„Jak nowe technologie wp\u0142ywaj\u0105 na demokracj\u0119 i spo\u0142ecze\u0144stwo?”<\/a> z udzia\u0142em Benjamina Barbera, Williama Duttona, Natalii Hatalskiej. Prowadzi\u0142 j\u0105 szef PZU, Andrzej Klesyk. Barber, cho\u0107 w dobrej formie razi\u0142 pesymizmem – jego zdaniem dotychczasowy bilans Internetu na demokracj\u0119 jest negatywny: fragmentacja, infantylizacja, dematerializacja relacji, utrata prywatno\u015bci i zagarni\u0119cie sfery publicznej przez megakorporacje medialno-internetowe spowodowa\u0142o, \u017ce sfera publiczna uleg\u0142a erozji. Demokracja, podkre\u015bla\u0142 Barber to sztuka \u017cycia razem z innymi, cz\u0119sto takimi kt\u00f3rych nie lubimy. Internet sprzyja agregacji ludzi w grupy tak samo my\u015bl\u0105ce – grupa przyjaci\u00f3\u0142 nie potrzebuje jednak demokracji, spaja ich inna wi\u0119\u017a.<\/p>\nDutton kontrowa\u0142 Barbera przekonuj\u0105c, \u017ce jest odwrotnie – dzi\u0119ki internetowi nasta\u0142 czas networked individuals, usieciowionych jednostek dysponuj\u0105cych znacznie wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 komunikacyjnego ra\u017cenia i mo\u017cliwo\u015bci\u0105 dost\u0119pu do informacji, ni\u017c kiedykolwiek wcze\u015bniej. Mnie razi\u0142 zar\u00f3wno wielki optymizm Duttona, jak i nadmierny pesymizm Barbera. Stara\u0142em si\u0119 pokaza\u0107, \u017ce jeste\u015bmy w trakcie procesu, kiedy nowe media zmieni\u0142y r\u00f3wnowag\u0119 si\u0142 zmieniaj\u0105c ekonomi\u0119 dost\u0119pu i dystrybucji informacji, tym samym delegitymizuj\u0105c dotychczasowy \u0142ad instytucjonalny. Instytucje \u015bwiata w\u0142adzy, kultury, nauki czerpi\u0105ce swoj\u0105 pozycj\u0119 z mo\u017cliwo\u015bci kontroli wiedzy i informacji musz\u0105 na nowo odnale\u017a\u0107 uzasadnienie dla swojego istnienia lub odej\u015b\u0107. Nie ma co jednak \u0142udzi\u0107 si\u0119, \u017ce odejd\u0105 dobrowolnie – te, kt\u00f3re nie znajd\u0105 nowych \u017ar\u00f3de\u0142 legitymizacji broni\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 stosuj\u0105c przemoc, fizyczn\u0105 (jak w\u0142adza) lub symboliczn\u0105 (szko\u0142a, akademia, instytucje kultury).<\/p>\n
By si\u0119 przeciwstawi\u0107, potrzebne s\u0105 nowe instytucje – tych na razie brakuje, samoorganizacja networked individuals dobrze organizuje energi\u0119 protestu, nie prowadzi jednak ci\u0105gle, z niewielkimi wyj\u0105tkami do innowacji instytucjonalnych. Mamy wi\u0119c sytuacj\u0119, gdy pulsuje energia zmiany w warunkach instytucjonalnej pr\u00f3\u017cni, w kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3buj\u0105 wkroczy\u0107 projekty pos\u0142uguj\u0105ce si\u0119 wyrazistymi ideologiami: np. Bracia Muzu\u0142ma\u0144scy w Egipcie, kt\u00f3rzy przej\u0119li (do czasu) energi\u0119 Arabskiej Rewolucji. W sensie historycznym nic nowego. Pytanie, kiedy i czy stare instytucje odzyskaj\u0105 prawomocno\u015b\u0107 oraz czy \u00a0wypracujemy nowe, ciesz\u0105ce si\u0119 uznaniem instytucje, a nowy \u0142ad b\u0119dzie jeszcze demokracj\u0105.<\/p>\n
Mniej zadowolony by\u0142em z nocnej rozmowy prowadzonej przez Magdalen\u0119 \u015arod\u0119, podczas kt\u00f3rej dyskutowali\u015bmy z Zygmuntem Baumanem o granicach wolno\u015bci s\u0142owa. Oczywi\u015bcie, znowu kontekstem sta\u0142 si\u0119 internet i \u0142atwo\u015b\u0107, z jak\u0105 mo\u017cna w nim uprawia\u0107 mow\u0119 nienawi\u015bci. Tu znowu pr\u00f3bowa\u0142em przeciwstawia\u0107 si\u0119 pesymizmowi Baumana, wskazuj\u0105c \u017ce problem nie wynika z „natury” internetu, tylko o wiele bardziej prozaicznej logiki dzia\u0142ania internetowych biznes\u00f3w. Internetowy rynsztok mo\u017cna zatamowa\u0107 w ramach samoregulacji administrator\u00f3w serwis\u00f3w, ci jednak nie maj\u0105 w tym interesu. Historycznie mowa nienawi\u015bci nie jest niczym nowym, polska prasa przedwojenna doskonale ilustruje, jak mo\u017cna si\u0119 ok\u0142ada\u0107.<\/p>\n
Co nowe, to oczywi\u015bcie dynamika internetowej komunikacji – jak opisywany przeze mnie przypadek lawiny poparcia dla jubilera z Nicei, kt\u00f3ry zastrzeli\u0142 rabusia uciekaj\u0105cego ze sklepu. Dla Baumana jednak kluczowa by\u0142a kwestia bezkarno\u015bci wynikaj\u0105cej z anonimowo\u015bci, z czym jednak zgodzi\u0107 si\u0119 nie mog\u0142em. Anonimowo\u015b\u0107 jest pozorna, bezkarno\u015b\u0107 faktyczna, lecz wynika g\u0142\u00f3wnie z zaniecha\u0144 instytucji powo\u0142anych do pilnowania porz\u0105dku. Rzecz nie tylko z internetem, lecz przestrzeni\u0105 realn\u0105. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 korzystania z anonimowo\u015bci powinna jednak co do zasady by\u0107 zachowana. W sumie jednak podczas tej dyskusji nie wyszli\u015bmy poza stereotypy, st\u0105d te\u017c mniejsza satysfakcja. Wszak przyjechali\u015bmy na Forum Nowych Idei.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lato si\u0119 nie sko\u0144czy\u0142o, jesie\u0144 nie zacz\u0119\u0142a – zawieszony w tym mi\u0119dzyczasie Sopot doskonale si\u0119 nadaje, \u017ceby gl\u0119dzi\u0107\/dyskutowa\u0107\/spiera\u0107 si\u0119 o przysz\u0142o\u015b\u0107 Europy, a by\u0107 mo\u017ce i \u015bwiata. Jaki wp\u0142yw to gl\u0119dzenie\/dyskutowani\/spieranie si\u0119 b\u0119dzie mia\u0142o, inna sprawa – w ka\u017cdym razie do nadmorskiego kurortu, ju\u017c po raz trzeci zjechali z inicjatywy Lewiatana politycy, przedsi\u0119biorcy, intelektuali\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,55,56,15,24,49,8,95,6,73,86,50],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/277"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=277"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/277\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":280,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/277\/revisions\/280"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=277"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=277"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=277"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}