{"id":2770,"date":"2016-10-30T10:41:15","date_gmt":"2016-10-30T09:41:15","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2770"},"modified":"2016-10-30T13:28:21","modified_gmt":"2016-10-30T12:28:21","slug":"zony-stanu-dziwki-rewolucji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/10\/30\/zony-stanu-dziwki-rewolucji\/","title":{"rendered":"\u017bony stanu, dziwki rewolucji"},"content":{"rendered":"
\"Dziwki-36.52685154b32ee4610a91eaaf00851e811098\"<\/a>

Fot. Monika Stolarska, materia\u0142y Teatru Polskiego w Bydgoszczy<\/p><\/div>\n

Je\u015bli kto\u015b szuka powodu, \u017ceby wybra\u0107 si\u0119 do Bydgoszczy, to pojawi\u0142 si\u0119 doskona\u0142y – spektakl „\u017bony stanu, dziwki rewolucji, a mo\u017ce i uczone bia\u0142og\u0142owy”<\/strong><\/a> w re\u017c. Wiktora Rubina w Teatrze Polskim. Teatr polityczny w najlepszym wydaniu i wykonaniu.
\n
\nPunktem wyj\u015bcia jest posta\u0107 Th\u00e9roigne de M\u00e9ricourt, uczestniczki Rewolucji Francuskiej walcz\u0105cej o prawa kobiet. „Ojcowie rewolucji” pisz\u0105c Deklaracj\u0119 praw cz\u0142owieka i obywatela, o kobietach zapomnieli, uto\u017csamiaj\u0105c, \u017ce pe\u0142na podmiotowo\u015b\u0107 polityczna przys\u0142uguje m\u0119\u017cczyznom. Francja uzna\u0142a polityczne i obywatelskie prawa kobiet dopiero po II wojnie \u015bwiatowej.<\/p>\n

Odleg\u0142a rewolucja jest tylko pretekstem do rozwa\u017ca\u0144 nad jej niedoko\u0144czonym zadaniem, pe\u0142nym upodmiotowieniem kobiet. I tu oczywi\u015bcie nast\u0119puje po\u0142\u0105czenie z Czarnym Poniedzia\u0142kiem, kt\u00f3ry sztuce dostarczy\u0142 znakomitego, aktualnego kontekstu. Nie chodzi wszak\u017ce o prost\u0105 publicystyk\u0119, lecz o powa\u017cniejsz\u0105 kwesti\u0119: mo\u017cliwo\u015b\u0107 doko\u0144czenia emancypacyjnego projektu.<\/p>\n

Polityczno\u015b\u0107 spektaklu nie polega jedynie na zaj\u0119ciu si\u0119 bie\u017c\u0105cymi tematami i osadzeniu ich w historycznym kontek\u015bcie, to by\u0142oby zbyt proste i oczywiste. Zreszt\u0105 tekst Jolanty Janiczak doskonale sobie z t\u0105 gr\u0105 radzi. Ale stawk\u0105 w tej grze jest tak\u017ce sam teatr i rewolucyjny potencja\u0142 sztuki.\u00a0W kogo wciela si\u0119 aktor graj\u0105cy aktora, kt\u00f3ry zagra\u0142 Dantona? Ile w nim z lidera Rewolucji, a ile z \u017ca\u0142osnego b\u0142azna Depardieu?<\/p>\n

W pewnym jednak momencie teatr dos\u0142ownie wylewa si\u0119 na ulice, zaciera si\u0119 granica mi\u0119dzy widzami a aktorami, ujawnia si\u0119 najg\u0142\u0119bsza istota polityki: wyra\u017ca si\u0119 ona w zaanga\u017cowaniu cia\u0142 gotowych do wyj\u015bcia na ulic\u0119, zaj\u0119cia przestrzeni publicznej w imi\u0119 jakiego\u015b celu. Te same transparenty s\u0142u\u017c\u0105ce jako dekoracja na ulicy staj\u0105 si\u0119 or\u0119\u017cem walki. Czym wi\u0119c by\u0142a uliczna cz\u0119\u015b\u0107 bydgoskiego spektaklu? Spektaklem w\u0142a\u015bnie czy rewolucj\u0105 w dzia\u0142aniu? Nie wiadomo, pozostaje powt\u00f3rzy\u0107 s\u0142owa Hegla: sowa Minerwy wylatuje o zmierzchu.<\/p>\n

Spektaklowi towarzyszy ksi\u0105\u017ceczka przygotowana przez krakowsk\u0105 socjolo\u017ck\u0119 Beat\u0119 Kowalsk\u0105. To doskona\u0142y suplement pomagaj\u0105cy uporz\u0105dkowa\u0107 emocje, jakie wywo\u0142uje spektakl w opowie\u015b\u0107 o emancypacyjnej walce:<\/p>\n

O\u015bwiecenie rozbudzi\u0142o tkwi\u0105ce w\u00a0nas nadzieje na realizacj\u0119 idea\u0142\u00f3w demokracji i\u00a0sprawiedliwo\u015bci spo\u0142ecznej. Odkryli\u015bmy w\u00f3wczas znaczenie w\u0142asnej wolno\u015bci, odpowiedzialno\u015bci za ni\u0105, autonomii dzia\u0142ania.<\/p>\n

\u015awiat boski przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w\u00a0co\u015b, co sami ustanawiamy. Deklaracja Praw Cz\u0142owieka i\u00a0Obywatela jak w\u00a0soczewce skupia\u0142a te idee: \u201eWszyscy rodz\u0105 si\u0119 i\u00a0pozostaj\u0105 wolni i\u00a0r\u00f3wni w\u00a0prawach\u201d, a\u00a0prawa te s\u0105 uniwersalne. R\u00f3wno\u015b\u0107, wolno\u015b\u0107 i\u00a0braterstwo. A\u00a0gdzie s\u0105 siostry?<\/p>\n

Olimpia de Gouges w\u00a0prote\u015bcie przeciwko konstytucji odmawiaj\u0105cej kobietom praw obywatelskich, napisa\u0142a:
\n – Kobieta rodzi si\u0119 jako istota wolna i\u00a0pozostaje r\u00f3wna m\u0119\u017cczy\u017anie we wszystkich prawach. R\u00f3\u017cnice spo\u0142eczne mog\u0105 opiera\u0107 si\u0119 jedynie na wsp\u00f3lnym po\u017cytku.
\n – Prawo powinno by\u0107 wyrazem woli og\u00f3\u0142u. Wszystkie Obywatelki i\u00a0Obywatele powinni uczestniczy\u0107 osobi\u015bcie lub przez swoich reprezentant\u00f3w w\u00a0tworzeniu prawa, kt\u00f3re powinno by\u0107 takie samo dla wszystkich obywatelek i\u00a0obywateli, kt\u00f3rzy z\u00a0urodzenia s\u0105 r\u00f3wni i\u00a0powinni mie\u0107 jednakowy dost\u0119p do wszystkich urz\u0119d\u00f3w i\u00a0stanowisk publicznych, pod\u0142ug zdolno\u015bci i\u00a0tylko na podstawie osobistych cn\u00f3t i\u00a0talent\u00f3w.
\n – Nikt nie mo\u017ce by\u0107 prze\u015bladowany zw\u0142aszcza z\u00a0powodu swych najg\u0142\u0119bszych przekona\u0144. Kobieta ma prawo wst\u0119powania na szafot, powinna mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c prawo wst\u0119powania na Trybun\u0119.<\/p>\n

Za te s\u0142owa zosta\u0142a skazana i\u00a0stracona 3 listopada 1793 roku. Obywatelki Francji do\u0142\u0105czy\u0142y do grona pe\u0142noprawnych obywateli dopiero pod koniec II wojny \u015bwiatowej, czyli p\u00f3\u0142tora wieku p\u00f3\u017aniej.<\/p><\/blockquote>\n

A wi\u0119c kierunek Bydgoszcz! A po drodze zapraszam\u00a0do Lublina, gdzie 7 listopada, w rocznic\u0119 powstania Tymczasowego Rz\u0105du Ludowego, POLITYKA wsp\u00f3lnie z Wydzia\u0142em Politologii UMCS i Miastem Lublin organizuje Salon Polityki i debat\u0119: „Niepodleg\u0142o\u015b\u0107 jest kobiet\u0105. Rzeczpospolita jako projekt emancypacyjny”<\/strong><\/a>. Gdzie? Oczywi\u015bcie w Auli im. Ignacego Daszy\u0144skiego na Wydziale Politologii UMCS.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je\u015bli kto\u015b szuka powodu, \u017ceby wybra\u0107 si\u0119 do Bydgoszczy, to pojawi\u0142 si\u0119 doskona\u0142y – spektakl „\u017bony stanu, dziwki rewolucji, a mo\u017ce i uczone bia\u0142og\u0142owy” w re\u017c. Wiktora Rubina w Teatrze Polskim. Teatr polityczny w najlepszym wydaniu i wykonaniu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,96,279,21,197,56,182,24,49,120,258,95,6,9,124,73,44,82,277,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2770"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2770"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2770\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2776,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2770\/revisions\/2776"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}