{"id":3425,"date":"2017-09-06T09:04:51","date_gmt":"2017-09-06T07:04:51","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3425"},"modified":"2017-09-06T11:57:25","modified_gmt":"2017-09-06T09:57:25","slug":"hybrydowa-wojna-domowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/09\/06\/hybrydowa-wojna-domowa\/","title":{"rendered":"Hybrydowa wojna domowa"},"content":{"rendered":"

\"\"Retoryczny stan wojenny<\/strong><\/a> – tak Rafa\u0142 Matyja zatytu\u0142owa\u0142 swoj\u0105 analiz\u0119 polityczn\u0105 na otwarcie jesiennego sezonu politycznego. Z argumentami nie spos\u00f3b si\u0119 nie zgodzi\u0107, co jednak prowadzi do pytania, czy \u00f3w retoryczny stan wojenny nie zmierza w kierunku hybrydowej wojny domowej?
\n
\nRafa\u0142 Matyja stawia w najnowszym numerze „Nowej Konfederacji” mocn\u0105, cho\u0107 niezaskakuj\u0105c\u0105 tez\u0119: wsp\u00f3lnota polityczna w Polsce p\u0119k\u0142a w spos\u00f3b trwa\u0142y i nieodwracalny, rywalizacja polityczna zmieni\u0142a si\u0119 w wojn\u0119 z obcymi, kt\u00f3rej celem ma by\u0107 eliminacja drugiej strony:<\/p>\n

Ten retoryczny „stan wojenny” jest wygodny dla rz\u0105dz\u0105cych, bo zwalnia ich z merytorycznych zobowi\u0105za\u0144 wobec wyborc\u00f3w i usuwa jakiekolwiek bariery w\u0142asnych dzia\u0142a\u0144. Na tej retorycznej wojnie \u2013 inaczej ni\u017c w stanie demokratycznej rywalizacji – nie obowi\u0105zuj\u0105 \u017cadne kryteria przyzwoito\u015bci, uczciwo\u015bci, \u017cadne formalne prawa. Dlatego retoryka, po kt\u00f3r\u0105 si\u0119gni\u0119to w czasie lipcowego kryzysu, wskazuj\u0105ca na zewn\u0119trzne inspiracje i wsparcie dla manifestacji, jest retoryk\u0105 czasu, w kt\u00f3rym przeciwko inaczej my\u015bl\u0105cym si\u0119gano po przemoc. Nawet je\u017celi dzi\u015b wi\u0119kszo\u015b\u0107 polityk\u00f3w PiS tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyklucza, to warto twardo powiedzie\u0107, \u017ce zachowania struktur pa\u0144stwa i procesy spo\u0142eczne maj\u0105 te\u017c w\u0142asn\u0105, niezale\u017cn\u0105 od intencji rz\u0105dz\u0105cych logik\u0119.<\/p><\/blockquote>\n

To powa\u017cne ostrze\u017cenie. Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski pokaza\u0142 w lipcu, \u017ce nie panuje nawet nad swoimi emocjami, tym bardziej nie b\u0119dzie w stanie zapanowa\u0107 nad emocjami, jakie podgrzewa w przestrzeni publicznej. Jedyne, co powoduje, \u017ce \u00f3w stan wojenny ma charakter retoryczny, to s\u0142aba zdolno\u015b\u0107 elektoratu PiS do bezpo\u015bredniego zaanga\u017cowania, o czym pisa\u0142em w tek\u015bcie o populizmie bez populi<\/strong><\/a>, i jednocze\u015bnie ci\u0105gle olbrzymia samokontrola „drugiego sortu”. Retoryczne emocje jeszcze ci\u0105gle nie rozpalaj\u0105 prawdziwych stos\u00f3w po \u017cadnej ze stron.<\/p>\n

Za s\u0142owami jednak id\u0105 czyny, by wspomnie\u0107 dewastacj\u0119 \u015brodowiska naturalnego przez resort \u015brodowiska, skok na edukacj\u0119 z impetem, jakiego zabrak\u0142o nawet komunistom po wojnie (na likwidacj\u0119 \u00f3wczesnych gimnazj\u00f3w dali sobie trzy lata), rewolucja kulturowa, kt\u00f3rej ofiar\u0105 padaj\u0105 najwa\u017cniejsze instytucje, a ofert\u0119 programow\u0105 zast\u0119puje ideologiczna. I oczywi\u015bcie niekonstytucyjna zmiana ustroju Polski za pomoc\u0105 ustaw. A za tym wszystkim wi\u0119cej ni\u017c retoryka, tylko propaganda oparta na k\u0142amstwie i dezinformacji, do z\u0142udzenia przypominaj\u0105ca elementy technologii wojny hybrydowej, jak\u0105 Rosjanie zastosowali wobec Ukrainy. Ba, mieli\u015bmy nawet swoich „zielonych ludzik\u00f3w” – stra\u017cak\u00f3w rozstawiaj\u0105cych bez s\u0142u\u017cbowych oznacze\u0144 barierki przed Sejmem.<\/p>\n

Wr\u00f3\u0107my jednak do tego, co pisze Rafa\u0142 Matyja:<\/p>\n

Jednak najwi\u0119kszym problemem jest paradoksalnie kwestia, kt\u00f3r\u0105 PiS traktuje jako sw\u00f3j najpot\u0119\u017cniejszy kapita\u0142 – poziom emocjonalnego konfliktu. Partia Kaczy\u0144skiego surfuje na emocjach, kt\u00f3re sama wznieca. Na pogardzie dla „gorszego sortu”, na l\u0119ku przed uchod\u017acami, na emocjach antyniemieckich i antyunijnych. Na walce z „lewactwem” (co ciekawe, ma\u0142o kto pami\u0119ta, \u017ce s\u0142owo „lewacki” by\u0142o ulubionym epitetem propagandy komunistycznej w latach 80.), kt\u00f3re obejmuje w zasadzie wszystko co niepisowskie. Jednak opr\u00f3cz ludzi, kt\u00f3rych utwierdza to w politycznym akcesie do „prawicowego”, „katolickiego” i „patriotycznego” obozu dobrej zmiany, retoryka ta wp\u0142ywa tak\u017ce na postawy przeciwne.<\/p><\/blockquote>\n

Po prostu sfera publiczna ulega coraz wi\u0119kszej polaryzacji, kt\u00f3ra obejmuje ju\u017c nie tylko polityk\u0119, ale i inne sfery \u017cycia. Rezultatem tej polaryzacji jest wspomniane wcze\u015bniej p\u0119kni\u0119cie wsp\u00f3lnoty politycznej i coraz wi\u0119ksza \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce nieuchronnie zbli\u017ca si\u0119 przesilenie o nieznanych skutkach. Rafa\u0142 Matyja radzi:<\/p>\n

w najbli\u017cszych miesi\u0105cach warto \u015bledzi\u0107 przede wszystkim zdarzenia mikropolityczne, korekty stanowisk, nowe diagnozy i pomys\u0142y retoryczne. To one bowiem stworz\u0105 grunt pod okres wyborczy 2018\u20132020.<\/p><\/blockquote>\n

Ja jestem przekonany, \u017ce jeszcze wa\u017cniejsze jest przygl\u0105danie si\u0119 mikropolityce uprawianej na poziomie spo\u0142ecznym i lokalnym, czego przejawem by\u0142y takie inicjatywy jak lipcowy \u0141a\u0144cuch \u015awiat\u0142a (a wcze\u015bniej Protest Kobiet). Cz\u0119sto nie definiuj\u0105 si\u0119 one politycznie, lecz maj\u0105 polityczny wymiar par excellence, bo polegaj\u0105 na mobilizacji cia\u0142 w przestrzeni publicznej. To akt najczystszej polityki. Polityki i polityczno\u015bci, kt\u00f3rej ci\u0105gle nie rozumiemy i na pewno nie rozumiej\u0105 liderzy ugrupowa\u0144 politycznych zupe\u0142nie bezradni wobec tych spontanicznych, sieciowych odruch\u00f3w zaanga\u017cowania. Ob\u00f3z w\u0142adzy potrafi je jedynie wpycha\u0107 w schemat „wydarze\u0144 wyre\u017cyserowanych i op\u0142aconych”, partie opozycyjne nie potrafi\u0105 z nimi zrobi\u0107 nic.<\/p>\n

Tymczasem w\u0142a\u015bnie znalezienie formu\u0142y sieciowania, utrzymywania energii apolitycznej polityczno\u015bci tych wszystkich nowych ruch\u00f3w jest warunkiem, by jednak polaryzacja polityczna, nawet je\u015bli ju\u017c doprowadzi\u0142a do p\u0119kni\u0119cia wsp\u00f3lnoty politycznej, nie doprowadzi\u0142a do redukcji spo\u0142ecznej z\u0142o\u017cono\u015bci i trwa\u0142ego p\u0119kni\u0119cia spo\u0142ecznego. Dobrze, \u017ce zagro\u017cenie, jakie niesie polityka Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego, dostrzega nie tylko Rafa\u0142 Matyja, ale tak\u017ce coraz wi\u0119ksza liczba konserwatywnych publicyst\u00f3w. Ich rzeczowa krytyka rewolucyjno-bolszewickiego de facto projektu stwarza szans\u0119 na odzyskanie zdolno\u015bci do rozmowy o Rzeczpospolitej ponad aktualnym podzia\u0142em politycznym. Byle wcze\u015bniej nie zwyci\u0119\u017cy\u0142y emocje uwolnione spod jakiejkolwiek kontroli.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Retoryczny stan wojenny – tak Rafa\u0142 Matyja zatytu\u0142owa\u0142 swoj\u0105 analiz\u0119 polityczn\u0105 na otwarcie jesiennego sezonu politycznego. Z argumentami nie spos\u00f3b si\u0119 nie zgodzi\u0107, co jednak prowadzi do pytania, czy \u00f3w retoryczny stan wojenny nie zmierza w kierunku hybrydowej wojny domowej?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,56,15,257,49,120,258,95,6,124,273,73,167,70],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3425"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3425"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3431,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3425\/revisions\/3431"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3425"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3425"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}