{"id":3379,"date":"2017-08-26T10:57:25","date_gmt":"2017-08-26T08:57:25","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3379"},"modified":"2017-08-26T22:31:42","modified_gmt":"2017-08-26T20:31:42","slug":"ukraina-nadzieja-wygrywa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/08\/26\/ukraina-nadzieja-wygrywa\/","title":{"rendered":"Ukraina. Nadzieja wygrywa"},"content":{"rendered":"
\"\"

Howerla, najwy\u017cszy szczyt Ukrainy, fot. Edwin Bendyk<\/p><\/div>\n

Nadzieja – to uczucie najcz\u0119\u015bciej wskazywane przez Ukrai\u0144c\u00f3w, gdy pyta\u0107 ich o przysz\u0142o\u015b\u0107. Gdy z kolei pyta\u0107, kim s\u0105, najwi\u0119cej odpowiada, \u017ce obywatelami\/obywatelkami Ukrainy, potem dopiero pojawia si\u0119 narodowo\u015b\u0107.
\n
\nRewolucja godno\u015bci, jaka wybuch\u0142a w Ukrainie w 2013 r., trwa i przynosi niezwyk\u0142e rezultaty. Niestety, wiedza o tych zmianach coraz trudniej przebija si\u0119 do Polski, przegrywaj\u0105c z dora\u017an\u0105 polityk\u0105 coraz \u017car\u0142oczniej \u017cywi\u0105c\u0105 si\u0119 antyukrai\u0144skim resentymentem.<\/p>\n

Niedawne \u015bwi\u0119to niepodleg\u0142o\u015bci Ukrainy by\u0142o okazj\u0105 do prezentacji bada\u0144 socjologicznych pokazuj\u0105cych, jak zmienili si\u0119 Ukrai\u0144cy od 2013 r. Wtedy, przed rewolucj\u0105, 49 proc. Ukrai\u0144c\u00f3w my\u015bla\u0142o pozytywnie o sojuszu z Rosj\u0105 i Bia\u0142orusi\u0105, niech\u0119tnych takiemu zwi\u0105zkowi by\u0142o 28 proc. Dzi\u015b proporcje s\u0105 odmienne. Tylko 20 proc. chcia\u0142oby takiego sojuszu, 62 proc. jest przeciwna. Wzros\u0142o natomiast poparcie dla wst\u0105pienia do Unii Europejskiej: z 42 proc. w 2013 do 54 proc. obecnie. Tak kremlowskie marzenie o Noworosji zbudowanej na gruzach Ukrainy leg\u0142o w gruzach, Ukraina nieodwracalnie oderwa\u0142a si\u0119 od Rosji i zrywa z ni\u0105 kolejne wi\u0119zy.<\/p>\n

Postimperialne uzale\u017cnienie i sentyment zast\u0119puje duma z odzyskanej i obronionej niepodleg\u0142o\u015bci oraz pa\u0144stwa, kt\u00f3re jest dzi\u015b dla Ukrai\u0144c\u00f3w g\u0142\u00f3wnym punktem odniesienia w my\u015bleniu o swojej to\u017csamo\u015bci. Dopiero w drugiej kolejno\u015bci pojawia si\u0119 identyfikacja narodowa. Ta rekonstrukcja ukrai\u0144skiego pa\u0144stwa, ci\u0105gle przecie\u017c dr\u0119czonego gigantycznymi problemami, jak cho\u0107by korupcja i oligarchizacja, jest zupe\u0142nie niebywa\u0142a. Nie tylko w wymiarze militarnym, ale r\u00f3wnie\u017c infrastrukturalnym i symbolicznym. Mimo trudno\u015bci gospodarczych systematycznie modernizowana jest infrastruktura – w tym roku przejecha\u0142em z Hrebennego do Worochty odnowion\u0105, g\u0142adk\u0105 jak st\u00f3\u0142 drog\u0105. W samej Worochcie odnowiony dworzec kolejowy z czynn\u0105 kas\u0105, obs\u0142uguj\u0105c\u0105 pasa\u017cer\u00f3w kilku zaledwie przeje\u017cd\u017caj\u0105cych t\u0119dy poci\u0105g\u00f3w. Obok niewielki, ale czysty dworzec autobusowy, te\u017c z czynn\u0105 kas\u0105 biletow\u0105. Zmieniaj\u0105 si\u0119 miasta, wystarczy por\u00f3wna\u0107 Chark\u00f3w z 2013 r. i dzi\u015b.<\/p>\n

Pa\u0144stwo ukrai\u0144skie wi\u0119c dzia\u0142a, r\u00f3wnie\u017c w sferze symbolicznej, starannie wzmacniaj\u0105c swoj\u0105 legitymacj\u0119 na pami\u0119ci Nebesnej Sotni – poleg\u0142ych bohater\u00f3w Majdanu i \u017co\u0142nierzy ATO (Operacji Antyterrorystycznej – oficjalna nazwa dla wojny toczonej w Donbasie). We Lwowie, na \u0141yczakowie pojawi\u0142y si\u0119 nowe kwatery, m.in. z grobem Wasyla Slipaka, \u015bpiewaka Opery Paryskiej i ochotnika na donbaskim froncie poleg\u0142ego tam w ubieg\u0142ym roku. Ten zainicjowany na Majdanie proces powoduje, \u017ce Ukrai\u0144cy s\u0105 coraz bardziej dumni ze swego pa\u0144stwa, cho\u0107 za grosz nie ufaj\u0105 swoim politykom. Pytani o to, z czym kojarzy im si\u0119 przysz\u0142o\u015b\u0107, w pierwszej kolejno\u015bci wskazuj\u0105 nadziej\u0119 (47 proc,). I cho\u0107 wydaje nam si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 Ukrai\u0144c\u00f3w my\u015bli o tym, jak wyjecha\u0107 za granic\u0119, dorobi\u0107 do w\u0105t\u0142ych lokalnych p\u0142ac, to plany takie ma na przysz\u0142y rok 12 proc.<\/p>\n

Powy\u017csze dane pochodz\u0105 z ukrai\u0144skich bada\u0144 socjologicznych<\/strong><\/a>, ciekawe badania te\u017c przeprowadzi\u0142o nasze Narodowe Centrum Kultury, ciekawe pami\u0119ci historycznej Ukrai\u0144c\u00f3w<\/strong><\/a>. Jedno z pyta\u0144 dotyczy\u0142o cech dobrego obywatela Ukrainy. Dla 87 proc. respondent\u00f3w powinien przestrzega\u0107 on ukrai\u0144skiego prawa, dla 79 proc. powinien czu\u0107 si\u0119 patriot\u0105. Znowu dominacja cech propa\u0144stwowych. Jakich bohater\u00f3w narodowych Ukrai\u0144cy najbardziej powa\u017caj\u0105? Kr\u00f3luje Taras Szewczenko z 92 proc. wskaza\u0144, potem Bohdan Chmielnicki z 84 proc. i Jaros\u0142aw M\u0105dry z 83 proc. Stepan Bandera ma uznanie na poziomie 36 proc., niewiele jak na kraj w rosyjskiej propagandzie banderowski.<\/p>\n

Ukraina odzyska\u0142a niepodleg\u0142o\u015b\u0107 26 lat temu, do Majdanu w 2013 r. trudno jednak by\u0142o m\u00f3wi\u0107 o pe\u0142nej suwerenno\u015bci, co dobrze przypomina pi\u0105tkowe wydanie rosyjskiej „Nowoj Gazety”<\/strong><\/a>. Majdan zmieni\u0142 wszystko, inicjuj\u0105c budow\u0119 nowej republiki i skonsolidowanego wok\u00f3\u0142 niej narodu politycznego. Pami\u0119tam jeden z takich definiuj\u0105cych \u00f3w pocz\u0105tek moment\u00f3w z grudnia 2013 r., kiedy na Majdanie trwa\u0142a gor\u0105ca debata o istocie ukrai\u0144skiej narodowo\u015bci. Zwyci\u0119\u017cy\u0142o przekonanie, \u017ce jest to wsp\u00f3lnota z\u0142o\u017cona z ponad stu etnos\u00f3w, spojona polityczn\u0105 ide\u0105. Najciekawsze nast\u0105pi\u0142o jednak na zako\u0144czenie, kiedy wielotysi\u0119czny t\u0142um zacz\u0105\u0142 skandowa\u0107: „Ukraina to ja!”, zamiast – wydawa\u0142oby si\u0119 oczywistego – „Ukraina to my!”.<\/p>\n

Pozostaje \u017cyczy\u0107 Ukrai\u0144com powodzenia, a nam lepszego zrozumienia dla trwaj\u0105cych w Ukrainie proces\u00f3w. Bo sami Ukrai\u0144cy coraz mniej rozumiej\u0105, co si\u0119 dzieje u nas. Bolesnym tego dowodem wiersz O\u0142eksandra Irwancia, poety, pisarza, dramatopisarza, wielkiego przyjaciela Polski i polskiej kultury, zatytu\u0142owany znamiennie „Polsko, co z tob\u0105?”. Publikuj\u0119 w oryginale:<\/p>\n

\u041f\u0406\u0421\u041d\u042f \u0423\u041a\u0420.-\u041f\u041e\u041b.\u0414\u0420\u0423\u0416\u0411\u0418
\n***
\n\u0417\u0430\u043c\u0456\u0441\u0442\u044c \u0446\u0432\u0438\u0440\u043a\u0430\u0442\u0438 \u0433\u0443\u0431\u043e\u044e,
\n\u042f \u0445\u043e\u0442\u0456\u0432 \u0431\u0438 \u044f\u0441\u043d\u0456\u0441\u0442\u044c \u0432\u043d\u0435\u0441\u0442\u0438.
\n\u041f\u043e\u043b\u044c\u0449\u0435-\u0441\u0435\u0441\u0442\u0440\u043e, \u0449\u043e \u0437 \u0442\u043e\u0431\u043e\u044e?
\n\u0429\u043e \u0437 \u0442\u043e\u0431\u043e\u044e, \u041f\u043e\u043b\u044c\u0449\u0435, \u0441\u0435\u0441\u0442\u0440\u043e?<\/p>\n

\u0425\u043e\u0447 \u044f \u043f’\u044e \u043d\u0435 \u201cWyborowu\u201d,
\n\u0422\u0430 \u0443 \u0440\u043e\u0437\u0434\u0443\u043c\u0430\u0445 \u0430\u0436 \u043f\u0443\u0445\u043d\u0443:
\n\u0411\u043e \u0436 \u043b\u044e\u0431\u043b\u044e \u044f \u043f\u043e\u043b\u044c\u0441\u044c\u043a\u0443 \u043c\u043e\u0432\u0443,
\n\u041f\u043e\u043b\u044c\u0441\u044c\u043a\u0438\u0439 \u0433\u0443\u043c\u043e\u0440, \u0434\u0443\u0445 \u0456 \u043a\u0443\u0445\u043d\u044e.<\/p>\n

***<\/p>\n

\u0412\u0438 \u0436 \u043d\u0430\u0441 \u0437 \u0417\u0430\u0445\u043e\u0434\u0443 \u0434\u0440\u043e\u0447\u0438\u043b\u0438,
\n\u0421\u043f\u043e\u043a\u0443\u0448\u0430\u043b\u0438 \u0432\u0438 \u0434\u043e\u0432\u043e\u043b\u0456 \u043d\u0430\u0441,
\n\u0406 \u043a\u043e\u043b\u0438 \u043c\u0438 \u0432\u0430\u0441 \u043f\u043e\u0447\u0443\u043b\u0438,
\n\u041f\u0435\u0440\u0448\u0438\u043c \u0441\u043b\u043e\u0432\u043e\u043c \u0431\u0443\u043b\u043e \u201cwolnosc\u201d.<\/p>\n

\u0427\u0435\u0441\u043b\u0430\u0432 \u041c\u0456\u043b\u043e\u0448, \u0427\u0435\u0441\u043b\u0430\u0432 \u041d\u0454\u043c\u0435\u043d,
\n\u0427\u0435\u0441\u0442\u044c \u0456 \u0441\u043b\u0430\u0432\u0430 \u0437 \u0432\u0430\u0441 \u043b\u0438\u043b\u0430\u0441\u044f.
\n\u042f \u043f\u0456\u0434 \u0432\u0430\u0448\u0443 \u201cnie spoczniemy\u201d
\n\u0422\u0430\u043d\u0446\u044e\u0432\u0430\u0432 \u0443 \u0432\u043e\u0441\u044c\u043c\u0456\u043c \u043a\u043b\u0430\u0441\u0456.<\/p>\n

\u0429\u043e \u0437\u043c\u0456\u043d\u0438\u043b\u043e\u0441\u044c? \u0414\u0435 \u0432\u0437\u044f\u043b\u0430\u0441\u044f
\n\u041b\u044e\u0442\u044c, \u044f\u043a \u043d\u0456\u0436 \u0432 \u043d\u0435\u0447\u0438\u0441\u0442\u0456\u0439 \u043b\u0430\u043f\u0456?
\n\u0421\u0435\u0441\u0442\u0440\u043e, \u0442\u0438 \u043c\u043e\u0432 \u043d\u0430\u043f\u0438\u043b\u0430\u0441\u044f
\n\u0417\u043b\u043e\u0433\u043e \u043f\u0456\u0439\u043b\u0430 \u0432 \u0442\u0435\u043c\u043d\u0456\u0439 \u043a\u043d\u0430\u0439\u043f\u0456.<\/p>\n

\u0417\u043b\u043e \u0431\u0443\u044f\u043d\u0438\u0448 \u0456 \u0440\u0435\u0433\u043e\u0447\u0435\u0448,
\nBez spolczucia \u0456 bez troski,
\n\u0406 \u043d\u0435\u0432\u0436\u0435 \u0442\u0438 \u0441\u043f\u0440\u0430\u0432\u0434\u0456 \u0445\u043e\u0447\u0435\u0448
\n\u0414\u0430\u0442\u0438 \u0432 ryj moj banderowski?<\/p>\n

\u042f \u0432\u0456\u0434 \u043a\u0440\u0438\u043a\u0443 \u0441\u043f\u043e\u0440\u043e\u0436\u043d\u0438\u0432\u0441\u044f
\n\u0414\u043e \u043e\u0441\u0442\u0430\u043d\u043d\u044c\u043e\u0433\u043e \u0434\u043e \u043d\u0435\u0440\u0432\u0430:
\n– \u0421\u0435\u0441\u0442\u0440\u043e-\u041f\u043e\u043b\u044c\u0449\u0435, \u0441\u0445\u0430\u043c\u0435\u043d\u0438\u0441\u044f,
\n\u0414\u043e\u043a\u0438 \u0442\u0438 \u0449\u0435 \u201cnie zginela\u201d!..<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nadzieja – to uczucie najcz\u0119\u015bciej wskazywane przez Ukrai\u0144c\u00f3w, gdy pyta\u0107 ich o przysz\u0142o\u015b\u0107. Gdy z kolei pyta\u0107, kim s\u0105, najwi\u0119cej odpowiada, \u017ce obywatelami\/obywatelkami Ukrainy, potem dopiero pojawia si\u0119 narodowo\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,279,21,257,20,49,120,6,78,50,167,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3379"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3379"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3379\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3385,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3379\/revisions\/3385"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3379"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3379"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3379"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}