mazura.<!--more--><\/p>\n<p>Z wystawy, jak z powojennych gruz\u00f3w wy\u0142ania si\u0119 \u017cywe chaotyczn\u0105 energi\u0105 miasto. To ta energia decyduje o jego uroku i szpetocie zarazem. Fotografie \u0142api\u0105 to, co oko na co dzie\u0144 omija &#8211; kwarta\u0142 miasta w okolicach Pasty, gdzie w kwadracie o boku 150 metr\u00f3w nagromadzi\u0142 si\u0119 najbardziej zdumiewaj\u0105cy koktajl architektoniczny, od Pa\u0142acu Kultury, po wie\u017c\u0119 Liebeskinda na horyzoncie bo peerelowskie blokowisko. W tle przedwojenne \u017cydowskie kamienice na Pr\u00f3\u017cnej. Dziwne, \u017ce to wszystko nie wybuchnie.<\/p>\n<p>Etnografia powstaj\u0105cego Ursynowa, psychologia metropolitalnych emocji, poetyka czyn\u00f3w spo\u0142ecznych i pulsuj\u0105cy nieustannie proces destrukcji i budowania, jak nie Niemcy, to komuni\u015bci, jak nie komuni\u015bci, to deweloperzy. Miasto ro\u015bnie jak palimpsest na kolejnych warstwach gruzu. I \u017cyje. We wprowadzeniu czytamy:<\/p>\n<blockquote><p>W ci\u0105gu ostatniej dekady obraz Warszawy uleg\u0142 przemianie: z\u00a0przeoranego histori\u0105 i\u00a0do\u015b\u0107 szkaradnego miasta sta\u0142a si\u0119 mo\u017ce jeszcze nie pi\u0119kn\u0105, ale z\u00a0pewno\u015bci\u0105 interesuj\u0105c\u0105 metropoli\u0105. Trudno ocenia\u0107 na ile jest to zas\u0142ug\u0105 w\u0142adz inicjuj\u0105cych odg\u00f3rne kampanie wizerunkowe, a\u00a0na ile efektem dzia\u0142a\u0144 oddolnych samych mieszka\u0144c\u00f3w. Z\u00a0pewno\u015bci\u0105 w\u00a0procesie zmiany niebagateln\u0105 rol\u0119 odegra\u0142a rosn\u0105ca grupa aktywist\u00f3w miejskich, zwi\u0105zanych z\u00a0pozarz\u0105dowymi instytucjami spo\u0142ecznik\u00f3w, ale tak\u017ce artyst\u00f3w i\u00a0po prostu Warszawiak\u00f3w.<\/p><\/blockquote>\n<p>Dla owych aktywist\u00f3w miejsce tak\u017ce si\u0119 znalaz\u0142o, na poczesnej \u015bcianie wisz\u0105 ich ikony. Wprowadzaj\u0105 niezb\u0119dny szum decyduj\u0105cy o kolorycie miasta. Adamie, dzi\u0119ki za t\u0119 wystaw\u0119! Dotar\u0142e\u015b do sedna naszego Miasta.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W Nowym Teatrze w Warszawie, czyli w stanowi\u0105cej jego cz\u0119\u015b\u0107 hali warsztatowej na Madali\u0144skiego (jeszcze przed remontem) \u015bwietna wystawa &#8222;Zdj\u0119cie miasta. Fotografia warszawska i praktyki pokrewne&#8222;. Pracuje ka\u017cdy element projektu: miejsce, z kt\u00f3rego jeszcze nie ulecia\u0142 oleisty zapach peerelowskiego industrialu, scenografia lokuj\u0105ca w fabrycznej hali fragmenty miasta, samo miasto jako bohater &#8211; uciekaj\u0105ce przed obiektywem [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[56,92,44,94],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=273"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":276,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273\/revisions\/276"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=273"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}