{"id":3311,"date":"2017-08-19T12:20:16","date_gmt":"2017-08-19T10:20:16","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3311"},"modified":"2017-08-21T23:41:36","modified_gmt":"2017-08-21T21:41:36","slug":"w-holdzie-katalonii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/08\/19\/w-holdzie-katalonii\/","title":{"rendered":"W ho\u0142dzie Katalonii"},"content":{"rendered":"<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Gritos de &quot;No tinc por&quot; (no tengo miedo) en Plaza Catalunya\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/y85h0Rgzqik?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>&#8222;No tinc por&#8221; &#8211; nie boj\u0119 si\u0119! to odpowied\u017a, jak\u0105 barcelo\u0144czycy dali terrorystom podczas manifestacji ku czci ofiar zamachu. Bo to jedyna dobra odpowied\u017a na terroryzm, kt\u00f3rego broni\u0105 jest w\u0142a\u015bnie strach. Broni\u0105 szczeg\u00f3lnie niebezpieczn\u0105, bo je\u015bli zadzia\u0142a skutecznie, zatruwa sfer\u0119 publiczn\u0105 irracjonalizmem, prowadz\u0105c do jej destrukcji. <!--more--><\/p>\n<p>O strachu w sferze publicznej pisa\u0142 katalo\u0144ski socjolog Manuel Castells w &#8222;Sieciach nadziei i oburzenia&#8221;. Strach to jedna z podstawowych emocji\u00a0 kieruj\u0105cych ludzkim zachowaniem. Strach jest tym silniejszy, im silniejsze przekonanie, \u017ce inni te\u017c si\u0119 boj\u0105. Ale te\u017c strach ust\u0119puje wobec \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce razem, w spo\u0142eczno\u015bci, suma poszczeg\u00f3lnych strach\u00f3w mo\u017ce zamieni\u0107 si\u0119 w si\u0142\u0119 zdoln\u0105 przeciwstawi\u0107 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142u strachu: terrorystom, tyranowi, si\u0142om natury.<\/p>\n<p>Dlatego tak wa\u017cna by\u0142a manifestacja na placu Katalonii w Barcelonie i wsp\u00f3lne wo\u0142anie: &#8222;Nie boj\u0119 si\u0119!&#8221;. Mocodawcom ataku nie uda\u0142o si\u0119 wytworzy\u0107 wsp\u00f3lnoty strachu, tak jak wcze\u015bniej nie uda\u0142o si\u0119 im przestraszy\u0107 Francuz\u00f3w. Nie zamkn\u0119li si\u0119 na \u015bwiat, nie zacz\u0119li prze\u015bladowa\u0107 muzu\u0142man\u00f3w, nie m\u00f3wi\u0105 i nie m\u00f3wili bredni o wojnie cywilizacji. We Francji, 14 lipca, rok po ubieg\u0142orocznym zamachu w Nicei, setki tysi\u0119cy ludzi bez strachu zebra\u0142y si\u0119 na Polu Marsowym w Pary\u017cu, by czci\u0107 pami\u0119\u0107 ofiar i \u015bwi\u0119towa\u0107.<\/p>\n<p>By\u0142em w Barcelonie w lutym, akurat w momencie, kiedy przez miasto (w sobot\u0119, 18 lutego) przesz\u0142a wielka, szacowana nawet na p\u00f3\u0142 miliona ludzi manifestacja domagaj\u0105ca si\u0119 od rz\u0105du hiszpa\u0144skiego wi\u0119kszego zaanga\u017cowania Hiszpanii na rzecz uchod\u017ac\u00f3w, bo &#8222;<a href=\"http:\/\/ciutatrefugi.barcelona\/en\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><strong>Barcelona jest i zawsze b\u0119dzie miastem uchod\u017astwa<\/strong><\/a>&#8221; (jak g\u0142osi pomnik wystawiony przez w\u0142adze miasta na pla\u017cy Barceloneta). To w tej manifestacji w pe\u0142ni wyrazi\u0142 si\u0119 duch miasta i jego obywateli, kt\u00f3ry ponownie ujawni\u0142 si\u0119 w reakcji na zamach.<\/p>\n<p>I jestem przekonany, \u017ce podej\u015bcie barcelo\u0144czyk\u00f3w do uchod\u017ac\u00f3w pod wp\u0142ywem zamachu si\u0119 nie zmieni, bo wolni od strachu wiedz\u0105 doskonale, \u017ce uchod\u017acy nie s\u0105 terrorystami, tylko ofiarami terroru i najwi\u0119kszego kryzysu humanitarnego od zako\u0144czenia II wojny \u015bwiatowej. Jak napisa\u0142a Ada Colau, burmistrzyni Barcelony, na Twitterze: &#8222;Barcelona jest miastem pokoju. Terroryzm nie spowoduje, \u017ce staniemy si\u0119 kim\u015b innym, ni\u017c jeste\u015bmy: miastem otwartym na \u015bwiat, odwa\u017cnym i solidarnym&#8221;.<img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-large wp-image-3312\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Colau-1024x634.jpeg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"384\" srcset=\"\/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Colau-1024x634.jpeg 1024w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Colau-300x186.jpeg 300w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Colau-768x476.jpeg 768w, \/antymatrix\/wp-content\/uploads\/2017\/08\/Colau.jpeg 1282w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/>W tym kontek\u015bcie a\u017c kusi, by skomentowa\u0107 s\u0142owa Mariusza B\u0142aszczaka na temat zamachu, wojny cywilizacji, uchod\u017ac\u00f3w. Szkoda jednak s\u0142\u00f3w. Wol\u0119 w ho\u0142dzie Katalonii i Barcelonie powt\u00f3rzy\u0107 za barcelo\u0144czykami: &#8222;No tinc por&#8221;.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8222;No tinc por&#8221; &#8211; nie boj\u0119 si\u0119! to odpowied\u017a, jak\u0105 barcelo\u0144czycy dali terrorystom podczas manifestacji ku czci ofiar zamachu. Bo to jedyna dobra odpowied\u017a na terroryzm, kt\u00f3rego broni\u0105 jest w\u0142a\u015bnie strach. Broni\u0105 szczeg\u00f3lnie niebezpieczn\u0105, bo je\u015bli zadzia\u0142a skutecznie, zatruwa sfer\u0119 publiczn\u0105 irracjonalizmem, prowadz\u0105c do jej destrukcji.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,96,279,92,49,95,73,167],"tags":[293,215,292],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3311"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3311"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3311\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3340,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3311\/revisions\/3340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3311"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3311"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3311"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}