{"id":2860,"date":"2016-12-04T09:56:58","date_gmt":"2016-12-04T08:56:58","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2860"},"modified":"2016-12-04T10:26:23","modified_gmt":"2016-12-04T09:26:23","slug":"radykalne-wlaczenie-i-demokratyzacja-demokracji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2016\/12\/04\/radykalne-wlaczenie-i-demokratyzacja-demokracji\/","title":{"rendered":"Radykalne w\u0142\u0105czenie i demokratyzacja demokracji"},"content":{"rendered":"

\"Gesty\"Pisa\u0107 o demokratyzacji demokracji w czasie, gdy demokratyczny projekt sypie si\u0119<\/strong><\/a> niemal na ca\u0142ym \u015bwiecie (co pokazuj\u0105 do\u015b\u0107 ponure badania Roberto Setfana Foa i Yaschy Mounka<\/strong><\/a>), wydaje si\u0119 ekscentrycznym zaj\u0119ciem. Pozornie.
\n
\nPunktem wyj\u015bcia do argument\u00f3w, jakie pojawi\u0105 si\u0119 w tym wpisie, nie by\u0142a jednak refleksja nad stanem demokracji, tylko debata nad nowym paradygmatem rozwoju. Kryzys gospodarczy wzmocni\u0142 krytyk\u0119 dotychczasowego neoklasycznego modelu, coraz cz\u0119\u015bciej pojawia\u0107 si\u0119 zacz\u0119\u0142o stwierdzenie, \u017ce mamy do czynienia z kryzysem systemowym, a nie kryzysem w systemie.<\/p>\n

To znaczy, \u017ce nie wystarczy usun\u0105\u0107 dysfunkcje, by system wr\u00f3ci\u0142 do przedkryzysowej sprawno\u015bci. Nie wystarczy, bo istniej\u0105cy \u0142ad instytucjonalny nie alokuje w spos\u00f3b optymalny zasob\u00f3w. Wydajemy coraz wi\u0119cej, nie tylko w Polsce, na innowacje, a poziom innowacyjno\u015bci maleje (innowacyjno\u015bci mierzonej wska\u017anikami ekonomicznymi). Podobnie z kultur\u0105 – wa\u017cn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 debaty podczas Kongresu Kultury w Warszawie zaj\u0119\u0142a rozmowa o poszerzonym polu kultury, czyli o wylewaniu si\u0119 kultury i aktywno\u015bci kulturotw\u00f3rczej poza istniej\u0105cy \u0142ad.<\/p>\n

Tak wi\u0119c kryzys systemu, kt\u00f3ry pozostawia na boku coraz wi\u0119cej wa\u017cnych rozwojowych zasob\u00f3w (zw\u0142aszcza potencja\u0142y tw\u00f3rczego i innowacyjnego ludzi). Jaki jest jednak ten zas\u00f3b i jak go identyfikowa\u0107?<\/p>\n

Zajmowa\u0142em si\u0119 tym w ramach projektu Spisek kultury<\/strong><\/a> oraz programu Ponowa, foresightu spo\u0142eczno-kulturowego dla Warmii i Mazur<\/strong><\/a>. W skr\u00f3cie projekty te pokaza\u0142y, a raczej potwierdzi\u0142y tezy formu\u0142owane przez takich badaczy jak Amartya Sen, Martha Nussbaum, Manuel Castells, Pekka Himanen, a ostatnio nawet Richard Florida w zaktualizowanej wersji „The Rise of the Creative Class”. <\/p>\n

Ka\u017cdy dysponuje potencja\u0142em tw\u00f3rczym, nie ka\u017cdy ma mo\u017cliwo\u015bci jego wykorzystania. Z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w istotne zasoby s\u0105 „niewidoczne” (mechanizmy uniewidoczniania przedstawiam w Spisku kultury). Stawk\u0105 nowego, przysz\u0142o\u015bciowego paradygmatu rozwoju jest ich w\u0142\u0105czenie – radykalna inkluzja.<\/p>\n

M\u00f3wi\u0142em o tym, pr\u00f3buj\u0105c zsyntezowa\u0107 r\u00f3\u017cne w\u0105tki w 2014 r. podczas Festiwalu Nowego Obywatela w \u0141odzi.<\/p>\n