{"id":3128,"date":"2017-05-27T10:37:40","date_gmt":"2017-05-27T08:37:40","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3128"},"modified":"2017-06-01T11:21:19","modified_gmt":"2017-06-01T09:21:19","slug":"sa-tematy-trudne-macron-a-sprawa-polska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/05\/27\/sa-tematy-trudne-macron-a-sprawa-polska\/","title":{"rendered":"S\u0105 tematy trudne. Macron a sprawa polska"},"content":{"rendered":"
\"\"

\u00a9 Pr\u00e9sidence de la R\u00e9publique – F. Lafite<\/p><\/div>\n

S\u0105 tematy trudne – stwierdzi\u0142 prezydent Andrzej Duda po rozmowie z Emmanuelem Macronem, wie\u0144cz\u0105c sw\u0105 wypowied\u017a wybuchem \u015bmiechu. Na ten temat internety i telewizory wypowiedzia\u0142y si\u0119 obficie. Zostawmy wi\u0119c Andrzeja Dud\u0119, wr\u00f3\u0107my do nowego prezydenta Francji. I spr\u00f3bujmy go por\u00f3wna\u0107, hm, z Jaros\u0142awem Kaczy\u0144skim.
\n
\nKim naprawd\u0119 jest? Tego ci\u0105gle nie wie chyba nikt, poza Brigitte Macron. Pierwsze ruchy na prezydenckim stanowisku, a w\u0142a\u015bciwie ju\u017c pierwsze chwile od og\u0142oszenia wst\u0119pnych wynik\u00f3w, pokazuj\u0105, \u017ce Macron projektuje siebie w roli l’homme providentiel<\/em>, cz\u0142owieka zes\u0142anego przez los, by wyprowadzi\u0107 sw\u00f3j kraj (a poniewa\u017c Francuzi to nar\u00f3d uniwersalny, wi\u0119c tak\u017ce \u015bwiat) z kryzysu. Jednoznacznie na to wskazuje estetyka i retoryka towarzysz\u0105ca obj\u0119ciu w\u0142adzy, decyzje personalne dotycz\u0105ce sk\u0142adu nowego rz\u0105du, potem pierwsze decyzje dotycz\u0105ce wizyt zagranicznych etc.<\/p>\n

Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce podobnie zachowywa\u0142 si\u0119 Nicolas Sarkozy w 2007 r., kt\u00f3rego pierwszy rz\u0105d tak\u017ce by\u0142 genderowo zr\u00f3wnowa\u017cony i w sensie ideowym postideologiczny. Istotne s\u0105 jednak drobne detale. Sarkozy \u015bwi\u0119towa\u0142 swoje zwyci\u0119stwo, daj\u0105c wyraz zami\u0142owaniu do taniego blichtru, Macron pierwszego dnia swych rz\u0105d\u00f3w nosi\u0142 garnitur za 450 euro, jak szybko wychwyci\u0142a prasa. Oczywi\u015bcie, niby nic wielkiego, dobra robota najbli\u017cszego otoczenia. Je\u015bli jednak popatrze\u0107 np. na Donalda Trumpa, to ten w ci\u0105gu pierwszych dni urz\u0119dowania pope\u0142nia\u0142 same b\u0142\u0119dy: personalne, polityczne i wizerunkowe. Macron nie pope\u0142ni\u0142 jeszcze \u017cadnego.<\/p>\n

Pisz\u0119 o tym nie po to, \u017ceby wpada\u0107 w zachwyt nad nowym prezydentem Francji, tylko \u017ceby zastanowi\u0107 si\u0119, sk\u0105d wynika – kr\u00f3tka na razie, ale jednak – sp\u00f3jno\u015b\u0107 projektu i dzia\u0142a\u0144 Emmanuella Macrona? Czy da si\u0119 taki efekt jedynie wyre\u017cyserowa\u0107 przy pomocy spin doktor\u00f3w i coach\u00f3w? Czy te\u017c jej warunkiem jest wewn\u0119trzna integralno\u015b\u0107 projektu, osoby i momentu historycznego? Pr\u00f3buje na to pytanie odpowiedzie\u0107 w „Gazecie \u015awi\u0105tecznej” Andrzej Mencwel<\/strong><\/a>, zach\u0119cam do lektury jego tekstu.<\/p>\n

Prawdziwy klucz do prezydenta Francji tkwi jednak w tek\u015bcie autorstwa Macrona opublikowanym w 2012 r. w magazynie „L’Esprit” w toku \u00f3wczesnej kampanii wyborczej<\/strong><\/a> (wyci\u0105gn\u0105\u0142 go na \u015bwiat\u0142o dzienne sobotni „Le Monde”<\/strong><\/a>).<\/p>\n

Macron w 2012 r. nie startowa\u0142, wtedy wygra\u0142 Fran\u00e7ois Hollande. Tekst Macrona nosi tytu\u0142: „Labirynty polityki. Co mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 w 2012 r. i p\u00f3\u017aniej?”. To niezwykle ciekawy esej podejmuj\u0105cy kwesti\u0119 mo\u017cliwo\u015bci dzia\u0142ania politycznego w dzisiejszym, postpolitycznym \u015bwiecie. Macron identyfikuje precyzyjnie najwa\u017cniejsze wyzwania dla polityki, wynikaj\u0105ce g\u0142\u00f3wnie z r\u00f3\u017cnych logik czasowych i przestrzennych zjawisk, z jakimi musz\u0105 mierzy\u0107 si\u0119 sprawuj\u0105cy w\u0142adz\u0119. W efekcie kontekst uprawiania polityki staje si\u0119 niezwykle z\u0142o\u017cony, a te\u017c z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 wzmagaj\u0105 liczne ograniczenia. Powstaje \u015bwiat, w kt\u00f3rym oczekuje si\u0119 od polityk\u00f3w, \u017ce b\u0119d\u0105 zajmowa\u0107 si\u0119 wszystkim, cho\u0107 tak naprawd\u0119 nie mog\u0105 niemal nic.<\/p>\n

W rezultacie polityk\u0119 okre\u015blaj\u0105 trzy dominuj\u0105ce dyskursy: dyskurs niemo\u017cliwo\u015bci dzia\u0142ania (chcieliby\u015bmy, ale…), dyskurs krytyki impossybilizmu zazwyczaj podkre\u015blaj\u0105cy, \u017ce to system (establishment) jest winny nieskuteczno\u015bci, w ko\u0144cu nieprzek\u0142adaj\u0105cy si\u0119 na dzia\u0142anie polityczne dyskurs t\u0142umacz\u0105cy z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 kontekstu i jego emergentne w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Zawieszenie polityki na tych trzech logikach powoduje, \u017ce w przestrzeni dzia\u0142ania politycznego dominuj\u0105 akcje szybkie, interwencyjne oraz trzy g\u0142\u00f3wne metody dzia\u0142ania: wzmaganie dzia\u0142a\u0144 polegaj\u0105cych na kontroli (dokr\u0119canie \u015bruby), punktowej interwencji ustawowej, w ko\u0144cu na tzw. reformach.<\/p>\n

Problem w tym, \u017ce dla polityk\u00f3w dzia\u0142anie polityczne jest to\u017csame z aktem og\u0142oszenia ustawy, reformy etc., za wdro\u017cenie odpowiada administracja. I tu wszystko si\u0119 rozmywa. Co to wi\u0119c wszystko znaczy dla polityki? Po pierwsze, z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata jest tak olbrzymia, \u017ce niemo\u017cliwe jest ju\u017c skuteczne dzia\u0142anie polityczne artyku\u0142owane z jednego miejsca, skuteczny proces polityczny musi by\u0107 policentryczny. To z kolei musi oznacza\u0107 konieczno\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ej, nieustannej deliberacji. Efektywno\u015b\u0107 tej za\u015b zale\u017cy od ideologii – Macron wprost m\u00f3wi o konieczno\u015bci powrotu do „wielkich historii”, ideologii we wsp\u00f3\u0142czesnym sensie opowiadaj\u0105cych wizj\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa, jego warto\u015bci i sens proponowanych dzia\u0142a\u0144.<\/p>\n

Nie ma polityki technokratycznej, ka\u017cde dzia\u0142anie – czy to w sferze mieszkaniowej, czy to fiskalnej – musi mie\u0107 swe \u017ar\u00f3d\u0142o w sferze warto\u015bci, idei, kt\u00f3re legitymizuj\u0105 to dzia\u0142anie i opowiadane wsp\u00f3lnie, zwi\u0119kszaj\u0105c skuteczno\u015b\u0107 jego realizacji. Odnowa polityki i mo\u017cliwo\u015bci dzia\u0142ania politycznego opiera\u0107 si\u0119 wi\u0119c musi na triadzie: odpowiedzialno\u015b\u0107, deliberacja, ideologia. Tak Macron napisa\u0142 pi\u0119\u0107 lat temu, tak teraz konstruuje ju\u017c w praktyce sw\u00f3j prezydencki projekt.<\/p>\n

A co z tym Jaros\u0142awem Kaczy\u0144skim? C\u00f3\u017c, te\u017c siebie nazywa „zbawc\u0105 narodu”. Te\u017c widzi konieczno\u015b\u0107 ideologicznej legitymizacji swoich dzia\u0142a\u0144 i te\u017c walczy z impossybilizmem. Tylko \u017ce poza dostrze\u017ceniem znaczenia ideologii ca\u0142a reszta jest przeciwie\u0144stwem tego, o czym pisa\u0142 Macron. W\u0142adza jednoosobowa, \u017cadnej deliberacji, brak \u015bwiadomo\u015bci rosn\u0105cej z\u0142o\u017cono\u015bci czasowej i przestrzennej. Dwie diametralnie r\u00f3\u017cne wizje polityki. O ile jednak o projekcie Kaczy\u0144skiego mo\u017cna \u015bmia\u0142o powiedzie\u0107, po dw\u00f3ch latach realizacji, \u017ce nie jest w stanie rozwi\u0105za\u0107 \u017cadnych istotnych problem\u00f3w, to o skuteczno\u015bci projektu Macrona nie mo\u017cna jeszcze powiedzie\u0107 nic.<\/p>\n

S\u0105 tematy trudne, ale trzeba je podj\u0105\u0107. Mam wra\u017cenie, \u017ce Emmanuel Macron daje jak\u0105\u015b szans\u0119 wypracowania nowych zasad robienia polityki, kt\u00f3re mog\u0105 pom\u00f3c w rozwi\u0105zywaniu tak\u017ce wyzwa\u0144, jakie stoj\u0105 przed Polsk\u0105. Ale mam jeszcze silniejsze wra\u017cenie, \u017ce Andrzej Duda wraz Jaros\u0142awem Kaczy\u0144skim s\u0105 teraz naszym najwi\u0119kszym problemem, dla kt\u00f3rego projekt Macrona nie jest niestety rozwi\u0105zaniem. To musimy znale\u017a\u0107 sami. Na szcz\u0119\u015bcie nie jeste\u015bmy skazani na t\u0142umaczenie francuskich tekst\u00f3w, polecam og\u0142oszony w 2015 r. raport „Pa\u0144stwo i My” pod redakcj\u0105 Jerzego Hausnera<\/strong><\/a>. To gotowy, sp\u00f3jny, lecz ci\u0105gle otwarty schemat rozwi\u0105zania aporii wsp\u00f3\u0142czesnej polityki i rz\u0105dzenia, o jakich pisa\u0142 Macron w 2012 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

S\u0105 tematy trudne – stwierdzi\u0142 prezydent Andrzej Duda po rozmowie z Emmanuelem Macronem, wie\u0144cz\u0105c sw\u0105 wypowied\u017a wybuchem \u015bmiechu. Na ten temat internety i telewizory wypowiedzia\u0142y si\u0119 obficie. Zostawmy wi\u0119c Andrzeja Dud\u0119, wr\u00f3\u0107my do nowego prezydenta Francji. I spr\u00f3bujmy go por\u00f3wna\u0107, hm, z Jaros\u0142awem Kaczy\u0144skim.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,96,21,24,257,49,120,6,50,277,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3128"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3157,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128\/revisions\/3157"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}