{"id":3543,"date":"2017-10-16T09:56:03","date_gmt":"2017-10-16T07:56:03","guid":{"rendered":"http:\/\/antymatrix.blog.polityka.pl\/?p=3543"},"modified":"2017-10-23T18:27:17","modified_gmt":"2017-10-23T16:27:17","slug":"rezydenci-kawior-i-akumulacja-pierwotna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/2017\/10\/16\/rezydenci-kawior-i-akumulacja-pierwotna\/","title":{"rendered":"Rezydenci, kawior i akumulacja pierwotna"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Spacer poparcia w Gda\u0144sku, zdj\u0119cie ze strony Porozumienia Rezydent\u00f3w OZZL na Facebooku<\/p><\/div>\n

Lekarze rezydenci strajkuj\u0105 w s\u0142usznej sprawie, co ju\u017c samo w sobie jest g\u0142\u0119boko nies\u0142uszne w rzeczywisto\u015bci, gdy monopol na s\u0142uszno\u015b\u0107 ma rz\u0105dz\u0105ca partia. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce protestuj\u0105cy stali si\u0119 obiektem brutalnych atak\u00f3w maj\u0105cych ich zdyskredytowa\u0107 w oczach suwerena. To jednak tylko zas\u0142ona dymna maj\u0105ca ukry\u0107 to, \u017ce stawk\u0105 rozgrywki jest model polskiego kapitalizmu i podstawowe \u017ar\u00f3d\u0142a akumulacji kapita\u0142u.
\n
\nSprawa lekarzy – ujawniaj\u0105ca skal\u0119 eksploatacji i niedofinansowania s\u0142u\u017cby zdrowia – pokazuje jasno, \u017ce w\u0142adza zamierza nie tylko kontynuowa\u0107, ale i umacnia\u0107 model rozwoju oparty na taniej sile roboczej. O ile jednak w sektorze rynkowym ze wzgl\u0119du na brak r\u0105k do pracy utrzymywanie niskich p\u0142ac jest coraz trudniejsze, o tyle mo\u017cna je mrozi\u0107 w sektorze publicznym (w tych jego ga\u0142\u0119ziach, kt\u00f3re nie maj\u0105 bezpo\u015bredniego znaczenia dla utrzymania w\u0142adzy): s\u0142u\u017cbie zdrowia, edukacji, szkolnictwie wy\u017cszym, nauce, kulturze. W d\u0142u\u017cszej perspektywie to zab\u00f3jcza polityka, bo wspomniane sektory maj\u0105 kluczowe znaczenie dla tzw. reprodukcji spo\u0142ecznej i biologicznej spo\u0142ecze\u0144stwa. Pro\u015bciej, rozwijaj\u0105c my\u015bl Jana Zamoyskiego, przysz\u0142e Rzeczypospolite b\u0119d\u0105 takie, jakie ich m\u0142odzie\u017cy chowanie i obywateli leczenie.<\/p>\n

Przysz\u0142o\u015b\u0107 jest jednak daleko. Zanim nadejdzie, mo\u017cna pohula\u0107. Tym bardziej \u017ce akurat lekarze, naukowcy czy wielu nauczycieli to wra\u017ca, skorumpowana \u0142\u017ce-elita, sprzeciwiaj\u0105ca si\u0119 dobrej zmianie. Rezydenci s\u0105 jeszcze zbyt m\u0142odzi, by bronili koryt, bo jeszcze do nich si\u0119 nie przyspawali, ale zawsze mo\u017cna pokaza\u0107, \u017ce ju\u017c zasmakowali kawioru i luksus\u00f3w \u015bwiatowego \u017cycia. Zgodnie z definicj\u0105 postprawdy komunikat nie musi by\u0107 zgodny z faktami, byle by\u0142 zgodny z emocjami elektoratu. A ten nie jest karmiony kawiorem, tylko nienawi\u015bci\u0105 do mitycznych elit, gardz\u0105cych jakoby zwyk\u0142ym cz\u0142owiekiem. Po drodze niestety gubi si\u0119 drobna kwestia: kto b\u0119dzie leczy\u0142 i uczy\u0142 owego prostego cz\u0142owieka.<\/p>\n

Tu niestety ujawnia si\u0119 inny, historyczny problem. Po 1989 r. zdo\u0142ali\u015bmy skutecznie odspo\u0142eczni\u0107 problemy edukacji, s\u0142u\u017cby zdrowia, nauki. Zosta\u0142y one sprywatyzowane, nawet je\u015bli prywatyzacja infrastruktury edukacyjnej i zdrowotnej by\u0142a tylko cz\u0119\u015bciowa. Niepubliczne enklawy sta\u0142y si\u0119 zaworem bezpiecze\u0144stwa umo\u017cliwiaj\u0105cym uzupe\u0142nienie niewystarczaj\u0105cych zarobk\u00f3w w szpitalach i na uniwersytetach. Kosztem przem\u0119czenia i jako\u015bci. Kosztem struktur solidarno\u015bci bran\u017cowej i spo\u0142ecznej. Warto przypomnie\u0107, kt\u00f3rzy to ministrowie mawiali, \u017ce kwestie p\u0142ac lekarzy to sprawa mi\u0119dzy dyrekcj\u0105 szpitala a pracownikami, lub \u017ce kwestia obecno\u015bci ceremonia\u0142u religijnego w szkole publicznej to kwestia dyrekcji i rodzic\u00f3w.<\/p>\n

Efekt jest taki, \u017ce w obron\u0119 szk\u00f3\u0142 przed reform\u0105 Anny Zalewskiej anga\u017cowali si\u0119 jedynie nauczyciele i rodzice dzieci w wieku szkolnym, reforma nauki i systemu szkolnictwa wy\u017cszego nie obchodzi nikogo poza samymi naukowcami. Najbardziej jednak zdumiewaj\u0105ce, \u017ce ten sam spos\u00f3b my\u015blenia przenosi si\u0119 na lekarzy walcz\u0105cych o prawo do tego, by mogli nas leczy\u0107 lepiej. Bez publicznych inwestycji to si\u0119 nie uda, dotychczasowy model akumulacji pierwotnej funduj\u0105cej polski kapitalizm XXI wieku na taniej sile roboczej – wyczerpa\u0142 si\u0119. Jego utrzymywanie przemoc\u0105 polityczn\u0105, zw\u0142aszcza w obszarach o strategicznym znaczeniu, jest po prostu niebezpieczne. Podobnie jak niebezpieczne okaza\u0142o si\u0119\u00a0przywi\u0105zanie I Rzeczypospolitej do pa\u0144szczyzny.<\/p>\n

Solidaryzujmy si\u0119 wi\u0119c z protestuj\u0105cymi\u00a0lekarzami. Nakazuje to nie tylko przyzwoito\u015b\u0107, ale te\u017c zwyk\u0142y rozs\u0105dek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lekarze rezydenci strajkuj\u0105 w s\u0142usznej sprawie, co ju\u017c samo w sobie jest g\u0142\u0119boko nies\u0142uszne w rzeczywisto\u015bci, gdy monopol na s\u0142uszno\u015b\u0107 ma rz\u0105dz\u0105ca partia. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce protestuj\u0105cy stali si\u0119 obiektem brutalnych atak\u00f3w maj\u0105cych ich zdyskredytowa\u0107 w oczach suwerena. To jednak tylko zas\u0142ona dymna maj\u0105ca ukry\u0107 to, \u017ce stawk\u0105 rozgrywki jest model polskiego kapitalizmu i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[98,15,11,257,49,120,95,6,73,294],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3543"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3543"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3543\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3556,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3543\/revisions\/3556"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3543"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3543"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/antymatrix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3543"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}