{"id":2922,"date":"2017-01-05T15:35:23","date_gmt":"2017-01-05T14:35:23","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=2922"},"modified":"2017-01-05T16:16:10","modified_gmt":"2017-01-05T15:16:10","slug":"historyczne-zadanie-lewicy-dzis","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/01\/05\/historyczne-zadanie-lewicy-dzis\/","title":{"rendered":"Historyczne zadanie lewicy dzi\u015b"},"content":{"rendered":"
\"mart3\"

Rys. Marta Frej<\/p><\/div>\n

Nad \u017cyciem politycznym w Polsce na pocz\u0105tku 2017 r. zawis\u0142y opary absurdu. Trwa najgor\u0119tsza konfrontacja w\u0142adzy z opozycj\u0105, cho\u0107 kto ogl\u0105da telewizyjne wiadomo\u015bci, musi mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 jeszcze szopka noworoczna, i to w estetyce Marcina Wolskiego. Czekaj\u0105c wi\u0119c na kolejne po Maderze i #Kijoleaks rewelacje, chwila zadumy zgodnie ze wskazaniem klasyka: nie ma lepszej praktyki od dobrej teorii.
\n
\nDoskona\u0142ym przyczynkiem s\u0105 noworoczne teksty Michaela Walzera i Nancy Frazer opublikowane w ameryka\u0144skim „Dissent”. \u015awietnie si\u0119 je czyta w polskim kontek\u015bcie, gor\u0105co polecam. Walzer podejmuje tytu\u0142owe pytanie o historyczne zadanie lewicy dzi\u015b<\/strong><\/a> pomny wywodz\u0105cej si\u0119 jeszcze od Karola Marksa nauki, \u017ce najwi\u0119kszym b\u0142\u0119dem lewicy jest sentymentalizm. Tzn. uprawianie polityki nap\u0119dzanej dobrymi intencjami i wsp\u00f3\u0142czuciem bez wcze\u015bniejszej odpowiedzi na pytanie, jakie s\u0105 strukturalne uwarunkowania skuteczno\u015bci tej polityki.<\/p>\n

Walzer wyja\u015bnia, o co chodzi, pokazuj\u0105c, \u017ce tysi\u0105ce petycji i akcji bezpo\u015bredniego zaanga\u017cowania nie przynios\u0105 skutku, je\u015bli nie powstanie oparta na solidnej krytyce strategia polityczna:<\/p>\n

I have friends who are ready to put their bodies between the police and the first immigrant they try to arrest. All of us are planning to register as Muslims if there ever is a Muslim registry. One city after another is declaring itself a safe haven for the undocumented. Some liberals and leftists are wearing safety pins\u2014and others are calling this much too small a gesture. But right now all this is gestural. It is important to imagine ways to resist the far-right momentum of a Trump government. But nothing that I have read about \u201cresistance\u201d points to a serious political strategy. Some good and not-so-good tactical suggestions have appeared online, but they don\u2019t answer the \u201chistorical task\u201d question.<\/p><\/blockquote>\n

Odpowiedzi\u0105 na populizm prawicowy i si\u0142y nacjonalizmu oraz ksenofobii nie jest populizm lewicowy – twierdzi Walzer – tylko odbudowa politycznego centrum jako si\u0142y stabilizuj\u0105cej pole politycznej gry, czyli konstytucyjnej demokracji. Tylko na polu konstytucyjnej demokracji mo\u017cliwe jest rozwijanie demokratycznego socjalizmu.<\/p>\n

One of the historical tasks of the left in the present period is to help hold the center. Some of our comrades won\u2019t find this congenial work. I have friends who had to hold their noses to vote for Hilary Clinton\u2014and a few who couldn\u2019t stand the \u201cstink\u201d and refused to vote for her. But I also have a wiser friend who explained why he found the vote easy. Don\u2019t think, he said, of your own scruples; think of the welfare of the most vulnerable people in the country. And then vote, gladly, for the candidate who minimizes their vulnerability. That maxim should guide our politics today. What the most vulnerable people need right now is the protection afforded by a strong constitutionalism. The defense of civil liberties and civil rights in the name of the constitution\u2014this is a centrist politics. So whatever else we do, we have to work with other Americans to rebuild what Arthur Schlesinger years ago called the \u201cvital center.\u201d<\/p><\/blockquote>\n

W analizie Walzera mo\u017cna odnale\u017a\u0107 korespondencj\u0119 do polskich debat o sensie zaanga\u017cowania lewicy w spraw\u0119 Trybuna\u0142u Konstytucyjnego, poparcie dla KOD i wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z liberalnymi partiami, jak PO i Nowoczesna. Akurat teraz, kiedy Trybuna\u0142 zosta\u0142 zaorany, a liberalny \u015brodek dokonuje samozaorania lektura rozwa\u017ca\u0144 Walzera mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 sp\u00f3\u017aniona. Bo czy jest jeszcze czego broni\u0107? Jak niemal nieistniej\u0105ca lewica mo\u017ce pom\u00f3c w odbudowie rozpadaj\u0105cego si\u0119 politycznego centrum?<\/p>\n

Zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad t\u0105 kwesti\u0105, warto si\u0119gn\u0105\u0107 po tekst Nancy Fraser o zaskakuj\u0105cym tytule: „The End of Progressive Neoliberalism”<\/strong><\/a>. To materia\u0142 w pewnym sensie polemizuj\u0105cy z Walzerem, ale przy odrobinie dialektyki mo\u017cna zbudowa\u0107 syntez\u0119 obu stanowisk. Bo i Fraser patrzy na rzeczywisto\u015b\u0107 dialektycznie, po heglowsku – zwyci\u0119stwo Trumpa i si\u0142 prawicowego populizmu nie jest przyjemne, niesie ze sob\u0105 olbrzymie zagro\u017cenie, ale ostatecznie znosi hegemoni\u0119 „post\u0119powego neoliberalizmu”:<\/p>\n

Trump\u2019s victory is not solely a revolt against global finance. What his voters rejected was not neoliberalism tout court, but progressive <\/i>neoliberalism. This may sound to some like an oxymoron, but it is a real, if perverse, political alignment that holds the key to understanding the U.S. election results and perhaps some developments elsewhere too. In its U.S. form, progressive neoliberalism is an alliance of mainstream currents of new social movements (feminism, anti-racism, multiculturalism, and LGBTQ rights), on the one side, and high-end \u201csymbolic\u201d and service-based business sectors (Wall Street, Silicon Valley, and Hollywood), on the other. In this alliance, progressive forces are effectively joined with the forces of cognitive capitalism, especially financialization. <\/i>However unwittingly, the former lend their charisma to the latter. Ideals like diversity and empowerment, which could in principle serve different ends, now gloss policies that have devastated manufacturing and what were once middle-class lives.<\/p><\/blockquote>\n

Oczywi\u015bcie, Trump znosz\u0105c dotychczasow\u0105 hegemoni\u0119, nie jest w stanie zaproponowa\u0107 projektu, jaki spe\u0142ni\u0142by oczekiwania elektoratu. Tak samo jak polityka PiS w Polsce nie ma charakteru socjalnego, tylko w swym reakcjonizmie jest antyludowa. Fraser pod\u0105\u017ca podobnym nurtem, jaki wskaza\u0142em niedawno w „Antymatriksie”. W\u0142adz\u0119 przejmuj\u0105 obecnie si\u0142y destrukcji demontuj\u0105ce stary \u0142ad, ale immanentnie niezdolne do zaproponowania nowego \u0142adu:<\/p>\n

What we face, rather, is an interregnum, an open and unstable situation in which hearts and minds are up for grabs. In this situation, there is not only danger but also opportunity: the chance to build a new new left.<\/p><\/blockquote>\n

Tak, to olbrzymia szansa, jej wykorzystanie wymaga kilku rzeczy naraz: dobrej taktyki, jeszcze lepszej strategii i w ko\u0144cu bezb\u0142\u0119dnej krytycznej analizy rzeczywisto\u015bci. Moment podobny jak ten, kiedy PPS formu\u0142owa\u0142a pod koniec XIX wieku „program paryski”, definiuj\u0105c w nim, obok socjalnych cel\u00f3w walki politycznej, strategi\u0119 polegaj\u0105c\u0105 na odzyskaniu niepodleg\u0142ej, demokratycznej Rzeczypospolitej jako jedynego skutecznego narz\u0119dzia realizacji tych cel\u00f3w. Strategiczna wizja spe\u0142ni\u0142a si\u0119 \u0107wier\u0107 wieku po jej sformu\u0142owaniu.<\/p>\n

Po stu latach wracamy do starych problem\u00f3w, kt\u00f3re znowu te\u017c s\u0105 problemami ca\u0142ego \u015bwiata. To daje szans\u0119 na przekroczenie prowincjonalizmu wewn\u0119trznej polityki i k\u0142opot\u00f3w z politycznym centrum. W jaki spos\u00f3b? Stawiaj\u0105c na Rzeczpospolit\u0105 Europejsk\u0105 jako now\u0105, postnarodow\u0105 demokratyczn\u0105 republik\u0119. Dobr\u0105 do niej przymiark\u0105 jest projekt Ulrike <\/strong><\/a>Gu\u00e9rot<\/strong>. Jasne, dzi\u015b nierealny, ale je\u015bli horyzont ustawi\u0107 na 25 lat?<\/p>\n

Jakie jest wi\u0119c historyczne zadanie lewicy dzi\u015b w Polsce – wobec wskazanych wcze\u015bniej trudno\u015bci? Obrona przynale\u017cno\u015bci do Unii Europejskiej i zaanga\u017cowanie w jej sprawy – europejskie aspiracje Polak\u00f3w to najlepsza podstawa dla konsolidacji politycznego centrum w sensie, o jakim pisze Walzer. I doskona\u0142y punkt wyj\u015bcia do realizacji dalekosi\u0119\u017cnej strategii socjalnej Republiki Europejskiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nad \u017cyciem politycznym w Polsce na pocz\u0105tku 2017 r. zawis\u0142y opary absurdu. Trwa najgor\u0119tsza konfrontacja w\u0142adzy z opozycj\u0105, cho\u0107 kto ogl\u0105da telewizyjne wiadomo\u015bci, musi mie\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 jeszcze szopka noworoczna, i to w estetyce Marcina Wolskiego. Czekaj\u0105c wi\u0119c na kolejne po Maderze i #Kijoleaks rewelacje, chwila zadumy zgodnie ze wskazaniem klasyka: nie […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,21,223,49,120,8,258,50,277,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2922"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2922"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2922\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2926,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2922\/revisions\/2926"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2922"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2922"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2922"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}